God is The One ( خدا يكتاست )

2009-12-15T22:23:00.001-08:00

بنام خدا بخشنده مهربان

واسطه قراردادن در پرستش و نیایش

بيشتر گفته هاي زير در يكي از گفتمانها در جواب تعدادي از كاربران گفته شده است. كاربراني كه سعي مي كردند خواندن غير خدا را توجيه كنند. نيت خويش را پاك كنيد و با دقت به همه دلايل توجه فرمائيد :

قسمت اول : فایل آکروبات

قسمت دوم : فایل آکروبات

قسمت سوم : فایل آکروبات

قسمت چهارم : فایل آکروبات

قسمت پنجم : فایل آکروبات

دعا و واسطه

2009-10-11T05:31:00.000-07:00

در دعاها بين خدا و انسان نبايد كسي و يا چيزي واسطه شود. اين سختترين آزمايشي است كه براي يك انسان در نظر گرفته ميشود. بعضي كارها بايد با يك واسطه و وسيله انجام پذيرد ، اما تعدادي كار اصلي هست كه بايد بدون واسطه انجام پذيرد. با يك مثال موضوع را مي شكافيم . تصور كنيد كه شما براي آموزش رانندگي ثبت نام كرده ايد. در اين حالت وسايلي براي آموزش شما در نظر گرفته ميشود. از جمله اينكه يك اتومبيل ساخته شده است. يك مربي براي اين كار آموزش ديده شده است. ساعت مشخصي براي اين كار در نظر گرفته شده است. كمربند ايمني بايد استفاده كنيد و ...اينها وسيله اند براي آموزش شما. اما نكته اصلي اين است كه شما بايد خودتون پشت فرمان بنشينيد و خودتون رانندگي كنيد. اگر مربي يكي ديگر را بياورد و پشت فرمان بنشاند و بخواهد از طريق اين واسطه رانندگي را به شما ياد دهد ، هيچوقت نخواهد توانست و شما هم هيچوقت ياد نخواهيد گرفت. در واقع آن همه وسيله و امكانات براي اين بود كه شما خودت پشت فرمان بنشينيد و مستقيما خودت رانندگي كنيد. در مورد دعا هم همينطور است. پيامبران آمدند تا ما را به راه راست راهنمايي كنند ، تا راه درست خداپرستي را به ما نشان دهند. تمام نعمتهاي دنيا در اختيار انسان قرار داده شده است. براي چي ؟ براي اينكه ما خودمون مستقيما و بدون واسطه خدا را بخوانيم. هدف خواندن خداست بدون واسطه. هدف اصلي نبايد گم شود. شيطان ملعون در گيرو دار و شلوغي روزگار ميخواهد هدف اصلي را كم اهميت جلوه دهد و آن را گم کند.

متاسفانه خيلي از انسانها شكرگذار خدا نيستند و در جريان اصلي زندگي خدا را فراموش مي كنند. در جريان معمولي زندگي از واسطه هاي خويش طلب كمك مي كنند ، براي آنان قرباني و نذر مي كنند . اما همينكه به يك مشكل جدي برخوردند ، آنوقت فقط خدا در ذهنشان مي ماند و آنموقع فقط از خدا طلب كمك مي كنند و دعاهايشان خالص به خدا تعلق مي يابد. اما آنموقع چه فايده اي دارد؟ آيا تا بحال شده كه در حين غذا خوردن لقمه تو گلوتون گير كند. در آن حالت كه مرگ را با چشمهاي خويش ميبيند! در اين حالت انسان خالصانه خدا را در نظر ميگيرد و تمام واسطه ها يهو گم ميشوند. اما چرا نبايد اين خالصانه خواندن خدا در همه وقتها باشد. چرا بايد فقط در زمان خفه شدن باشد! واقعا چرا انسان اين حس زيباي يكتاپرستي را بايد به لحظات مرگ و لقمه در گلو گيركردن بيندازد ، آيا واقعا مايه تاسف نيست!

سوره يونس آيه 22و23و24و25

22 اوست كه شما را در سراسر خشكی و دريا حركت می دهد. شما در كشتی ها سوار می شويد و آنها به آرامی در نسيمی دلپذير حركت می كنند. سپس، در حالی كه در آن شادمان هستند، بادی سخت می وزد و امواج از هر طرف آنها را در بر می ‌گيرد. در اين هنگام است كه آنها از خدا درخواست می کنند. دعاهای خود را خالصانه فقط به او اختصاص می دهند: "اگر تو فقط اين بار ما را نجات دهی، تا ابد سپاسگزار خواهيم بود."

۲۳ اما همين كه آنها را نجات می دهد، در زمين تعدی می كنند و با حقيقت مخالفت می نمايند. ای مردم، ستمكاریتان فقط عليه نفس خودتان است. شما سرگرم زندگی مادی اين دنيا شده ايد، سپس بازگشت نهايی شما به سوی ماست، آنگاه ما شما را از تمام اعمالی كه انجام داده بوديد، آگاه می كنيم.

۲۴ مثال زندگی اين دنيا مانند اين است: ما آب را از آسمان فرو می فرستيم تا با آن انواع گياهان را از زمين برويانيم و برای مردم و حيوانات غذا فراهم كنيم. سپس، درست هنگامی كه زمين كاملاً آراسته شده است و مردم آن فكر می كنند كه آن را تحت كنترل دارند، حكم ما در شب يا روز* فرا می رسد، آن را كاملاً خشك و بدون محصول باقی می گذارد، چنانكه گويی روز قبل چيزی وجود نداشته است. ما آيات را اين چنين برای مردمی كه تفكر می ‌كنند، توضيح می دهيم.

۲۵ خدا به سرای صلح دعوت می كند و هر كه را بخواهد، در راه مستقيم هدايت می نمايد.

چرا معمولا دعاهاي انسان در لحظات آخر مستجاب ميشود؟

با توجه به مطالب بالا جواب اين سوال خيلي ساده است. زيرا انسان در طول زندگي از طريق واسطه ها طلب كمك ميكند ، اما همينكه مشكلش جدي شد ، خودش شخصا متوجه ميشود كه فقط خدا همه كاره است ، خودش شخصا متوجه ميشود كه فقط خدا صداي همه را مي شنود ، خودش شخصا متوجه ميشود كه فقط خدا همه را ميبيند ؛ دراين حالت خالصانه خدا را ميخواند و دراين حالت است كه خدا دعايش را مستجاب مي كند. جالب اين است كه با اين تجربه ، چنين انساني بعد از نجات يافتن ، دوباره به سراغ همان عادت اولي ميرود. وا اسفا!!! خداي مهربان توانا ميفرمايد :

ادعوني استجب لكم ، اما چرا دعاهاي خيلي ها مستجاب نميشود ؟ زيرا خالصا براي خدا نيست. اگر دعا خالص باشه ، طبق وعده خدا حتما برآورده ميشود (ادعوني استجب لكم).

دين تسليم

2009-07-26T05:52:00.000-07:00

مسلمانان سنتي هميشه از خود مي پرسند كه آيا اديسون به بهشت مي رود يا به جهنم مي رود؟ چنين سوالي نشان از عدم آشنايي آنان با اسلام دارد. از نظر مسلمانان سنتي اسلام دين شناسنامه اي است ، بنابراين كسي كه ريا مي كند و دزدي مي كند و هزار كار بد ديگر انجام مي دهد ، همچنان مسلمان است. از نظر قرآن اسلام ربطي به فرقه مادرزادي ندارد پس ميتوان مسيحي مسلمان ، بودايي مسلمان و مسلمان مسلمان بود و همچنين مي توان مسيحي كافر ، مسلمان كافر بود. كلمه اولي (مسلمان – مسيحي -بودايي) فقط يك لقب است و كلمه دومي (مسلمان - كافر) نشان دهنده دين تسليم است كه خدا از پيامبران به ما رسانده است و دين تمامي پيامبران بوده است. هر كسي مي تواند بدون اعلان قبلي مسلمان باشد ، صرف نظر از فرقه مادرزادي . در واقع مسلمان يعني كسي كه در مقابل آيات خدا تسليم شده است و نبايد در مقابل نشانه هاي خدا جبهه گيري كند. اگر كسي شما را به طرف خدا خواند آيا شما در مقابل او جبهه گيري مي كنيد؟ آيا شما او را دشمن خود و يا عامل دشمن مي دانيد؟ اگر كسي به شما گفت كه فقط خدا را بخوانيد آيا به او جواب رد مي دهيد؟ و او را دشمن كشورت معرفي مي كنيد؟ اگر اين كار را بكنيد نشان از اين دارد كه خدا را نشناخته ايد و دل به فرقه مادرزادي بسته ايد و در واقع و بسيار جدي تو فقط اسما مسلمان هستي و به هيچ وجه تسليم خدا نيستي. بنابراين ميزان تسليم بودن و تغيير پذيري است كه تعيين مي كند كه كي مسلمان است و كي مسلمان نيست. تسليم بودن در مقابل نشانه هاي خدا نفس را پرورش ميدهد و جبهه گيري در مقابل آيات خدا نفس را سقوط مي دهد. مقدار پاكي نفس است كه تعيين مي كند كه كي به بهشت مي رود و كي نمي رود. بنابراين اگر اديسون آدم تسليم پذيري در مقابل نشانه هاي نشان داده شده به او بوده است ، مطمئنا خدا هم به او رحم خواهد كرد. آيات خدا فقط قرآن نيست ، بلكه طبيعت و سرگذشت اقوام گذشته هم جزو نشانه هاي خدا هستند. خدا نشانه ها را مي رستد تا مردم را از خواب غفلت بيدار كند. خدا در قضاوتهايش به فرقه مادرزادي توجه نمي كند و اين دقيقا نكته اي است كه مسلمانان سنتي را به شدت عصباني و ناراحت كرده است زيرا اندوخته فرقه اي آنان بر باد مي رود. البته آنان فكر مي كنند كه بهترين فرقه و مقدسين را دارند. اين همان خيال باطل است كه شيطان به آنان وعده داده است. مقدار تغيير پذيري و عكس العمل در مقابل نشانه هاي خداست كه تعيين كننده نفس است. هر زمانه اي هم براي خود نشانه هاي بخصوصي دارد مختص به آن زمان كه هميشه جديد است. انجام كار خوب بايد در جهت پرورش و پاكي نفس باشد و الا فايده اي ندارد. زيرا ممكن است انجام كار خوب براي ريا باشد ، كه در آن صورت ، آن كار خوب نفسا خوب نيست ، فقط در ظاهر خوب است. مثلا در عمل قرباني كردن حيوانات ، چنين نكته اي مورد نظر خداست. اگر قرباني براي خدا باشد ، در آن صورت اين عمل پذيرفته خواهد شد ؛ اما اگر قرباني براي غير خدا (مثلا قمر بني هاشم) باشد ، در اين صورت عمل قرباني كردن هيچ گونه ارزشي نخواهد داشت ، حتي اگر گوشت يك كشور را هم تامين كرده باشد. هر كسي در طول دوران زندگي با نشانه هايي از طرف خدا روبرو مي شود ، خدا هم آن فرد را براساس آن نشانه ها آزمايش خواهد كرد و ميزان تسليم بودن او را مي سنجد.

برادر مسلمان ، خواهر مسلمان :

كسي به جز خدا را نخوانيد و به جز نام مبارك خدا كسي را در ادعيه و نمازهاي خويش ذكر نكنيد ، حتي اسم پيامبر . اين آزمايش خداست براي شما. مي دانم كه سخت است كه از آن دست بكشيد و با اين كار خيلي از پيش فرضهاي ذهني شما به هم مي ريزد ولي واقعا با نيت پاك و خالصانه به شما مي گويم كه اين پيام خداست براي شما. شما اگر بتوانيد از خواندن غير خدا در ادعيه و نمازها و ساير شعائر دين دوري كنيد ، نشان از پاكي نفس شما دارد و به اين طريق قدم بزرگي در راستاي تزكيه نفس خويش برداشته ايد. اما اگر شما نتوانيد چنين كاري كنيد و مدام بحث شفاعت و توسل را پيش بكشيد و سعي كنيد اعمال غلط فرقه مادرزادي خويش را توجيه كنيد و از آن دفاع كنيد ، نفس خويش را سقوط داده ايد و اين به ضرر خود شماست . شما در سختي ها خدا را به ياد مي آوريد. مثلا در گرد و خاك اخير در ايران ‏، آن را به خدا نسبت مي داديد و مي گفتيد كه اين كار خداست و مثلا نمي گفتيد اين كار امام علي است! پس چرا در خوشي ها ‏، همه كارها و نعمتها را به خدا نسبت نمي دهيد و فقط از او طلب كمك نمي كنيد و براي خدا واسطه تعريف مي كنيد؟ پيامبر و علي هرچقدر كه آدمهاي بزرگي هم باشند ، باز هم ذره بسيار ناچيزي در اين كره خاكي بودند. همين كره خاكي كه در آن زندگي مي كنيم ذره بسيار ناچيزي است در منظومه شمسي و منظومه شمسي هم ذره بسيار ناچيزي است در آسمان اول. آسمان يكم هم در مقابل شش آسمان ديگر اصلا به حساب نمي آيد. خدايي كه اين نظم و كائنات را آفريده است بزرگ است؟ يا واسطه هايي كه شما در ادعيه خويش مي خوانيد؟ آيا خداي مهربان توانا كه اين سيستم فوق العاده بزرگ را رهبري و خلق كرده است بزرگ است يا مقدسين شما؟ اين حقه شيطان است براي دور كردن شما از خدا. شيطان با اين كار شما را به سمت جهنم سوق مي دهد. من فقط وظيفه ام گفتن بود و بقيه اش با خود شماست. از همين حالا به فكر خويش باشيد ، فردا دير است ، شايد ديگر فردايي نباشد.

خدا بي همتاست

2009-07-23T05:24:00.000-07:00

گرد و غبار آسمان ايران و بعضي كشورهاي مسلمان را آلوده كرده است و اين مي تواند علامتي باشد از طرف خدا براي بيدار كردن اين ملتها. ملل مسلمان آنقدر در خواب غفلت فرو رفته اند كه به طور كلي خدا را فراموش كرده اند. معمولا در بين مسلمانان رسم است كه هر كي جمله لا اله الا الله را گفت، يكتاپرست است. مسلمانان سنتي فكر مي كنند كه اسلام يك شهر است و با گفتن جمله لا اله الا الله وارد آن شهر مي شوند و به اين طريق متعلق به آن شهر مي شوند و يكتا پرست مي شوند. درحالي كه يكتاپرستي طريقه زندگي است نه يك لقب. با صرف گفتن لا اله الا الله ، نمي توان يكتاپرست شد. يكتاپرستي يك لقب يا كنيه نيست كه بتوان به يك فرد يا گروه چسپاند، يكتاپرستي طريقه زندگي است و در واقع يكتاپرستي زندگي براي خداست؛ در طول زندگي بايد خداپرست بود نه فقط در ابتدا وانتهاي آن. خيلي ها در عنفوان جواني نماز به جا نمي آورند و اصلا زكات را به ياد نمي آورند اما فكر مي كنند كه خداپرستند. خدا در زندگي آنان نقش ناچيزي دارد و فقط بعضي مواقع در حوادث و اتفاقات ، خدا را به ياد مي آورند. اين افراد در زندگي موفق نيستند و خيلي به ندرت سرانجام خوبي خواهند داشت. زماني كه هوا لطيف و خوب است و از طبيعت خوبي بهره مندند ، خدا را به ياد نمي آورند ؛ اما همينكه هوا غبارآلود شد آنوقت به فكر خدا مي افتند و مي گويند : اين كار خداست! در واقع با اين حرف ميخواهند بگويند كه بقيه كارها مال خدا نيست! هميشه تصادفات و وقايع و بلاياي طبيعي را به خداي يكتا نسبت مي دهند و بقيه كارها و نعمتها و خوشي ها را به خود نسبت مي دهند. در تصادفات و بلايا خدا را به خاطر مي آورند اما همينكه بلا رفع شد ؛ دوباره خدا را فراموش مي كنند .

[10:22] اوست كه شما را در سراسر خشكي و دريا حركت مي دهد. شما در كشتي ها سوار مي شويد و آنها به آرامي در نسيمي دلپذير حركت مي كنند. سپس، در حالي كه در آن شادمان هستند، بادي سخت مي وزد و امواج از هر طرف آنها را در بر مي گيرد. در اين هنگام است كه آنها از خدا درخواست مي کنند. دعاهاي خود را خالصانه فقط به او اختصاص مي دهند: "اگر تو فقط اين بار ما را نجات دهي، تا ابد سپاسگزار خواهيم بود."

[10:23] اما همين كه آنها را نجات مي دهد، در زمين تعدي مي كنند و با حقيقت مخالفت مي نمايند. اي مردم، ستمكاريتان فقط عليه نفس خودتان است. شما سرگرم زندگي مادي اين دنيا شده ايد، سپس بازگشت نهايي شما به سوي ماست، آنگاه ما شما را از تمام اعمالي كه انجام داده بوديد، آگاه مي كنيم.

بله در مواقع بلا و ناخوشي مانند غبارآلود بودن هوا ، همه كارها را به خدا اختصاص مي دهند و خيلي واضح مقدسين خويش را فراموش مي كنند و دعاهاي خويش را خالصانه به تنها خدا اختصاص مي دهند و مي گويند كه خدايا اگر اين بلا را از ما دور كني ، تا ابد غير تو را نخواهيم خواند. اما همين كه خدا آنها را نجات مي دهد و بلا را دور مي كند و هوا خوب و لطيف مي شود، در زمين تعدي مي كنند و با حقيقت مخالفت مي نمايند و غير خدا را وارد دعاهاي خويش مي كنند! درست است كه بلاهاي طبيعي با قوانين علمي كار مي كند اما همه چيز تحت كنترل خداست. خدا هشدارهاي خويش را بوسيله همين قوانين طبيعي اعلام مي كند.

اي مردم ايران، اعمال شما فقط عليه نفس خودتان است.اينكه غير خدا را مي خوانيد و از غير خدا تقاضاي كمك مي كنيد فقط عليه نفس خودتان عمل كرده ايد . اين خود شما هستيد كه ضرر مي كنيد و از نعمت جاودان بهشت محروم خواهيد شد. زندگي مادي دنيا چيزي نيست و بسيار حقير است. شما سرگرم زندگي مادي اين دنيا شده ايد، بازگشت نهايي شما به سوي خداست، آنگاه خدا شما را از تمام اعمالي كه انجام داده بوديد، آگاه مي كند. دوست عزيز ايراني شما بايد خودت به فكر نفس خويش باشيد. تو خودت مسئول خودتي. آخرتت دست خودته. آخرت تو دست حكومت يا حزب خاصي نيست. تو مي تواني آخرت خويش را با نخواندن غير خدا در دعاها و شعائر روزانه تضمين كنيد. اين وبلاگ به حزب و گروه خاصي تعلق ندارد و عاري از هر گونه تعصبات فرقه اي است ، مطالب اين وبلاگ فقط خدا را در نظر مي گيرد و اسلام راستين را معرفي مي نمايد؛ حتما ساير مطالب وبلاگ را نيز مطالعه كنيد ؛ اين پيامي است از طرف خداي يكتا براي شما. بنابراين اين هشدارها را جدي بگيريد و از همين حالا به فكر خويش باشيد، فردا دير است شايد ديگر فردايي نباشد.

خيال خام

2005-04-05T07:19:00.000-07:00

همه اديان بوسيله ساخته هاي شيطاني و رسم و رسومات ابداعي به فساد كشيده شده اند و اين در حالي است كه پيروان هر مذهبي خود را نجات يافته ميشمارند. مسيحيها تنها راه نجات بشريت را پلي به اسم مسيح ميدانند شيعه ها اعلام ميداند كه هركسي ولايت علي را قبول نكند گمراه است و به اين طريق بهشت از آن كساني است كه در جهت ولايت خاندان علي خودي نشان دهند سنيها ميگويند كه تنها يك فرقه نجات ميابد و آن هم فرقه اهل سنت و جماعت است و بقيه گمراهند و همينطور براي ساير فرقه ها ادامه دارد.
سوالي كه ممكن است پيش بيايد اين است كه آيا واقعا خدا طبق اين فرقه ها در آخرت قضاوت خواهد كرد؟ آيا واقعا غير معتقدان به ولايت علي به جهنم خواهند رفت؟ آيا كساني كه خود را جزو فرقه اهل سنت و جماعت معرفي نكنند گمراهند؟ آيا كسي كه مسيح را پل شتشوي گناهان فرض نكند از مغفرت الهي محروم است؟
پيروان اين فرقه ها به طور خيلي ساده اعلام ميدارند كه معيار قضاوت خدا فرقه گرائي است و در نهايت خدا را طرفدار فرقه خود ميدانند و در اين مورد احاديث فراواني در كتابهاي حديثشان موجود است.بعضي از پيروان اين فرقه ها خود را تافته جدا بافته به حساب مياورند مثلا پيروان شيعه وسني با چشم حقارت به مسيحيان نگاه ميكنند و همچنين ديد پيروان شيعه نسبت به سني و برعكس همينطور است.جالب است كه غرور در پيروان اين فرقه ها فقط محدود به برون فرقه اي نيست بلكه در داخل خود هم دچار اين توهم شده اند.تعدادي از آنان خود را حاجي و مشهدي و كربلايي و سيد و ... معرفي ميكنند و براي خود در جامعه موقعيتي كسب كرده اند و طبق آن موقيعت امكاناتي يافته اند!.
كساني كه كه خود را شيعه مينامند از اينكه آنان را شيعه خطاب كنيد در پوست خود نميگنجند و چنان به فرقه خود خو گرفته اند كه تمام فكر و ذكرشان افزايش تعداد آماري شيعيان است . و همچنين كساني كه خود را اهل سنت و جماعت ميخوانند از اينكه خود را اهل سنت و جماعت ميخوانند خيلي خوشحال ميشوند! و به آن افتخار ميكنند و خدا را طرفدار فرقه خود فرض ميكنند.

اين خيالات خام از خصوصيات فرقه گرائي است و شيطان با اين وسيله آنان را گمراه ميكند.شيطان از طريق القاء غرور به آنان اهدافش را تكميل ميكند.
معيار خدا فرقه گرائي نيست بلكه معيار خدا ميزان تسليم بودن است.فقط تسليم شدگان نزد خدا نجات ميابند ممكن است در هر ديني تسليم شدگاني وجود داشته باشد. ممكن است اين تسليم شدگان مسيحي يهودي مسلمان بودايي و يا زرتشتي و ... باشند اين تسليم شدگان همگي ديني را تشكيل ميدهند به نام "اسلام" . و اين دين تنها دين قابل قبول نزد خداست. اين دين "اسلام" با دين اسلامي كه در حال حاضر اسما مرسوم است فرق ميكند. زيرا دين اسلام مرسوم در حقيقت دين نيست بلكه مجموعه اي است متشكل از چندين فرقه مختلف.
دين اسلامي كه نزد خدا قابل قبول است دين تسليم شدگان به آيات خداست. پيروان آن دين تابع فرقه مشخصي نيستند بلكه همه مومنان در سراسر دنيا يك دين قابل قبول به نام تسليم را تشكيل ميدهند. همانطور كه از آخرين پيغام خدا (قرآن) انتظار ميرود يكي از موضوعات برجسته قرآن دعوت همه مومنان به وحدت است. فرق گذاشتن بين رسولان خدا منع شده است ما مجاز نيستيم بين عيسي و محمد و بودا و ... فرق قائل شويم . اگر موضوع پرستش يكي باشد در ميان همه مومنان وحدت مطلق حكمفرما خواهد بود صرف نظر از ديني كه با آن خود را ميخوانند.تعصب نشان دادن نسبت به انسانهاي بي قدرتي مثل عيسي محمد و ... و خود را وقف آنان كردن باعث جدايي نفرت و جنگهاي تلخي در ميان مومنان گمراه شده است. برخلاف مومنان گمراه مومنان هدايت شده فقط خود را وقف خدا ميكنند و هيچوقت خود را طرفدار عيسي و محمد و ... معرفي نميكنند بلكه به همه رسولان خدا ايمان مياورند. مومنان هدايت شده از دين مومنان ساير اديان كه خود را وقف فقط خدا ميكنند خوشحال ميشوند بدون در نظر گرفتن اسمي كه آن مومنان دين خود را با آن ميخوانند.

احتمالا فرق بين دين "تسليم واقعي" و "اسلام مرسوم" در جامعه مشخص شد.

خداي مهربان اعلام ميدارد كه مومنان از هر ديني نجات ميابند.

[2:62] ان الذين ءامنوا والذين هادوا والنصرى والصبءين من ءامن بالله واليوم الاءخر وعمل صلحا فلهم اجرهم عند ربهم ولا خوف عليهم ولا هم يحزنون
[2:62] مسلما، کساني که ايمان دارند، يهوديان، مسيحيان و تازه به دين گرويدگان؛ هر کس که (1) به خدا ايمان دارد و (2) به روز آخر ايمان دارد و (3) زندگي پرهيزكارانه اي را در پيش مى گيرد، پاداش خود را از جانب پروردگار خود دريافت خواهد کرد. ايشان نه از چيزي بترسند و نه اندوهگين خواهند شد.

چيزي كه بر اين نكته صحه ميگذارد اين است كه : آيا اگر شما بودايي بودي باز هم نسبت به شيعه تعصب نشان ميدادي! ؟ امكان داشت كه ما مسيحي باشيم آيا باز هم خود را تابع ولايت علي معرفي ميكرديم؟ اگر شما در كشور چين زندگي ميكرديد آيا باز هم شيعه بودي؟ اگر پدر و مادر شما افريقايي بودند چطور؟
سوالي كه بايد جواب داده شود اين است كه پس چرا اينقدر نسبت به فرقه خود آتشي هستيد؟ مگر خدا اين را از تو خواسته است؟ پس چرا تمام زندگي و وقت خود را وقف دفاع از فرقه ات ميكني؟
هركسي در سطح خود آزمايش ميشود آن چيزي كه نزد خدا مورد محاسبه قرار ميگيرد نفس است هركدام از ما ماسكي در صورت دارد كه دقيقا مطابق نفس اصلي ما نيست زماني كه بميريم آن ماسك برداشته ميشود و چهره اصلي ما بروز ميكند. آن چيزي كه نزد خدا اعتبار دارد نفس واقعي ماست نه شخصيت رياكار ماسك به صورت ما !
آن چيزي كه براي قضاوت به طرف خدا برميگردد نفس است. فقط نفسهايي نجات ميابند كه خود را به تنها خدا اختصاص داده باشند.

[89:27] يايتها النفس المطمئنة
[89:28] ارجعي الى ربك راضية مرضية
[89:29] فادخلي في عبدي
[89:30] وادخلي جنتي

[89:27] و تو، اي نفس قانع.
[89:28] به سوي پروردگارت بازگرد، راضي و رضايت بخش.
[89:29] خوش آمدي در زمره خدمتگزاران من.
[89:30] خوش آمدي به بهشت من.

كساني كه نفس خود را با ماسك ميپوشانند مثل كساني كه خود را حاجي و مشهدي و سيد و .... ميخوانند و سعي در پرهيزگار نشان دادن خود دارند نزد خدا جايي ندارند .

[53:32] الذين يجتنبون كبئر الاثم والفوحش الا اللمم ان ربك وسع المغفرة هو اعلم بكم اذ انشاكم من الارض واذ انتم اجنة في بطون امهتكم فلا تزكوا انفسكم هو اعلم بمن اتقى
[53:32] آنها جز خطاهاي كوچك، از گناهان بزرگ و ستمكاري دوري مي كنند. بخشش پروردگار تو بي اندازه است. او از زماني كه شما را از زمين پديد آورد و از وقتي كه به صورت رويان در شكم مادرانتان بوديد، از شما كاملا آگاه بوده است. بنابراين، خودتان را بالا نبريد؛ او از پرهيزكاران کاملا آگاه است.

[4:49] الم تر الى الذين يزكون انفسهم بل الله يزكي من يشاء ولا يظلمون فتيلا
[4:49] آيا توجه کرده اي به آنان که خود را بالا مي برند؟ در حالي که، خداست که هر کس را بخواهد بالا مي برد، بدون کوچک ترين بي عدالتي.

بعضي از آنان فكر ميكنند همينكه حاجي و سيد و .. هستند كافيست . شما اگر فردي كاملا با ايمان باشيد و داراي تمام محاسن اخلاقي هم باشيد مادام كه خود را شيعه و يا سني خطاب نكنيد هيچ شيعه اي و (يا سنيي ) تورا نخواهد پذيرفت.
واقعا ماچرا براي دين خود ماسك و القاب و عناوين قرار داده ايم ؟ چرا فكر ميكنيم بايد از طريق مقدسين به خدا رسيد ؟ چرا كساني كه در جامعه ما به افراد مذهبي مشهورند ساده ترين مسائل اخلاقي را هم رعايت نميكنند؟

مومنان كساني هستند كه به خداي يكتا ايمان دارند و تنها اورا پرستش ميكنند صرف نظر از فرقه و قوم مادرزاديشان.
جهت فهميدن صفات مومنان نگاهي به سوره مومنان بيندازيم. در آنجا در چندين آيه اول وصف مومنان ذكر شده است.

[23:1] قد افلح المؤمنون
[23:2] الذين هم في صلاتهم خشعون
[23:3] والذين هم عن اللغو معرضون
[23:4] والذين هم للزكوة فعلون
[23:5] والذين هم لفروجهم حفظون
[23:6] الا على ازوجهم او ما ملكت ايمنهم فانهم غير ملومين
[23:7] فمن ابتغى وراء ذلك فاولئك هم العادون
[23:8] والذين هم لامنتهم وعهدهم رعون
[23:9] والذين هم على صلوتهم يحافظون
[23:10] اولئك هم الورثون
[23:11] الذين يرثون الفردوس هم فيها خلدون

[23:1] به راستي که مؤمنان موفق هستند؛
[23:2] آنها كساني هستند كه در حين ارتباط با خدا خاشع و متواضع هستند.
[23:3] و از سخنان بيهوده اجتناب مي ورزند.
[23:4] و زكات خود را مي دهند.
[23:5] و نجابت خود را حفظ مي كنند.
[23:6] آنها فقط با همسران خود، يا كساني كه قانونا متعلق به آنها هستند، رابطه جنسي دارند؛ آنها مورد سرزنش قرار نمي گيرند.
[23:7] کساني که از اين حدود بگذرند، متجاوزند.
[23:8] هرگاه امانتي به آنها سپرده شود و يا به هر توافقي برسند، قابل اعتمادند.
[23:9] آنها مرتبا نمازها (ارتباط با خدا) را به جا مي آورند.
[23:10] چنين هستند وارثان.
[23:11] آنها وارث بهشت خواهند بود، جايي كه در آن جاودان بمانند.

چيزي كه به چشم ميخورد كلمه صلات است. زيرا كه يكي از اوصاف مومنان در تمام اديان در سراسر جهان ارتباط با خداست. در اينجا براي روشن شدن موضوع فرق دو كلمه "الصلوة" و "صلات" را ذكر ميكنيم:
هردو كلمه به معناي دعاي ارتباطي است. هركجا كه نماز به صورت "الصلوة" ذكر شده است (داراي "ال"و "و") منظور نماز مشخصي است كه از ابراهيم به ما رسيده است (شامل 17 ركعت در شبانه روز). حروف "ال" كه در اول آن ذكر شده است نشانه اين است كه اين نماز داراي حركات و كلمات مشخصي است.

[5:58] واذا ناديتم الى الصلوة اتخذوها هزوا ولعبا ذلك بانهم قوم لا يعقلون
[5:58] هنگامي که به نماز فرا مي خوانيد، آن را به مسخره و ريشخند مي گيرند. اين براي آنست که آنها مردمي هستند که نمي فهمند.

اما هركجاي قرآن كلمه به صورت "صلات" ذكر شده است منظور دعاي ارتباطي است كه هر فردي با آن با خداي خويش ارتباط برقرار ميكند. به همين خاطر اين كلمه در قرآن هميشه همراه ضمير مفعولي ذكر ميشود مثل (صلاتهم صلاته و ...).

[11:87] قالوا يشعيب اصلوتك تامرك ان نترك ما يعبد ءاباؤنا او ان نفعل في امولنا ما نشؤا انك لانت الحليم الرشيد
[11:87] آنها گفتند: "اي شعيب، آيا دين تو به تو امر مي كند كه ما بايد دين والدين خود را ترك كنيم، يا كسب خود را به دلخواه خود نگردانيم؟ مطمئنا تو در دلسوزي و خردمندي شهرت داري."

[9:103] خذ من امولهم صدقة تطهرهم وتزكيهم بها وصل عليهم ان صلوتك سكن لهم والله سميع عليم
[9:103] از پول آنها صدقه بگير تا آنها را خالص و منزه كني. و آنها را تشويق كن، زيرا تشويق تو به آنان اطمينان خاطر مي بخشد. خداست شنوا، داناي مطلق.

حتي پرندگان هم داراي صلات هستند و آنان هم از اين طريق با خداي خويش مرتبطند.به آيه زير نگاه كنيد:

[24:41] الم ترى ان الله يسبح له من في السموت والارض والطير صفت كل قد علم صلاته و تسبيحه والله عليم بما يفعلون
[24:41] آيا توجه نمي كني كه همه كس در آسمانها و زمين خدا را تجليل مي كند، حتي پرندگان هنگامي كه به صف پرواز مي كنند؟ هر يك از آنها نيايش و تسبيح خود را مي دانند. خدا از همه اعمالشان كاملا آگاه است.

بنابراين هرفردي ميتواند با خداي خويش ارتباط برقرار كندصرف نظر از دين و قوم مادرزاديش. مثلا يك فرد كشاورز از هر ملتي و از هر كشوري و از هر ديني ميتواند با خداي خويش ارتباط داشته باشد.به عكس زير نگاه كنيد.

http://www.sharemation.com/godisone/farmer.jpg?uniq=-brsele

يك فرد مسيحي يهودي مسلمان بودايي و ... ميتواند مومن به خدا باشد و اين مومنان جزو دين اسلام به حساب ميايند.دين اسلامي كه خدا منظور دارد اين دين است نه دين فرقه اي ( شيعه و سني و مسيحي ويهودي) . اين مومنان در روش نماز خواندنشان با روش ابراهيم فرق ميكنند اما خدا از هرنفسي به اندازه تواناييش انتظار دارد.

با توضيحات ياد شده سوالي كه فورا به ذهن عده اي خطور ميكند اين است كه اگر در سراسر دنيا تسليم شدگاني از اديان و اقوام مختلف وجود دارند پس حقيقت مطلقي وجود ندارد ! پس هر ديني ميتواند به وضع موجود بماند و ادعاي حقيقت كند!
برداشت بالا معمولا برداشت كساني است كه فرقه گرائي و قوم گرائي با رگ و خونشان انس گرفته است. آنها دوست دارند كه همه به جهنم بروند به جز خودشان! آنها هنوز مقصود از دين را نميدانند. زيرا كه دين آنان چندين جلد كتاب حديث است و بس. دين آنان پيروي از گذشتگان است دين آنان چيزي جز عقايد پوسيده پدرانشان نيست. جالب است كه بدانيم كتابهاي آسماني براي مبارزه با فرقه گراها نازل شده است. با مطالعه كتابهاي آسماني و آخرين كتاب خدا (قرآن) مفهوم دين براحتي بدست ميايد. جوهره و محور تمام اديان تسليم شدن در برابر آيات خداست.

آيات خدا تمام شدني نيست. رعد و برق در آسمان – خوابيدن در شب – سرگذشت اقوام گذشته – وقايع تاريخي - اكتشافات علمي – بلاها و مصيبتها - سرگذشت پدرانمان – وضعيت فعلي ما- آيات قرآني و ... همه جزو آيات الهيند. هركسي در روز با آيات الهي روبروست.دين در طول تاريخ يكي بوده است و آن تسليم در برابر آيات الهي است.تمام پيامبران به تسليم در برابر آيات خدا دعوت كرده اند.

[30:24] ومن ءايته يريكم البرق خوفا وطمعا وينزل من السماء ماء فيحي به الارض بعد موتها ان في ذلك لاءيت لقوم يعقلون
[30:24] در ميان مدركهاي اوست كه به شما برق آسمان را به عنوان منبعي از بيم و اميد مي نماياند، سپس آب را از آسمان فرو مي فرستد تا زمين مرده را دوباره زنده كند. در اينها، مدرکي است كافي براي مردمي كه مي فهمند.

[30:23] ومن ءايته منامكم باليل والنهار وابتغاؤكم من فضله ان في ذلك لاءيت لقوم يسمعون
[30:23] در ميان مدركهاي او خوابيدن شما در طي شب و يا در طي روز است و كاركردن شما در جستجوي روزي هاي او. در اين، مدرکي است كافي براي مردمي كه مي توانند بشنوند.

[30:42] قل سيروا في الارض فانظروا كيف كان عقبة الذين من قبل كان اكثرهم مشركين
[30:42] بگو: "در زمين بگرديد و به عاقبت كساني كه پيش از شما بودند، توجه كنيد." اكثر آنها مشرك بودند.

هركسي در مقابل آيات الهي در حد توانش مسئول است. در روز قيامت براي واكنش نسبت به آيات نشان داده شده به او بايد پاسخگو باشد.

[7:6] فلنسئلن الذين ارسل اليهم ولنسئلن المرسلين
[7:6] ما مسلما از كسانى كه پيام را دريافت كردند، سئوال مي كنيم و از رسولان نيز سئوال خواهيم كرد.

خدا در حد توانايي نفسمان مارا بازخواست ميكند ممكن است كارگري ساده با ديدن و يا شنيدن نشانه و آيه اي كوچك از آيات خدا ايمان در قلب او نفوذ كند. اما ممكن است يك عالم در علوم اسلامي !! هنوز تسليم خدا نباشد و همچنان تسليم شيطان باشد.

چيزي كه بر اين نكته صحه ميگذارد اين است كه : براي تسليم شدن به آيات خدا ديدن و شنيدن همه آيات خدا لازم نيست و براي كسي هم مقدور نيست. به طور مثال خيلي از كساني كه به پيامبران در طول تاريخ ايمان آورده اند با شنيدن و يا ديدن يك يا دو نشانه ايمان وارد قلبشان شده است.تعدادي از مسلمانان با شنيدن يك آيه قرآن تسليم خدا شده اند . تسليم شدن به خدا از همه چيز مهمتر است اين ركن است كه باعث پرورش و تغيير نفس واقعي ما ميشود در غير اينصورت ما همچنان رياكار ميمانيم. كساني وجود دارند كه تمام قرآن را از حفظند اما هنوز تسليم خداي مهربان نيستند و همچنان گرفتار شيطانند.

سوالي كه پيش ميايد اين است كه پس چه چيزي انسان را از تسليم به خدا (دين اسلام ) خارج ميسازد؟
جواب اين است : تكذيب و فراموش كردن نشانه ها و آيات روشن خدا

[20:126] قال كذلك اتتك ءايتنا فنسيتها وكذلك اليوم تنسى
[20:126] او خواهد گفت: "زيرا وقتي آيات ما براي تو آمد، آنها را فراموش كردي، اكنون تو فراموش شده اي."

كساني كه اعلام ميدارند كه ايمان آورده اند خدا آنان را بدون آزمايش باقي نميگذارد. كساني كه ايمان مياورند لحظه به لحظه ايمانشان آزمايش ميشود.

[29:2] احسب الناس ان يتركوا ان يقولوا ءامنا وهم لا يفتنون
[29:2] آيا مردم فکر مي كنند كه با گفتن "ايمان داريم،" به حال خود رها خواهند شد، بدون آنكه مورد آزمايش قرار بگيرند؟

هميشه انسانها نسبت به چيزهاي جديد مقاومت نشان ميدهند اين رسم روزگار است زيرا كه شيطان مارا از پيشرفت باز ميدارد و مارا از چيزهاي جديد ميترساند و به اين طريق مارا به فقر و فحشا ميكشاند جالب است كه شيطان از همان خود دين براي جلوگيري از تسليم شدن به خدا استفاده ميكند زيرا كه اين بهترين راه است و كسي هم شك نميكند!

[21:2] ما ياتيهم من ذكر من ربهم محدث الا استمعوه وهم يلعبون
[21:2] هنگامي كه مدركي جديد از جانب پروردگارشان براي آنها مي آيد، با بي توجهي به آن گوش مي دهند.

خدا اعلام ميدارد كه غير از اسلام دين ديگري قابل قبول نيست منظور از اين اسلام تسليم به خداست نه اسلام مرسوم در جامعه (اسلام شناسنامه اي).

[3:85] ومن يبتغ غير الاسلم دينا فلن يقبل منه وهو في الاءخرة من الخسرين
[3:85] هر کس ديني جز "تسليم" براي خود اختيار کند، از او پذيرفته نخواهد شد و در آخرت از بازندگان خواهد بود.
[3:86] كيف يهدي الله قوما كفروا بعد ايمنهم وشهدوا ان الرسول حق وجاءهم البينت والله لا يهدي القوم الظلمين
[3:86] چرا خدا مردمي را هدايت کند که پس از ايمان آوردن و پس از شاهد بودن بر حقانيت رسول و پس از دريافت مدرک هاي محکم،* کافر شدند؟ خدا ستمکاران را هدايت نمي کند.

اگر آيه بعدي (3:86) را بررسي كنيم متوجه ميشويم كه دين اسلام هميشه همراه بينات و آيات ذكر شده است زيرا كه تسليم خدا شدن بدون نشانه و آيه بي معني است. كساني كه به فرقه خود چسبيده اند هيچ و آيه و نشانه اي جديد از طرف خدا را قبول نميكنند زيرا كه با قبول كردن اين نشانه هاي جديد فرقه مذهبيشان به خطر مي افتد در ظاهر خود را طرفدار دين و قرآن نشان ميدهند اما اين واقعيت است كه آنان تسليم آيات خدا نيستند. آنان خدا را براي فرقه خود ميخواهند و اين دقيقا نقطه مقابل تسليم است آنان هميشه از چيزهاي جديد ميترسند آنان ديني را كه از پدرانشان شنيده اند را پيروي ميكنند كتابهاي حديثشان نماينده نظرات پدرانشان است. و اين در حالي است كه پيروي كوكورانه از دين منع شده است. يک مصيبت بزرگ بشري پيروي کورکورانه از والدين است.
جالب است كه پيروان اديان ديگر را متهم ميكنند كه چرا آنان اسلام را قبول نميكنند! فكر ميكنند اسلام را در شناسنامه فرد بايد نوشت و الا طرف مسلمان نيست. كسي بخواهد مسلمان شود بايد تسليم بودن خود را به فرقه گراها اعلام كند !!! و الا مسلمان نيست. الكي الكي خودشان را نماينده خدا كرده اند!

[14:10] قالت رسلهم افي الله شك فاطر السموت والارض يدعوكم ليغفر لكم من ذنوبكم ويؤخركم الى اجل مسمى قالوا ان انتم الا بشر مثلنا تريدون ان تصدونا عما كان يعبد ءاباؤنا فاتونا بسلطن مبين
[14:10] رسولانشان گفتند: "آيا شما در مورد خدا شك داريد؛ آغازكننده آسمانها و زمين؟ او فقط شما را دعوت مي كند تا گناهانتان را ببخشد و به شما فرصت ديگري دهد تا خود را نجات دهيد." آنها گفتند: "شما جز بشري مانند ما نيستيد كه مي خواهيد ما را از روش عبادتي پدرانمان بازداريد. به ما مجوزي معتبر نشان دهيد."

[2:208] يايها الذين ءامنوا ادخلوا في السلم كافة ولا تتبعوا خطوت الشيطن انه لكم عدو مبين
[2:208] اي كساني كه ايمان آورده ايد، كاملا تسليم شويد؛ از گام هاي شيطان پيروي نكنيد، زيرا او سرسخت ترين دشمن شماست.

[2:209] فان زللتم من بعد ما جاءتكم البينت فاعلموا ان الله عزيز حكيم
[2:209] اگر پس از اين مدارک روشنى که براي شما آمده است، به لغزش دچار شويد، پس بدانيد که خداست صاحب اقتدار، حکيم ترين.

همانطور كه ميبينيد تسليم هميشه همراه آيات و بينات ذكر ميشود. پيروي كوركورانه از دين منع شده است.

[17:36] ولا تقف ما ليس لك به علم ان السمع والبصر والفؤاد كل اولئك كان عنه مسءولا
[17:36] هيچ خبري را نپذير، مگر آنكه خودت درباره صحت آن تحقيق كني. من به تو شنوايي، بينايي و عقل داده ام و تو مسئولي از آنها استفاده كني.

ما اسما مسلمان هستيم در واقع ممكن است كسي مادرزادي مسيحي باشد اما تسليم آيات خدا باشد. ممكن است كسي مادرزادي مسلمان باشد و تسليم آيات خدا نباشد.تسليم خدا بودن ربطي به دين مادرزادي ندارد.دين مادرزادي براي ما مزيت به حساب نميايد زيرا كه انتخاب آن در دست ما نيست در عوض مسئوليت مارا بيشتر ميكند.

[16:104] ان الذين لا يؤمنون بءايت الله لا يهديهم الله ولهم عذاب اليم
[16:104] مسلما، کساني که به آيات خدا ايمان نمي آورند، خدا آنان را هدايت نمي کند. آنها سزاوار عذابي دردناك شده اند.

همانطور كه گفتيم دين اسلام دين تسليم شدگان به آيات خداست (صرف نظر از فرقه مادرزادي) . آيات خدا بايد واضح به مردم نشان داده شود شيطان هميشه آيات خدا را با خرافات قاطي پاطي ميكند و به خورد مردم ميدهد. ممكن است سوالي پيش بيايد و آن اين است كه قرآن كتاب آسماني شامل آيات خداست و پس پيروان همه اديان بايد تسليم جديدترين آيات خدا باشند؟

مشكل اينجاست كه خود كساني كه شناسنامه اي مسلمانند تسليم جديد ترين آيات خدا نيستند. بلكه بيشتر از كتابهاي حديثشان پيروي ميكنند.و شيطان به اين طريق در پيام خدا دخالت ميكند و آيات خدا را خراب ميكند تا كه كسي آن را قبول نكند. شما هرچقدر هم از شريك قراردادن به خدا برايشان بگوييد صد بار هم به مسلمانان بگوييد كه فقط خدا را بخوانيد قبول نميكنند زيرا كه آنان هنوز تسليم آيات خدا نيستند. بلكه بيشتر مطيع گذشتگان خود هستند.هر چيزي كه اعتقادات فرقه ايشان را به خطر اندازد را قبول نميكنند و اين دقيقا نقطه مقابل تسليم است.

مسلمانان شناسنامه اي هيچ ادعايي نميتوانند داشته باشند زيرا كه آنان تسليم آيات خدا نيستند و همچنان ميخواهند كه درجا بزنند در واقع پيروان ساير اديان بايد از مسلمانان شناسنامه اي بخواهند كه تسليم آيات خدا شوند!

يكي از آيات بزرگ خداوند در قرن حاضر معجزه 19 است كه تسليم شدگان واقعي را مشخص ميكند.

فرق نبي و رسول

2005-02-19T02:04:00.000-08:00

فرق نبي و رسول:

در زبان فارسي نبي را به پيامبر و رسول را به فرستاده ترجمه ميكنند.

تعريف نبي و رسول در قرآن خيلي واضح و روشن است . يكي از معجزات قرآن اين است كه خود معناي خود را ميرساند و احتياجي به علماي حديث ندارد.
علماي اهل كتاب (شيعه وسني ) در طول تاريخ سعي كرده اند كه معناي نبي و رسول را تعويض كنند. به اين معنا آنان ميگويند كه هر رسولي نبي است اما هر نبيي رسول نيست. اين حربه شيطان بود براي منكر شدن رسول ميثاق خداي قادر توانا.

در اينجا فرق بين رسول ونبي را براساس قرآن مجيد روشن ميكنيم.

1- هر نبيي رسول است اما هر رسولي نبي نيست.

نبي آن است كه شريعتي جديد مياورد و يا پياده سازي ميكند (شامل قانون و ...) و ممكن است از طرف خداي مهربان كتاب هم به او داده شده باشد. اما رسول آن است كه شريعتي جديد نمياورد و فقط شريعت قبلي را تاييد و تصديق ميكند.براي تاييد مطلب آيه 3:81 را نگاه كنيد:

[3:81] واذ اخذ الله ميثق النبين لما ءاتيتكم من كتب وحكمة ثم جاءكم رسول مصدق لما معكم لتؤمنن به ولتنصرنه قال ءاقررتم واخذتم على ذلكم اصري قالوا اقررنا قال فاشهدوا وانا معكم من الشهدين
[3:81] خدا از پيامبران ميثاقي گرفت و گفت: "من به شما كتاب آسماني و حكمت خواهم داد. پس از آن، رسولي خواهد آمد كه تمام كتاب هاي آسماني موجود را تصديق خواهد كرد، بايد به او ايمان آوريد و او را حمايت كنيد." او گفت: "آيا با اين موافق هستيد و پيمان مي بنديد كه اين ميثاق را به انجام برسانيد؟" آنها گفتند: "ما موافقيم." او گفت: "پس شما شهادت دادهايد و من هم همراه با شما شهادت مي دهم."

در آيه بالايي خداي مهربان ميفرمايد بعد از اينكه همه كتابهاي آسماني و حمكت را به نبيها دادم رسولي خواهد آمد كه آن را تصديق خواهد كرد.پس مشخص شد كه نبي شريعت جديد مياورد و يا شريعت جديد پياده سازي ميكند اما رسول آن را تصديق ميكند.
هركجا خداي مهربان نبوت را ذكر ميكند با آن كتاب و يا حكم را ذكر ميكند.زيرا كه نبوت مقام خاصي است كه به پيامبر داده ميشود تا كه احكام جديد كتاب را بوسيله آن ابلاغ و اجرا كند.آيات زير را نگاه كنيد.

[3:79] ما كان لبشر ان يؤتيه الله الكتب والحكم والنبوة ثم يقول للناس كونوا عبادا لي من دون الله ولكن كونوا ربنين بما كنتم تعلمون الكتب وبما كنتم تدرسون

[6:89] اولئك الذين ءاتينهم الكتب والحكم والنبوة فان يكفر بها هؤلاء فقد وكلنا بها قوما ليسوا بها بكفرين

[29:27] ووهبنا له اسحق ويعقوب وجعلنا في ذريته النبوة والكتب وءاتينه اجره في الدنيا وانه في الاءخرة لمن الصلحين

[45:16] ولقد ءاتينا بني اسرءيل الكتب والحكم والنبوة ورزقنهم من الطيبت وفضلنهم على العلمين

[57:26] ولقد ارسلنا نوحا وابرهيم وجعلنا في ذريتهما النبوة والكتب فمنهم مهتد وكثير منهم فسقون

به طور مثال محمد رسولخدا نبي بود و همزمان رسول هم بود. بنابراين در مقام نبوت به تشريع ميپرداخت و در مقام رسالت به ابلاغ قرآن مشغول بود.كسي كه نبي باشد خود به خود رسول هم هست اما برعكسش درست نيست.براي اينكه ثابت شود هر نبيي رسول هم هست به آيات زير نگاه كنيد كه خداي مهربان نبي را بشارت دهنده و نذارت كننده توصيف كرده است.

[2:213] كان الناس امة وحدة فبعث الله النبين مبشرين ومنذرين وانزل معهم الكتب بالحق ليحكم بين الناس فيما اختلفوا فيه وما اختلف فيه الا الذين اوتوه من بعد ما جاءتهم البينت بغيا بينهم فهدى الله الذين ءامنوا لما اختلفوا فيه من الحق باذنه والله يهدي من يشاء الى صرط مستقيم
[33:45] يايها النبي انا ارسلنك شهدا ومبشرا ونذيرا
[4:163] انا اوحينا اليك كما اوحينا الى نوح والنبين من بعده واوحينا الى ابرهيم واسمعيل واسحق ويعقوب والاسباط وعيسى وايوب ويونس وهرون وسليمن وءاتينا داود زبورا

براساس آيات بالا نبي رسول هم هست .

تصور كنيد كه در آيه زير موسي به عنوان رسولا نبيا (رسولي كه نبي بود) ذكر شده است

[19:51] واذكر في الكتب موسى انه كان مخلصا وكان رسولا نبيا

و اسماعيل هم :

[19:54] واذكر في الكتب اسمعيل انه كان صادق الوعد وكان رسولا نبيا

براي تاييد مطلب به آيه زير توجه كنيد.

[19:41] واذكر في الكتب ابرهيم انه كان صديقا نبيا

در آيه مذكور (صديقا نبيا) به كار برده شده است و صديقا نبيا يعني صديقي كه نبي بود. همه ميدانيم كه هر صديقي نبي نيست و به همين خاطر خدا مهربان نبيا صديقا را به كار نبرده است.

خداي مهربان بخشنده هيچوقت نبيا رسولا (رسولي كه نبي بود) را به كار نبرده است.زيرا كه هر رسولي نبي نيست. مثلا خداي بزرگ در خيلي جاها در قرآن از جبرئيل و ملك الموت و ساير فرشتگان به عنوان رسول ياد كرده است. موجوديت بشر ميتواند نبي باشد اما ملائكه نميتوانند نبي باشند. پس در كل هر رسولي نبي نيست. زيرا هيچ كجاي قرآن از جبرئيل به عنوان نبي ياد نكرده است.با وجود اين دلايل واضح علماي اهل كتاب (شيعه وسني ) باز هم بر عقيده قبلي خود پافشاري ميكنند و همچنان ميگويند كه هر رسولي نبي است.بعضي از آنان كه متوجه واقعيت شده اند رو به بهانه ديگري آورده اند و ميگويند كه بين نبي و رسول هيچگونه فرقي نيست.

2- خداي مهربان بين رسول و نبي فرق قائل شده است . آيه زير را نگاه كنيد تا ببينيد كه خدا بين نبي و رسول فرق قائل شده است.
به عبارت (من رسول و لا نبي) توجه شود. اگر بين رسول و نبي فرق نبود خدا آن را به اين صورت نقل نميكرد.

[22:52] وما ارسلنا من قبلك من رسول ولا نبي الا اذا تمنى القى الشيطن في امنيته فينسخ الله ما يلقي الشيطن ثم يحكم الله ءايته والله عليم حكيم
[22:52] ما پيش از تو نه رسولي فرستاديم و نه پيامبري بدون آنكه شيطان در خواستههاي او دخالت نكرده باشد. سپس خدا آنچه را شيطان انجام داده است، خنثي مي نمايد. خدا آياتش را کامل مي کند. خداست داناي مطلق، حكيمترين.*

پس در كل ميتوان گفت كه هر نبيي رسول است اما هر رسولي نبي نيست. معاني از طريق قرآن بسيار روشن و واضح است .

3- اما ممكن است كسي بگويد كه خيلي از انبياء بني اسرائيل كتاب و شريعت به آنها داده نشده است. و اين يك تناقض است. در جواب بايد گفت كه نبي آن است كه به طور مستمر با وحي مرتبط است. انبيا بني اسرائيل مدام رابط بين خدا و بني اسرائيل بودند. مثلا جريان گاو بني اسرائيل كه موسي چندين مرتبه بين خدا و بني اسرائيل سوال و جواب رد و بدل ميكند و از طريق نبي به آنان راه حل كشف قاتل نشان داده ميشود(2:67). و همينطور جريان طالوت كه نبي آن دوره بين قوم بني اسرائيل و خدا در مورد تعيين پادشاه رابط ميشود.و از طريق نبي به آنان پادشاه نشان داده ميشود. (2:247)

4- اقوام اوليه داراي نبيهاي زيادي بوده اند و اين به خاطر عدم رشد كامل فكري بوده است. زيرا در مورد مسائلي كه پيش ميامد مدام بايد نبي بين خدا و مردم براي رفع مشكل رابط ميشد. اين انبياء مسلما رسول (كساني كه از طرف خدا به تبليغ وتصديق دين مشغول بودند) هم بوده اند.

خداي مهربان در قرآن كريم بر بني اسرائيل منت گذاشته است زيرا كه براي آنها نبيهاي زيادي را فرستاده است.

[45:16] ولقد ءاتينا بني اسرءيل الكتب والحكم والنبوة ورزقنهم من الطيبت وفضلنهم على العلمين

و همانطور در مورد محمد آخرين پيامبر خدا كه در خيلي از سوره هاي قرآن مدام مورد خطاب و سوال قرار گرفته و در آن مورد بر او آياتي نازل شده است.

بعد از اين كه بشر به ثبات فكري رسيد خداي حكيم ديگر نبوت را به پايان رساند و اعلام كرد كه قرآن آخرين كتاب است و ديگر نبوتي ديگر صورت نخواهد گرفت. نزول شريعت جديد در قالب نبي صورت ميگيرد. اسلام به عنوان دين آسماني از طريق قرآن كامل شده است و ديگر كتاب آسماني ديگري نخواهد آمد. شريعت جديد احتياج به نبوت دارد زيرا كه شريعت جديد ارتباط مستمر با وحي را لازم دارد.

5- نبي كسي است كه به او چيزي (مثل قانوني جديد) داده ميشود به همين خاطر خداي مهربان در قرآن براي نبي "مااوتي " را به كار برده است.
[2:136] قولوا ءامنا بالله وما انزل الينا وما انزل الى ابرهم واسمعيل واسحق ويعقوب والاسباط وما اوتي موسى وعيسى وما اوتي النبيون من ربهم لا نفرق بين احد منهم ونحن له مسلمون

6- به طور مثال در جنگهاي پيامبر و در مورد زنان پيامبر بيشتر شخصيت نبي مطرح است نه رسول:

[8:67] ما كان لنبي ان يكون له اسرى حتى يثخن في الارض تريدون عرض الدنيا والله يريد الاءخرة والله عزيز حكيم

[8:65] يايها النبي حرض المؤمنين على القتال ان يكن منكم عشرون صبرون يغلبوا مائتين وان يكن منكم مائة يغلبوا الفا من الذين كفروا بانهم قوم لا يفقهون

[9:117] لقد تاب الله على النبي والمهجرين والانصار الذين اتبعوه في ساعة العسرة من بعد ما كاد يزيغ قلوب فريق منهم ثم تاب عليهم انه بهم رءوف رحيم

[33:32] ينساء النبي لستن كاحد من النساء ان اتقيتن فلا تخضعن بالقول فيطمع الذي في قلبه مرض وقلن قولا معروفا

[33:50] يايها النبي انا احللنا لك ازوجك التي ءاتيت اجورهن وما ملكت يمينك مما افاء الله عليك وبنات عمك وبنات عمتك وبنات خالك وبنات خلتك التي هاجرن معك وامراة مؤمنة ان وهبت نفسها للنبي ان اراد النبي ان يستنكحها خالصة لك من دون المؤمنين قد علمنا ما فرضنا عليهم في ازوجهم وما ملكت ايمنهم لكيلا يكون عليك حرج وكان الله غفورا رحيما
[33:59] يايها النبي قل لازوجك وبناتك ونساء المؤمنين يدنين عليهن من جلبيبهن ذلك ادنى ان يعرفن فلا يؤذين وكان الله غفورا رحيما

7- نبي در خيلي از قوانين با ديگران فرق ميكند. مثلا زنانش مادران مومنان هستند. مجاز به اختيار تعداد زنان بيشتري است و ...

[33:6] النبي اولى بالمؤمنين من انفسهم وازوجه امهتهم واولو الارحام بعضهم اولى ببعض في كتب الله من المؤمنين والمهجرين الا ان تفعلوا الى اوليائكم معروفا كان ذلك في الكتب مسطورا
[33:50] يايها النبي انا احللنا لك ازوجك التي ءاتيت اجورهن وما ملكت يمينك مما افاء الله عليك وبنات عمك وبنات عمتك وبنات خالك وبنات خلتك التي هاجرن معك وامراة مؤمنة ان وهبت نفسها للنبي ان اراد النبي ان يستنكحها خالصة لك من دون المؤمنين قد علمنا ما فرضنا عليهم في ازوجهم وما ملكت ايمنهم لكيلا يكون عليك حرج وكان الله غفورا رحيما

8- هم نبي و هم رسول بر آنها وحي ميشود. خيلي از پيامبران هم رسول بوده اند و هم نبي.معمولا چيزهايي به نبي وحي ميشود (به نبي اعطا ميشود) كه بشر خود به تنهايي قادر به به دست آوردن آن نيست.قرآن به عنوان كتاب آسماني به نبي محمد اعطا شد. در اين مورد بشر از آوردن قرآن عاجز است و هيچوقت هم نميتواند آن را انجام دهد. اخبار و داستانهايي (نبايي يا خبري) در قرآن موجود است كه اگر نبي نبود ما نميتوانستيم هيچوقت از آن خبردار شويم.خيلي از مسائل موجود به غيب و بهشت و جهنم و .... مثلا وضعيت به خواب رفتن اصحاب كهف در غار را كسي ديگر نميدانست و خدا از طريق نبي آن را بر ما بازگو كرد و اگر نبي نبود ما هيچوقت نميتوانستيم آن را بدست آوريم .
در كل ميتوان گفت چيزي كه به نبي داده ميشود بوسيله انسان به تنهايي قابل اكتساب نيست . اما چيزهايي كه به رسول وحي ميشود بوسيله انسان هم قابل كسب است و در فطرت ما گنجانده شده است. مثلا رسول به عبادت فقط خدا دعوت ميكند . در اين مورد انسان به تنهايي هم ميتواند چنين مساله اي را بفهمد و در فطرت همه ما گنجانده شده است. مثلا حكمت بعضي از حكمها در قرآن از توانايي انسان خارج نيست و بنابراين رسول مواردي را ابلاغ و يادآوري ميكند كه در نهاد بشر جاسازي شده است و رسولان فقط يادآوري ميكنند.بنابراين كسي كه رسول است اما نبي نيست شريعت جديد و كتاب جديدي بر او نازل نميشود. بلكه او تابع همان شريعت قبلي است.

اما خداي مهربان در آيه اي اعلام نموده است كه ما با رسولان كتاب هم نازل ميكنيم. و ممكن است كسي بگويد كه پس به رسول هم شريعت جديد داده ميشود.اما در ادامه ميفرمايد كه ما آهن را هم نازل ميكنيم.و در اين جا نازل شدن كتاب بر رسول را با نازل شدن آهن مقايسه كرده است. و اين خود نكته ظريفي را به همراه دارد.و فرق نازل شدن كتاب بر رسول و نازل شدن كتاب بر نبي را ميرساند.

[57:25] لقد ارسلنا رسلنا بالبينت وانزلنا معهم الكتب والميزان ليقوم الناس بالقسط وانزلنا الحديد فيه باس شديد ومنفع للناس وليعلم الله من ينصره ورسله بالغيب ان الله قوي عزيز
[57:25] ما رسولان خود را فرستاديم و با مدرك هاي روشن آنها را پشتيباني كرديم و برايشان كتاب آسماني و قانون نازل كرديم تا مردم عدالت را برقرار كنند. و آهن را پايين فرستاديم كه در آن استحكام و منافع بسياري براي مردم است. تمام اينها براي آنست كه خدا كساني را كه از روي ايمان، از او و رسولانش پشتيباني مي كنند، مشخص نمايد. خداست قدرتمند، صاحب اقتدار.

همانطور كه ميدانيم تاريخ استفاده از آهن را واقعا كسي نميداند زيرا تا آنجايي كه نقل تاريخ اجازه ميدهد استفاده از آهن هميشه بوده است و اين خود يك استثناست زيرا كه بشر اوليه هيچوقت نميتوانست به تنهايي آهن را كشف و استخراج كند. خداي مهربان استثنائا در اين مورد از طريق رسولان خود استخراج آهن را به مردم نشان داده است.زيرا بدون آهن زندگي غير ممكن بوده است. در هر حالت كشف آهن از قدرت بشر خارج نبود و بالاخره روزي آن را كشف ميكرد و اين راهنمايي از طريق خداوند فقط يك جهش براي جامعه بشريت بود.زيرا كه انسانهاي اوليه قادر به استخراج آهن نبودند بنابراين خداي توانا از طريق رسولانش مردم را راهنمايي كرد و آنان را در زندگي جلوتر انداخت.

پس در كل ميتوان گفت كه نازل شدن كتاب بر رسول به معناي شريعت جديد بر رسولان نيست بلكه به معناي به جلو انداختن فهم كتاب موجود است.
و اين اطلاعات از كتاب موجود بر آنان وحي ميشود. جهت فهميدن فرق كتاب و قرآن به مقاله من تحت عنوان "قرآن را چطور بايد فهميد؟ " مراجعه شود.

9- بعضي ممكن است بگويند كه هارون نبي بود ولي رسول نبود و به او كتاب هم داده نشد. اما بر طبق آيه 37:117 كتاب تورات به هردوي موسي و هارون داده شد.

[37:117] وءاتينهما الكتب المستبين
[37:117] و کتابي آسماني، عميق و پرمحتوا به هر دو عطا کرديم.
هارون رسول هم بود.به عبارت " ارسلنا " و " بعثنا " در آيات زير نگاه كنيد:[10:75] ثم بعثنا من بعدهم موسى وهرون الى فرعون وملايه بءايتنا فاستكبروا وكانوا قوما مجرمين[10:75] سپس، بعد از آنها موسي و هارون را با مدرک هايمان به سوي فرعون و گروهش فرستاديم، ولي آنها تکبر ورزيدند؛ و مردمي تجاوزکار بودند.[23:45] ثم ارسلنا موسى واخاه هرون بءيتنا وسلطن مبين[23:45] سپس موسي و برادرش هارون را با آيات خود و مدرکي شگرف فرستاديم،

با اين همه دلايل واضح عجيب است كه علماي اهل كتاب باز بر عقيده قبلي خود پافشاري ميكنند.

تراژدي عمومي

2005-02-18T00:56:00.000-08:00

تراژدي عمومي

كسي فكر نميكرد كه بعد از محمد رسول خدا رسولي ديگر بيايد.اين هميشه قانون طبيعت بوده است. هر بار رسولي آمده است مردم گفته اند كه ديگر رسولي بعد از او نخواهد آمد. زماني كه يوسف پيامبر فوت كرد پيروانش گفتند كه او آخرين رسول است و ديگر بعد از او كسي ديگر نخواهد آمد.اين يك تراژدي عمومي است.

[40:34] ولقد جاءكم يوسف من قبل بالبينت فما زلتم في شك مما جاءكم به حتى اذا هلك قلتم لن يبعث الله من بعده رسولا كذلك يضل الله من هو مسرف مرتاب

[40:34] پيش از آن هم يوسف با آياتي روشن نزد شما آمده بود، اما شما به شك خود نسبت به پيام او ادامه داديد. سپس، هنگامي كه او مرد، شما گفتيد: "خدا پس از او رسول ديگري نخواهد فرستاد. (او آخرين رسول بود)!"** خدا اين چنين کساني را که از حد تجاوز مي کنند و مرددند، به گمراهي مي فرستد.

رسول ميثاقي كه بعد از محمد ميايد و طبق آخرين كتاب آسماني (قرآن) عمل ميكند. رسول ميثاق قانون جديد وضع نميكند كتاب جديد نمياورد بلكه او كتاب قرآن را تاييد ميكند و او رسول متحد كننده است.

يکى از پيشگويى هاى مهم در قرآن اينست که رسول ميثاق خدا پس از اينکه همه پيغمبران به اين دنيا آمدند، و پس از اينکه همه کتابهاى خدا تحويل داده شدند، فرستاده خواهد شد.
[3:81] واذ اخذ الله ميثق النبين لما ءاتيتكم من كتب وحكمة ثم جاءكم رسول مصدق لما معكم لتؤمنن به ولتنصرنه قال ءاقررتم واخذتم على ذلكم اصري قالوا اقررنا قال فاشهدوا وانا معكم من الشهدين

[3:81] خدا از پيامبران ميثاقي گرفت و گفت: "من به شما كتاب آسماني و حكمت خواهم داد. پس از آن، رسولي خواهد آمد كه تمام كتاب هاي آسماني موجود را تصديق خواهد كرد، بايد به او ايمان آوريد و او را حمايت كنيد." او گفت: "آيا با اين موافق هستيد و پيمان مي بنديد كه اين ميثاق را به انجام برسانيد؟" آنها گفتند: "ما موافقيم." او گفت: "پس شما شهادت دادهايد و من هم همراه با شما شهادت مي دهم."

آن رسول ميثاق محمد نميتواند باشد زيرا كه در آيه اي ديگر 33:7 همان ميثاق به صورتي ديگر ذكر شده است.

[33:7] واذ اخذنا من النبيين ميثقهم ومنك ومن نوح وابرهيم وموسى وعيسى ابن مريم واخذنا منهم ميثقا غليظا
[33:7] به ياد آور كه ما با پيامبران ميثاق بستيم، همين طور با تو (اي محمد) با نوح، ابراهيم، موسي و عيسي پسر مريم. ما از آنها پيماني محكم گرفتيم.*

همانطور كه ميدانيد در آيه ذكر شده خداي مهربان عمدا كلمه "منك" (از تو محمد) را ذكر كرده است تا كه نشان دهد آن رسول ميثاق كسي به غير از محمد است .

رسول ميثاق خدا، رسول متحد کننده است. مأموريت اوپاک کردن و متحد کردن اديان کنونى است در يک دين واحد : اسلام (تسليم( .
اسلام اسم نيست ؛ بلکه توجيه تسليم کامل شخص است به تنها خدا، بدون بت قرار دادن عيسى، مريم، محمد يا مقدسين. هر کس داراى چنين مشخصاتى باشد "مسلمان" (تسليم شده) است. بنابراين، شخص ميتواند يهودى مسلمان، مسيحى مسلمان، هندوى مسلمان، بودايى مسلمان يا مسلمان مسلمان باشد.

خداي مهربان توانا زماني كه نذارت دهنده اي براي مردم ميفرستد شيطان هم چندين رسول دروغين ميفرستد كه وظيفه رسولان دروغين خراب كردن و بدنام كردن رسولان خداست.

رشاد خليفه به عنوان رسول ميثاق از طرف خدا فاسد بودن حديث و سنت را آشكار ساخت و همچنين معجزه 19 در قرآن را به همه نشان داد.

اما از طرفي ديگر كساني مثل احمد قادياني هم حديث و سنت را رد ميكردند و آن را شعار خود قرار داده بودند اما او در عوض براي خود حديث و سنت ساخته بود. در حقيقت براي خود شريعت ساخته بود. در حالي كه كتاب آسماني نازل شده است و شريعت كامل است . رسول ميثاق فقط كارش بيداركردن بود و نه چيزي ديگر.
احمد قادياني براي خود قداست قائل بود . در حالي كه رشاد براساس قرآن فقط خدا را ميخواند.و فقط خداي مهربان را پرستش ميكرد.

و از طرف ديگر فرقه بهائي عدد 19 را براي خود مقدس ساخته بودند . بطوريكه تعداد روزهاي ماه را 19 روز به حساب مياوردند و شيطان از اين حيله براي مسخره جلوه دادن و انكار كردن معجزه 19 استفاده كرد. واقعا حيله شيطان خيلي بزرگ است. فرقه بهائي براي خود كتابهاي اقدس و بيان را درست كردند و اين بر خلاف خاتميت پيامبران است.

از اين قبيل حيله هاي شيطان در زمان محمد رسول خدا هم بوجود آمد. در زمان محمد رسول خدا قرآن از نظر ادبي و لغوي در نظر همه معجزه بود. شيطان براي از بين بردن و فراموش كردن معجزه ادبي قرآن كساني مثل مسيلمه را فرستاد تا مثل سوره هاي قرآن را درست كنند. و البته مسيلمه توانست عده زيادي را به طرف خود بكشاند. اما خواست خدا بالا تر از خواست شيطان است و كارهاي شيطان مسخره است و بعد از مدتي رو ميشود.زيرا كه مطالب احمد قادياني و بهائيه در مورد حديث و 19 رو شده است و در نظر همه خنده دار است.

درست در زماني كه رشاد خليفه به عنوان رسول ميثاق از طرف خداي مهربان تعيين شد شيطان ملعون هم كسي به اسم سلمان رشدي را فرستاد.

رشاد خليفه اعلام كرد كه دو آيه آخر سوره توبه جزو قرآن نيست و اين مطلب را به عنوان يكي از وظايف رسول ميثاق به تمام مردم دنيا ابلاغ كرد و كتابي در اين زمينه نوشت با عنوان "آيات شيطاني".در اين كتاب اعلام شد كه 19 سال بعد از مرگ پيامبر محمد در كميته جمع آوري قرآن دو آيه به سوره توبه اضافه شد كه در نسخه پيامبر نبود سپس در زمان خليفه مروان بن حكم قرآني كه با دستهاي خود پيامبر نوشته شده بود از بين برده شد و به اين ترتيب مروان بن حكم نسخه نوشته شده بوسيله پيامبر را از رسميت انداخت. اما خداي مهربان از طريق رسول ميثاق به تمام مردم دنيا اعلام كرد كه اين دو آيه جزو قرآن نيست و از طريق كد 19 هم اين موضوع اثبات ميشود. زيرا كه كه خدا خودش حفاظت قرآن را برعهده گرفته است و اين حفاظت از طريق كد 19 و ساير معجزات قرآن انجام ميشود زيرا با كوچكترين تغيير در قرآن معجزه 19 به هم ميخورد و محل تغيير يافت ميشود خدا اينجوري كتابش را از تحريف مصون ميدارد.

از طرفي ديگر در همان سال كسي مثل سلمان رشدي دقيقا كتابي به همان اسم "آيات شيطاني" نوشت كه غوغاي زيادي به پا كرد. درحالي كه كتاب كاملا بي محتوايي بود اما خيلي از به اصطلاح مسلمانان را به خود مشغول كرد. شيطان از اين طريق توانست آن دو كتاب را با هم خلط كند و سعي كرد هردو نفر را يكي حساب كند. بطوريكه 38 (19*2( نفر از علماي عربستان طي جلسه اي در همان سال هردو نفر را مرتد اعلام كردند و اين حيله شيطان بود. زيرا كه دكتر خليفه از قرآن حرف ميزد و به طرف خدا فرا ميخواند اما سلمان رشدي به طرف شيطان فرا ميخواند.

شيطان هميشه عامه مردم را به اين طريق گول ميزند .

قبل از اينه كه كد 19 كشف شود شيطان و دستيارانش بوسيله فرقه بهائي عدد 19 را بد جلوه دادند.همين حالا هم عده زيادي كه معجزه 19 را قبول ندارند به اين خاطر است كه ميگويند عدد 19 جزو مقدسات بهائيه است.
و اين در حالي است كه بهائيه چيزي از رابطه رياضي 19 در قرآن را بدست نياورده اند و نمونه كارهايي كه در مورد 19 انجام داده اند اين بوده است كه تعداد روزهاي ماه را به 19 روز تغيير دهند و ...

و همچنين شيطان شعار (كفايت كتاب خدا) را بوسيله قاديانيها خراب كرد.در حال حاضر اگر به مسلمانان بگوييد كه كتاب خدا كافي است و احتياجي به كتابهاي حديث نيست فورا ميگويند كه قاديانيها هم اين را ميگويند. و به اين طريق شيطان مساله را براي آنها خلط كرده است.در حالي كه قاديانيها حديث و سنت محمد را رد ميكنند اما احمد قادياني براي خود حديث و سنت ساخته بود! واقعا حيله شيطان خيلي بزرگ است .

و همچنين مفهوم پرستش فقط خدا را از طريق گروههاي تروريستي مسلمان (كه ادعاي يكتاپرستي ميكنند) از چشم همه انداخت.اين گروهها ادعاي يكتاپرستي ميكنند اما در كنار آن عمليات تروريستي انجام ميدهند.

زماني كه دكتر خليفه از اسلام ابراهيمي حرف ميزد عده ديگري در همان زمان شعار صدور اسلام محمدي را سر ميدادند. شيطان حيله اش بزرگ است . فقط بندگان مخلص خدا نجات ميابند.

اما چرا خدا حالا رسول فرستاد؟

همانطور که در آيه ۳:۸۱ ، خدا رسولى فرستاده تا پيام هاى تحويل داده شده بواسطه همه پيغمبران را بهم پيوند دهد، آنها را خالص کرده و در يک دين متحد کند: اسلام. مسلما ً زمان انجام اين پيشگويى فرا رسيده است، به دلايل زير:
1- يهوديت، مسيحيت و اسلام بيش از حد تصور به فساد کشيده شده اند.
2- همه پيامهاى خدا تحويل داده شده اند؛ قرآن آخرين کتاب است.

يهوديت

بهترين مثال يهوديت فاسد امروزى را ميتوان در کتابهاى خاخام مشهور، هارولد اس کوشنر پيدا کرد. در کتاب پرفروشش بنام "وقتى پيش آمدهاي بد براى آدمهاى خوب رخ ميدهد،" کتابهاى ايوان، سال ۱۹۸۱، خاخام کوشنر چنين ميگويد:
به ما نصحيت ميشود تا جايى که ميتوانيم اين دنيا را جدى بگيريم، تا مبادا معلوم شود که اين تنها دنيايى است که خواهيم داشت، و در اينجا است که بايد بدنبال دليل و عدالت باشيم. (صفحه ۲۹(
در اين دنيا پيش آمدهاى بد براى آدمهاى خوب رخ ميدهد، اما اين خدا نيست که آنرا ميخواهد. خدا مايل است که مردم آنچه استحقاق آن را دارند دريافت کنند، اما او هميشه نميتواند آنها را ترتيب دهد. (صفحه ۴۲(
خدا از آن بالا نمى آيد پايين تا قانون طبيعت را براى حفاظت آدمهاى پرهيزکار از آسيب، بهم بزند. اين دومين زمينه اى است در دنياى ما که باعث ميشود بلاها بر سر آدمهاى خوب بيايد، و خدا باعث آن نيست و نميتواند آن را متوقف سازد. (صفحه ۵۸(
خدا نميتواند همه کار انجام دهد، اما بعضى از کارهاى مهم را ميتواند انجام دهد).صفحه۱۱۳(
ما نميتوانيم از او بخواهيم تا ما را از مرض مصون بدارد، زيرا او نميتواند اين کار را انجام دهد. (صفحه ۱۲۵(
من محدوديت هاى او را تشخيص ميدهم. او تا حدى ميتواند انجام دهد که قانون طبيعت، تکامل طبيعت انسان، و آزادى اخلاقى انسانى اجازه ميدهد. (صفحه 134)

مسيحيت

اگر عيسى همين امروز دوباره زنده شود، مسيحيان او را به صليب خواهند کشيد. طلاب برجسته مسيحى به نتايج محکم و استوارى رسيده اند که مسيحيت امروزى هيچ ارتباطى با عيسى ندارد و اينکه اصول آن در کنفرانس نايسين بطور کشنده اى تحريف شده بود (سال ۳۲۵ ميلادى). به کتاب "افسانه تجسم خدا" چاپ وست مينستر، فيلادلفيا، سال ۱۹۷۷ رجوع کنيد.

اسلام

اگر محمد به اين دنيا باز گردد، "مسلمانان" او را تا پاى مرگ سنگسار ميکنند. دينى که امروزه از آن پيروى ميکنند بکلى با اسلام يا تسليمى که ابراهيم و محمد وعظ ميکردند، فرق دارد. هر کارى که "مسلمانان" انجام ميدهند اشتباه است : اولين ستون (شهادت(، ادان، وضو، نمازهاى روزانه، زکات، حج و همه آداب دينى ديگر در اسلام منحرف شده است.
دينى که هرگز از طرف خدا تأييد نشده (۴۲:۲۱)
اينکه تا چه حد اسلام به فساد و تباهى کشيده شده، در جدول زير توضيح داده شده است:
آيين ساختگى تخلف از اصول قرآنى:
1- اضافه كردن منابع حديث و سنت در كنار قرآن

2- کشتن کسى که مرتد است
3- قطع کردن دست دزد
4- سنگسار کردن زنا کار
5- کشتن هر کسى که نماز نميخواند
6- کشتن کسى که براى بار چهارم مشروبات الکلى خورده است
7- ممنوع کردن عبادت براى زنانى که در عادت ماهانه هستند
8- ممنوع کردن شرکت زنان در نماز جمعه
9- بت قرار دادن محمد بر عليه خواسته او
10- او را "حضرت محمد" خواندن
11- قبر او را "مسجد مقدس" قرار دادن
12- ادعا ميکنند که او قدرت شفاعت دارد
13- جعل داستان غير قابل دفاع معراج پيغمبر به بهشت با اسب (با سرعت نور) و منصرف کردن خدا از حکم ۵۰
نماز با سرعت نور،در حالي كه او هنوز در راه کهکشانى شيرى در حرکت ميبود.
14- اضافه کردن اسم محمد به اولين ستون اسلام
15- اهانت به محمد با معرفى او بعنوان مردى شرير
16- ادعا ميکنند که چشم هاى مردم را در مى آورده
17- ادعا کردند که از نظر جنسى با ۳۰ مرد برابرى ميکرده
18- ادعا کردند که محمد مرد بيسودادى بود، بدون هوش فکرى
19- روش تغديه عجيب و غريب با حرام هاى غدايى بسيار
20- تغيير ماههاى مقدس
21- بى اعنايى به زکات، با تغيير دادن آن
22- ظلم به زنان و مجبور کردن ايشان به پوشيدن روسرى
23- ظلم به زنان و مجبور كردن ايشان به پوشيدن لباسهاى غير منطقى؛ و محروم کردنشان از حق و حقوق ازدواج، طلاق، ارث، و غيره...
24- اهانت به زنان با تعليم اينکه "اگر ميمون، سگ، يا زنى از جلوي شخصى که در حال نماز خواندن است رد شود، نمازش باطل ميشود"

25- اعلام اينكه قرآن بدون كتابهاي آشفته حديث قابل فهم نيست.
26- جعل قوانين بسيار از وضو گرفتن، تا نماز خواندن،خوابيدن، و ناخن گرفتن و دستشويي رفتن
27- حرام کردن طلا و ابرايشم براى مردان
28- حرام کردن موسيقى و هنر
29- مسخره کردن اسلام با گفتن اينکه زمين روى نهنگ بزرگى بنا شده است!!
30- درست كردن زيارتگاههايي در هر محله اي!

31- انجام دادن عمليات تروريستي به نام يكتاپرستي

32- اجبار در دين به اسم امر به معروف و نهي از منكر

اين قسمت کوچکى از تخلفاتى است که "مسلمانان" روزانه مرتکب آن ميشوند. به اين خاطر است که خدا رسول ميثاق را حالا فرستاده است.

رشاد خليفه

2005-02-12T02:29:00.000-08:00

بسم الله الرحمن الرحيم

به علت سوء تفاهماتي كه در مورد دكتر خليفه پيش آمده است و اطلاعات نادرستي كه بعضي از فرقه ها در مورد او منتشر ميكنند مجبور به نوشتن مقاله اي در اين زمينه شديم كه اميدواريم اطلاعات كافي را داده باشد.

رشاد خليفه

https://www.sharemation.com/godisone/Khalifa.jpg?uniq=-bs28bn

رشاد خليفه داراي درجه پي اچ دي در رشته شيمي بيولوژي و مهندسي سيستمها بود. حرفهاي ضد و نقيضي از طرف تابعان حديث در مورد دكتر رشاد خليفه نوشته شده است.دكتر رشاد خليفه مردي بود كه بنيان تابعان حديث و تالمود (شيعه و سني و مسيحي و يهودي) را به لرزه درآورد.خيلي از طرفداران اين فرقه ها سعي در خراب كردن دكتر خليفه كردند و اين چيز طبيعيي است و انتظار ديگري نميتوان از آنان داشت. زماني كه معجزه عدد 19 را كشف كرد همه مسلمانان از كشف او استقبال كردند و مدتها در مجالس شادي ميكردند. اما زماني كه اعلام كرد حديث و سنت جزو اسلام نيست همان كساني كه از معجزه 19 او استقبال كرده بودند زير معجزه 19 او زدند و اورا مرتد اعلام كردند و 19 را بازي رياضي به حساب آوردند.

دكتر خليفه در نوزدهم نوامبر 1935 در مصر متولد شد. پدر او رهبر يكي از فرقه هاي صوفي مسلك مصري بود.مسلك پدرانش درست برخلاف مسلك رشاد بود. عقيده رشاد براساس پرستش تنها خدا بنا شده است.او در سال 1959 به آمريكا رفت و در آنجا دكتراي شيمي اش را در دانشگاه آريزونا اخذ كرد و بعد درجه پي اچ دي را از دانشگاه كاليفرنيا اخذ كرد. او مشاور ارشد ملل متحد در بخش كشاورزي و بيوشيمي بود.او مطالعاتش را در زمينه قرآن شروع كرد. با استفاده از كامپيوتر معجزه 19 را در حروف مقطعه قرآن كشف كرد. قرآن را براساس نظرات يكتاپرستي به انگليسي ترجمه كرد و كتابهايي در مورد رد حديث و سنت و همچنين معجزه عدد 19 نوشت.

محمد رسول خدا آخرين نبي(پيامبر) بود اما آخرين رسول(فرستاده) نبود. بلكه بعد از محمد رسول خدا رسولاني ديگر خواهند آمد و براساس قرآن تبليغ خواهند كرد.اما براي اين كه بيشتر بدانيم واقعا بين نبي و رسول فرق است يا نه بهتر است كه آيه زير را نگاه كنيم :

[33:40] ما كان محمد ابا احد من رجالكم ولكن رسول الله وخاتم النبيين وكان الله بكل شيء عليما
[33:40] محمد پدر هيچ يک از مردان شما نبود. او رسول خدا و آخرين پيامبر بود. خدا از همه چيز کاملا آگاه است.

در آيه فوق خداي بزرگ اعلام ميدارد كه محمد خاتم النبين است، نه خاتم المرسلين. کمی توجه کنید می بینید که خدا در این آیه برای محمد از هر دو واژه پيامبر و رسول استفاده کرده است تا تفاوت در این دو را آشکارا بیان کند و تاکید کند که محمد هم رسول خداست و هم آخرین کسی که پیامی را برایتان آورده است.

خدای قادر مطلق در سوره المرسلات به معنی فرستاده شدگان از فرشتگان به عنوان رسولان سخن می آورد . فرشتگانی که ابر ها را به امر پروردگار می رانند و فرشتگانی که تنظیم کنندگان هستند( سوره الصافات) فرشتگانی که نفس انسانها را می ربایند.خدا همه این فرشتگان را رسولان خود می نامد یعنی کسانی که رسالتی از جانب خدا دارند .حالا بیایید بیاندیشیم که چرا خدای دانای مطلق برای توضیح موقعیت محمد به جای آخرین رسول( خاتم المرسلین) از واژه ( خاتم النبیین) آخرین پیامبر استفاده کرده است ؟

زیرا بسیاری از این فرشتگان بعد از مرگ محمد نیز رسالتشان پا بر جاست و منطقي نيست كه ما محمد را آخرين رسول بناميم.

بعد از محمد رسولاني ديگر خواهند آمد تا كه پيام قرآن را برسانند. و رسولاني كه سه شرط زير را دارند به عنوان رسولان خدا تلقي ميشوند در غير آن صورت به عنوان رسولان شيطان تلقي ميشوند.

1- رسول بايد از طرف خدا بينه و نشانه اي داشته باشد مثل عصا براي موسي و قرآن براي محمد و ناقه براي صالح و 19 براي رشاد خليفه .
2- رسولان خدا پيام يكتاپرستي را رواج ميدهند و فقط به طرف خدا ميخوانند و از تنها قرآن حرف ميزنند.و فقط پيامشان را تبليغ ميكنند.
3- براي رساندن پيام مزد و اجرت نميخواهند.

رشاد خليفه بر طبق آيه زير رسول ميثاق خداست.و تمام شرايط بالا را دارد. و معجزه عدد 19 را به همراه داشت.
يکى از پيشگويى هاى مهم در قرآن اينست که رسول ميثاق خدا پس از اينکه همه پيغمبران به اين دنيا آمدند، و پس از اينکه همه کتابهاى خدا تحويل داده شدند، فرستاده خواهد شد.
[3:81] واذ اخذ الله ميثق النبين لما ءاتيتكم من كتب وحكمة ثم جاءكم رسول مصدق لما معكم لتؤمنن به ولتنصرنه قال ءاقررتم واخذتم على ذلكم اصري قالوا اقررنا قال فاشهدوا وانا معكم من الشهدين

[3:81] خدا از پيامبران ميثاقي گرفت و گفت: "من به شما كتاب آسماني و حكمت خواهم داد. پس از آن، رسولي خواهد آمد كه تمام كتاب هاي آسماني موجود را تصديق خواهد كرد، بايد به او ايمان آوريد و او را حمايت كنيد." او گفت: "آيا با اين موافق هستيد و پيمان مي بنديد كه اين ميثاق را به انجام برسانيد؟" آنها گفتند: "ما موافقيم." او گفت: "پس شما شهادت دادهايد و من هم همراه با شما شهادت مي دهم."

آن رسول ميثاق محمد نميتواند باشد زيرا كه در آيه اي ديگر 33:7 همان ميثاق به صورتي ديگر ذكر شده است.

[33:7] واذ اخذنا من النبيين ميثقهم ومنك ومن نوح وابرهيم وموسى وعيسى ابن مريم واخذنا منهم ميثقا غليظا
[33:7] به ياد آور كه ما با پيامبران ميثاق بستيم، همين طور با تو (اي محمد) با نوح، ابراهيم، موسي و عيسي پسر مريم. ما از آنها پيماني محكم گرفتيم.*

همانطور كه ميدانيد در آيه ذكر شده خداي مهربان عمدا كلمه "منك" (از تو محمد) را ذكر كرده است تا كه نشان دهد آن رسول ميثاق كسي به غير از محمد است .

رسول ميثاق خدا، رسول متحد کننده است. مأموريت اوپاک کردن و متحد کردن اديان کنونى است در يک دين واحد : اسلام (تسليم( .
اسلام اسم نيست ؛ بلکه توجيه تسليم کامل شخص است به تنها خدا، بدون بت قرار دادن عيسى، مريم، محمد يا مقدسين. هر کس داراى چنين مشخصاتى باشد "مسلمان" (تسليم شده) است. بنابراين، شخص ميتواند يهودى مسلمان، مسيحى مسلمان، هندوى مسلمان، بودايى مسلمان يا مسلمان مسلمان باشد.رسول ميثاق خدا ادعاى خدا مبنى بر اينکه "تنها دين قابل قبول از نظر خدا، تسليم است" را تحويل ميدهد (۳:۱۹) و اينکه "هر کس غير از تسليم را بعنوان دين انتخاب کند، از او قبول نخواهد شد" (۳:۸۵(

طريقه انجام ميثاق از زبان خود رشاد خليفه:
اگر چه از لحاظ اين دنيا پيغمبران مرده اند، اما ما ميدانيم که روحشان، شخص اصلى، اکنون در باغ عدن جاييکه آدم و حوا زندگى ميکردند، هستند. بسيارى از آيات ما را آگاه مى سازد که مؤمنانى که بدنشان را باقى ميگذارند و از اين دنيا ميروند، نمرده اند. (۲:۱۵۴، ۳:۱۶۹، ۴:۶۹). اگر چه آنها نمى توانند به دنياى ما باز گردند (۲۳:۱۰۰)، اما آنها "زنده" هستند در پرديس.هنگام زيارت حج خود در مکه، روز سه شنبه سوم ديحجه سال ۱۳۹۱ هجرى مصادف با ۲۱ دسامبر سال ۱۹۷۱، قبل از طلوع آفتاب، من، رشاد خليفه، شخص اصلى، روح، نه جسم، به جايى در آسمان برده شدم که بعنوان رسول ميثاق خدا به همه پيغمبران معرفى شدم. من از جزييات و اهميت اين واقعه آگاهى نشدم تا رمضان سال ۱۴۰۸ هجرى.آنچه که من در آگاهى کامل مشاهده کردم، اين بود که در حالى که نشسته بودم، پيغمبران يک يک بطرف من آمدند، به صورت من نگاه کردند، سپس سرشان را بعلامت تصديق تکان دادند. خدا آنها را با همان قيافه اى که در زمان خودشان در اين دنيا بودند، با لباسهاى زمانشان به من نشان داد. جوى بود هيبت انگيز، لذتبخش و محترمانه.بجز ابراهيم، هويت هيچکدام از پيغمبران براى من مشخص نشد. ميدانستم که همه پيغمبران آنجا بودند، از جمله موسى، عيسى، محمد، هارون، داود، نوح و بقيه. فکر ميکنم دليلى که هويت ابراهيم براى من آشکار شد اين بود که درباره او سؤال کردم. بنظرم آمد که چقدر به اقوام من شباهت دارد - خود من، پدرم، عموهايم. در آن موقع بود که متعجب شدم، "اين کدام پيغمبر است که شبيه اقوام من است" جواب آمد: "ابراهيم." به هيچ زبانى صحبت نمى شد. همه ارتباطات فکرى بود.

وظايفي بر عهده رسول ميثاق خدا قرار داده شده بود كه آن را به تمام مردم دنيا از تمام اديان رساند از جمله :

1- كشف معجزه 19
2- از بین بردن 2 آیه آخر سوره 9 که بعد از مرگ محمد به قران اضافه شده بود
3- فرمان خدا این نیست که دست دزد را ببرید ( دست دزد را باید علامت بگذارید(
4- آشکار کردن فاسد بودن حديث و سنت
5- -اعلام اینکه در روز قیامت هیچ کسی قدرت شفاعت نخواهد داشت به جز بخشنده ترین(خدا(
6- كسي كه در سن پايينتر از 40 سالگي بميرد به بهشت زيرين خواهد رفت (هركسي و از هرديني ميخواهد باشد) .
7- اعلام اينكه طريقه زكات دادن در اسلام منحرف شده است.
8- طريقه كشته شدن پيامبر عيسي
9- انحراف حجاب
10- همه اديان بايد خود را جزو ملت ابراهيم معرفي كنند
11- دليل خلقت ما در اين دنيا
12- و ....
13- براي كسب ساير اطلاعات به سايت

www.efarsi.org

مراجعه شود.

بالاخره در سال 1990 ميلادي در مسجد توسان (tucson) در آريزونا رشاد خليفه به دست فرقه اي از به اصطلاح مسلمانان جهادي به شهادت رسيد.

ملت ابراهيم

2005-02-12T01:30:00.000-08:00

ملت ابراهيم

تسليم مطلق به خدا تنها دين پذيرفته شده بوسيله خداست.تسليم دين تمام پيامبران بوده است. اما بعد از آن دين تسليم منحرف شد و هركدام به فرقه اي گراييدند.

[3:19] ان الدين عند الله الاسلم وما اختلف الذين اوتوا الكتب الا من بعد ما جاءهم العلم بغيا بينهم ومن يكفر بءايت الله فان الله سريع الحساب
[3:19] تنها دين مورد تاييد خدا "تسليم" است. شگفتا، كساني كه كتاب آسماني دريافت كردهاند، با وجود دانشي كه براي آنها آمده است از روي
حسادت با اين حقيقت مخالفت مي كنند. خدا در حسابرسي چنين افرادي كه آيات خدا را تكذيب ميكنند، بسيار سختگير است.

[3:85] ومن يبتغ غير الاسلم دينا فلن يقبل منه وهو في الاءخرة من الخسرين
[3:85] هر کس ديني جز "تسليم" براي خود اختيار کند، از او پذيرفته نخواهد شد و در آخرت از بازندگان خواهد بود.

ابراهيم اولين كسي است كه در قرآن كلمه اسلام را استفاده كرده است و اولين كسي است كه مارا مسلمان ناميده است.

[22:78] در راه خدا آنچنان که بايد، کوشش کنيد. او شما را انتخاب کرده است و در تکاليف دينتان هيچ گونه سختي براي شما قرار نداده است- دين پدرتان ابراهيم. اوست که در اصل شما را "تسليم شدگان" ناميد. پس، رسول شاهدي باشد در ميان شما و شما شاهدي باشيد در ميان مردم. بنابراين، نمازها (ارتباط با خدا) را بر پا داريد و زکات (انفاق واجب) را بدهيد و به خدا متوسل شويد؛ اوست مولاي شما، بهترين مولا و بهترين پشتيبان.

اسلام در قرآن "ملت ابراهيم" ناميده شده است و تمام مناسك مذهبي از جمله نماز زكات روزه و حج از زمان ابراهيم رسول خدا بوده است.

[21:73] ما آنها را امامان قرار داديم كه بر طبق احكام ما هدايت مي كردند و به آنها آموختيم كه چگونه پرهيزكارانه عمل كنند و چگونه نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورند و زکات (انفاق واجب) را بدهند.* از ديد ما آنها عبادت کنندگاني مخلص بودند.

دين قيم ديني است كه نزد خدا پذيرفته ميشود و اين دين قيم همان اسلام يا ملت ابراهيم است.

[6:161] قل انني هدني ربي الى صرط مستقيم دينا قيما ملة ابرهيم حنيفا وما كان من المشركين
[6:161] بگو: "پروردگار من، مرا در راهي مستقيم هدايت كرده است- دين كامل ابراهيم، يكتاپرستي. او هرگز مشرك نبود."

فرقه گرائي دقيقا مخالف دين قيم است.

[6:159] ان الذين فرقوا دينهم وكانوا شيعا لست منهم في شيء انما امرهم الى الله ثم ينبئهم بما كانوا يفعلون
[6:159] كساني كه خود را به فرقه هاي مختلف تقسيم مي كنند، با تو نيستند. قضاوت آنها با خداست، سپس او آنها را از آنچه كرده بودند، مطلع خواهد كرد.

به اين ترتيب كساني كه اسم ديگري براي خود غير از اسلام انتخاب كرده اند يا خود را تابع ملت عيسي و موسي و محمد به حساب مياورند شامل 6:159 ميشوند. جديدا اسمهاي "امت محمدي" و "اسلام محمدي" و "اسلام ناب محمدي" و "اسلام علوي" و ... را اختراع كرده اند و خدا ميداند كه اينان هيچ ربطي به اسلام ندارند.

محمد رسول خدا هم پيرو ابراهيم بود.

[16:123] سپس ما به تو (محمد) وحي کرديم که از دين ابراهيم* پيروي کن، يکتاپرستي؛ او هرگز مشرک نبود.

موسي و عيسي هم پيرو ابراهيم بودند.

[3:84] بگو: "ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شد و به آنچه بر ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب و اسباط نازل شد و به آنچه به موسي، عيسي و پيامبران از جانب پروردگارشان داده شد، ايمان داريم. ما فرقي ميان هيچ يك از آنها نمي گذاريم. ما فقط تسليم او هستيم."
[3:85] هر کس ديني جز "تسليم" براي خود اختيار کند، از او پذيرفته نخواهد شد و در آخرت از بازندگان خواهد بود.

در حقيقت تمام مردم دنيا بايد خود را تابع دين ابراهيم معرفي كنند.

[12:37] قال لا ياتيكما طعام ترزقانه الا نباتكما بتاويله قبل ان ياتيكما ذلكما مما علمني ربي اني تركت ملة قوم لا يؤمنون بالله وهم بالاءخرة هم كفرون
[12:37] او گفت: "اگر هر غذايي براي شما فراهم شود، من مي توانم شما را پيش از دريافتش از آن مطلع کنم. اين بخشي از دانشي است که پروردگارم به من عنايت کرده است. من دين مردمي را که به خدا ايمان ندارند و نسبت به آخرت واقعا کافرند، ترک کرده ام.

[12:38] واتبعت ملة ءاباءي ابرهيم واسحق ويعقوب ما كان لنا ان نشرك بالله من شيء ذلك من فضل الله علينا وعلى الناس ولكن اكثر الناس لا يشكرون
[12:38] "و درعوض، از دين نياکانم، ابراهيم، اسحاق و يعقوب پيروي کردم. ما هرگز به خدا شرک نمي ورزيم. و اين از رحمت خداست بر ما و بر مردم، ولي بيشتر مردم ناسپاسند.

خصوصيات تمام اديان اسماني در 4:125 ذكر شده است. همچنين 2:134و 2:135 را نگاه كنيد.

[4:125] ومن احسن دينا ممن اسلم وجهه لله وهو محسن واتبع ملة ابرهيم حنيفا واتخذ الله ابرهيم خليلا
[4:125] چه كسي در دين خود بهتر از آن کسي هدايت يافته است كه كاملا تسليم خداست و زندگي پرهيزكارانهاي را در پيش مي گيرد، كه با آيين ابراهيم- يكتاپرستي- مطابق است؟ خدا ابراهيم را به عنوان دوستي محبوب برگزيده است.

مناسك ابراهيمي(نماز روزه زكات حج) در تمام اديان بوده است و اين مناسك از طريق محمد رسول خدا به دست ما رسيده است هرچند كه نماز قبل از محمد رسول خدا دقيقا مثل نماز فعلي نبوده است. مناسك مذهبي توسط محمد (از طريق قرآن) از لوس شرك و بت پرستي پيراسته شد اما ما بايد باز هم خود را تابع ملت ابراهيم معرفي كنيم و ما مجاز نيستيم كه خود را ملت محمد و يا عيسي معرفي كنيم.اگر چنين كاري كنيم در آن صورت جزو اهل كتاب به حساب مياييم.فرقه هاي شيعه و سني جزو اهل كتاب به حساب ميايند.خداي مهربان در كتاب آسمانيش قرآن در خيلي از جاها اسم اهل كتاب (كساني كه كتاب آسماني به آنان داده شده است) رابه كار برده است زيرا خداي بزرگ ميدانست كه زماني خواهد رسيد كه فرقه هاي شيعه و سني بوجود خواهند آمد و جزو اهل كتاب خواهند شد. بياييد بعضي آيات اهل كتاب را با فرق شيعه وسني و يهودي و مسيحي مقايسه كنيم.

1- شيعه ها و سنی ها حديث دارند كه فقط سنی ها و شيعيان نجات يافته هستند و بقيه جهنمي . اما خداي قادر توانا جوابشان را داده است.

[2:111] برخي گفتهاند: "هيچ كس وارد بهشت نخواهد شد، جز يهوديان يا مسيحيان! " چنين است خيال خام آنها. بگو: "مدرك خود را به ما نشان دهيد، اگر حق با شماست."

2- شيعه ها و سنیها غير خود را چيزي به حساب نمياورند . اما آيه زير آنان را بر باد داده است.
در آيه زير كافي است يهودي و مسيحي را با شيعه وسني و یا بالعکس عوض كنيد.

[2:113] يهوديان گفتند: "مسيحيان پايه و اساسي ندارند." در حالي كه مسيحيان گفتند: "يهوديان پايه و اساسي ندارند." با آنكه، هر دو كتاب آسماني مي خوانند. چنين است گفتار كساني كه دانشي ندارند. خدا در روز قيامت، درباره اختلافاتشان قضاوت خواهد كرد.

3- شيعه و سني حرف از كسي قبول نميكنند حتي اگر از قرآن باشد. زيرا كه آنان تابع فرقه خود هستند نه قرآن.

[3:70] اي پيروان كتاب آسماني، چرا اين آيات خدا را تكذيب مي كنيد با وجود آنكه شهادت مي دهيد (كه اين حقيقت است)؟
[3:71] اي پيروان كتاب آسماني، چرا حق را با باطل درهم مي آميزيد و دانسته حقيقت را پنهان مي كنيد؟

4- هر فرقه اي خود را بهشتي پنداشته و بقيه را باد هوا.

[4:123] نه به خواست شماست و نه به خواست اهل کتاب: هر کس کار پليدي مرتکب شود، جزايش را خواهد ديد و هيچ فريادرس يا پشتيباني در برابر خدا نخواهد داشت.

5- گروههايي از سني و شیعه كارشان ترور و عداوت و دشمني است. نمونه آنان در كشورهاي اسلامي خيلي يافت ميشود. اين گروه از اهل كتاب (شيعه وسني) در قرآن مشرك اعلام شده اند.

[5:59] بگو: "اي اهل كتاب، آيا نفرت شما نسبت به ما براي اين نيست كه ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شد و به آنچه پيش از ما نازل شد، ايمان داريم و براي آنكه اكثر شما پرهيزكار نيستيد؟"
[5:60] بگو: "بگذاريد به شما بگويم كه چه كساني در نظر خدا بدترين هستند: كساني كه مورد لعنت خدا قرار گرفتند پس از آنكه سزاوار خشم او شدند، تا اينكه او آنها را به (پستى) ميمون ها و خوك ها و بت پرستان درآورد. اينان بسيار بدترند و از راه راست دورتر."
[5:61] هنگامي که نزد شما مي آيند، مي گويند: "ما ايمان داريم،" اگرچه هنگام ورود سراپا در کفر بودند و هنگام خروج سراپا در كفرند. خدا از آنچه پنهان مي دارند، کاملا آگاه است.
[5:62] بسياري از آنان را مي بيني که در پليدي، تجاوز و حرام خواري مي شتابند. مسلما اعمال آنها باعث بدبختي است.
[5:63] اگر فقط خاخام ها و كشيش ها آنها را از سخنان گناه آلود و درآمدهاي نامشروع باز مي داشتند! مسلما، آنچه مرتکب مي شوند، باعث بدبختي است.

6- ناگفته نماند كه بعضي از گروههاي شيعه وسنی و مسيحي و يهودي يافت ميشوند كه تابع حقند و خداي مهربان را پرستش ميكنند . خدا اجرت آنان را فراموش نميكند.خداي مهربان از اين گروه اهل كتاب تعريف و تمجيد كرده است و آنان را پرهيزگار معرفي كرده است. اين گروه اگر حرف حق را بشنوند دلهايشان نرم ميشود و آن را قبول ميكنند.آيات زير اين مورد را بيان ميكند.

[3:13] در برخورد آن دو لشکر براي شما درس عبرتي است- لشکري در راه خدا مي جنگيد، در حالي كه لشکر ديگر كافر بود. آنها با چشمان خودشان تعداد آنان را دو برابر ديدند. خدا با پيروزي خود هر كه را بخواهد، حمايت مي كند. اين بايد اطمينان خاطري باشد براي كساني كه بصيرت دارند.

[3:199] مطمئنا، برخي از پيروان كتاب هاي آسماني پيشين به خدا و آنچه بر شما نازل شد و به آنچه بر آنها نازل شد، ايمان دارند. آنها هيبت و حرمت خدا را ارج مي نهند و هرگز آيات خدا را به بهايي ناچيز معامله نمي كنند. اينان پاداش خود را از پروردگارشان دريافت خواهند كرد. خدا در حسابرسي بسيار باكفايت است.

[5:69] مسلما، کساني که ايمان دارند، آنان که يهودي هستند، تازه به دين گرويدگان و مسيحيان؛ هريک از آنها که (1) به خدا ايمان داشته باشد و(2) به روز آخر ايمان بياورد و (3) زندگي پرهيزکارانه اي را در پيش گيرد، نه از چيزي بترسد و نه اندوهگين خواهد شد.

شاهد ايمان

2005-02-11T23:43:00.000-08:00

شاهد ايمان

مهم است كه بدانيم دين اسلام دين تمام پيامبران بوده است و همه آنان شامل ابراهيم و موسي و عيسي و داوود و محمد و... تابع دين اسلام بوده اند. بنيانگذار دين اسلام پيامبر ابراهيم بوده است و تمام پيامبران بعد از او از جمله موسي و عيسي و محمد و ... خود را پيرو ابراهيم معرفي كرده اند. خداي قادر توانا در كتاب آسماني قرآن محمد رسول خدا را تابع ابراهيم معرفي ميكند و صراحتا به او و يارانش دستور ميدهد كه از دين ابراهيم پيروي كنيد و خود را پيرو دين ابراهيم معرفي كنيد.

[6:161] قل انني هدني ربي الى صرط مستقيم دينا قيما ملة ابرهيم حنيفا وما كان من المشركين
[6:161] بگو: "پروردگار من، مرا در راهي مستقيم هدايت كرده است- دين كامل ابراهيم، يكتاپرستي. او هرگز مشرك نبود."

[16:123] ثم اوحينا اليك ان اتبع ملة ابرهيم حنيفا وما كان من المشركين
[16:123] سپس ما به تو (محمد) وحي کرديم که از دين ابراهيم* پيروي کن، يکتاپرستي؛ او هرگز مشرک نبود.

[12:38] واتبعت ملة ءاباءي ابرهيم واسحق ويعقوب ما كان لنا ان نشرك بالله من شيء ذلك من فضل الله علينا وعلى الناس ولكن اكثر الناس لا يشكرون
[12:38] "و درعوض، از دين نياکانم، ابراهيم، اسحاق و يعقوب پيروي کردم. ما هرگز به خدا شرک نمي ورزيم. و اين از رحمت خداست بر ما و بر مردم، ولي بيشتر مردم ناسپاسند.

برخلاف عموم كه فكر ميكنند محمد موسس اسلام است محمد هيچوقت خود را موسس اسلام ندانسته بلكه خود را پيرو ابراهيم معرفي كرده است در طول تاريخ عده اي خود را منسوب به ملت محمد و امت محمدي و اسلام محمدي و اسلام علوي و ... كرده اند كه هيچگونه ارتباطي با دين ابراهيم ندارند. شعار تمام پيامبران شهادت به يگانگي خداوند بوده است و هيچكدام شعار خود را تبليغ نكرده اند. شعار محمد رسول خدا هم همين بوده است. اما مسلمانان شعار "اشهد ان محمدا رسول الله " را هم به اصول ايمان خود اضافه كرده اند انگار كه فقط محمد رسول خداست. هيچ كجاي قرآن شهادت به يگانگي خداوند در كنار شهادت به رسالت محمد ذكر نشده است.

[3:18] شهد الله انه لا اله الا هو والملئكة واولوا العلم قائما بالقسط لا اله الا هو العزيز الحكيم
[3:18] خدا شهادت مي دهد كه جز او خدايي نيست. و هم چنين فرشتگان و كساني كه دانش دارند. بحق و انصاف، اوست خداي مطلق؛ جز او خدايي نيست، صاحب اقتدار، حكيمترين.

[2:163] والهكم اله وحد لا اله الا هو الرحمن الرحيم
[2:163] خداي شما خداي واحد است؛ خدايي جز او نيست، بخشنده ترين، مهربان ترين.

[17:110] قل ادعوا الله او ادعوا الرحمن ايا ما تدعوا فله الاسماء الحسنى ولا تجهر بصلاتك ولا تخافت بها وابتغ بين ذلك سبيلا
[17:110] بگو: "او را خدا بخوانيد، يا او را بخشنده ترين بخوانيد؛ با هر نامي بخوانيدش، بهترين نام ها از آن اوست." نمازها (ارتباط با خدا) خود را نه بسيار بلند بخوان و نه در دل؛ با صدايي متعادل بخوان.

[41:6] قل انما انا بشر مثلكم يوحى الي انما الهكم اله وحد فاستقيموا اليه واستغفروه وويل للمشركين
[41:6] بگو: "من جز بشري مانند شما نيستم كه به من وحي شده است كه خداي شما خداي يكتاست. بايد خود را به او اختصاص دهيد و از او طلب بخشش نماييد. واي بر مشركان.

همانطور كه در آيات بالا ميبينيد نام محمد ذكر نشده است و تنها به يگانگي خداوند شهادت داده شده است. به محمد رسول خدا دستور داده شده است كه بگوبد " قل انما انا بشر مثلكم يوحى الي انما الهكم اله وحد " " بگو: "من جز بشري مانند شما نيستم كه به من وحي شده است كه خداي شما خداي يكتاست " .
البته مشخص است كه محمد رسول خداست و اين يك واقعيت است . مطمئنا كسي رسول بودن محمد را منكر نميشود. اما مهم اين است كه بدانيم در شعار اسلام اسم خاصي از پيامبران ذكر نميشود زيرا كه ما نبايد بين رسولان فرق قائل شويم . آيه زير كه ايمان را تعريف ميكند بيان ميكند كه نبايد بين رسولان فرق قائل شد.

[2:285] ءامن الرسول بما انزل اليه من ربه والمؤمنون كل ءامن بالله وملئكته وكتبه ورسله لا نفرق بين احد من رسله وقالوا سمعنا واطعنا غفرانك ربنا واليك المصير
[2:285] رسول به آنچه از جانب پروردگارش بر او نازل شد، ايمان آورده است و هم چنين مؤمنان. آنها به خدا، فرشتگان او، كتاب آسمانى او و رسولان او ايمان دارند: "ما هيچ فرقى ميان رسولان او نمي گذاريم." آنها مى گويند، ما مي شنويم و اطاعت مي كنيم.* پروردگار ما، ما را ببخش. سرنوشت نهايى به سوى توست."

به طور مثال آيه زير به صراحت شهادت را توضيح داده است:

[6:19] قل اي شيء اكبر شهدة قل الله شهيد بيني وبينكم واوحي الي هذا القرءان لانذركم به ومن بلغ ائنكم لتشهدون ان مع الله ءالهة اخرى قل لا اشهد قل انما هو اله وحد وانني بريء مما تشركون
[6:19] بگو: "شهادت چه كسي بالاترين است؟" بگو: "شهادت خدا. او ميان من و شما شاهد است كه اين قرآن* به من وحي شده است، تا آن را به شما و به هر كس كه به آن دست يابد، ابلاغ كنم. درواقع، شما در كنار خدا به خدايان ديگر هم شهادت مى دهيد." بگو: "من مانند شما تشهد نمى گويم؛ فقط يك خدا وجود دارد و من شرك شما را رد مى كنم.

به طور مثال گروههاي شيعه و سني در شعارهاي روزانه خود (نماز و اذان) اشهد ان محمدا رسول الله را اضافه نموده اند. اينان محمد را سيد المرسلين و اشرف المرسلين و ... ميخوانند. جاي سوال است كه آنان چرا فقط در شعارشان محمد را رسول خدا ميدانند و هيچوقت نميگويند اشهد ان موسي رسول الله؟
آنان فكر ميكنند كه با اين كار به محمد احترام گذاشته اند و با اين كارشان نشان ميدهند كه پيامبر محمد خاتم پيامبران است و آخرين شريعت را آورده است.اما اگر كمي فكر كنند ميدانند كه با اين كار بيشتر از خدا دور ميشوند زيرا كه هيچ جاي قرآن خداي مهربان به ما دستور نداده است كه روزي 5 مرتبه در نماز و اذان خود بر رسالت محمد شهادت دهيم. خدا كجاي قرآن به رسالت محمد شهادت داده است؟ يكجا شهادت به رسالت محمد ذكر شده است كه شهادت منافقين است.

[63:1] اذا جاءك المنفقون قالوا نشهد انك لرسول الله والله يعلم انك لرسوله والله يشهد ان المنفقين لكذبون
[63:1] هنگامي كه منافقان نزد تو مي آيند، مي گويند: "ما شهادت مي دهيم كه تو رسول خدا هستي."* خدا مي داند كه تو رسولش هستي و خدا شهادت مي دهد كه منافقان دروغگو هستند.

خداي مهربان در 63:1 اعلام ميدارد كه رسول بودن محمد يك واقعيت و علم است نه يك شهادت روزانه. همانطور كه در آيه منافقان به رسالت محمد شهادت ميدهند.اما خدا در جواب آنان ميگويد كه خدا ميداند محمد رسول خداست و خدا شهادت ميدهد كه منافقان دروغگوند.
ما ميدانيم كه رسالت محمد حقيقتي است غير قابل انكار. در حقيقت كسي رسالت محمد را قبول نكند در واقع قرآن را منكر شده است. اما چيزي كه بايد به آن توجه كنيم اين است كه ما نبايد آن را جزو شعار روزانه (نماز و اذان) خود قرار دهيم. نماز براي بزرگداشت و يادآوري خداي يكتاست نه رسول بودن محمد.
كسي كه در نماز و اذان خود شهادت بر رسالت محمد را استفاده كند در حقيقت شهادت منافقين را استفاده كرده است. ممكن است كسي بگويد كه اين نكته چرا خيلي اهميت دارد؟
با اين همه تفاصيل مطمئنا تابعان حديث باز هم ميگويند كه ما از شهادت به رسالت محمد منظور مان اين است كه محمد شاهد بر آخرين شريعت است.
اما در هرحال آنان با اين كار شهادت منافقين را استفاده ميكنند.
در جواب بايد گفت كه :
1- اهميت شهادت ايمان خيلي بالاست زيرا كه اين مورد جزو اذكار روزانه است كه در نماز و اذان خود به كار ميبريم و به طور مكرر استفاده ميشود. خداي بزرگ ميفرمايد كه : اقم الصلوة لذكري (نماز را براي يادآوري من به پادار).
نماز براي اين است كه خدا را به بزرگي ياد كنيم و خدا را فراموش نكنيم نه محمد را.! جالب است كه اشهد ان محمدا رسول الله در اذان زمان محمد نبوده است و بعدا اضافه شده است.

2- همانطور كه ميدانيد قرآن معيار درست بودن نماز است. در تمام قرآن اسامي پيامبران به وفور ذكر شده است و همه را مسلمان اعلام نموده است. از سرگذشت آنان گفته است تا كه ما بدانيم پيام و شعار آنان يكي بوده است و به تبع شعار محمد هم همان شعار آنان بوده است. و ما نبايد بين رسولان فرق قائل شويم.

[3:84] قل ءامنا بالله وما انزل علينا وما انزل على ابرهيم واسمعيل واسحق ويعقوب والاسباط وما اوتي موسى وعيسى والنبيون من ربهم لا نفرق بين احد منهم ونحن له مسلمون
[3:84] بگو: "ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شد و به آنچه بر ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب و اسباط نازل شد و به آنچه به موسي، عيسي و پيامبران از جانب پروردگارشان داده شد، ايمان داريم. ما فرقي ميان هيچ يك از آنها نمي گذاريم. ما فقط تسليم او هستيم."

[3:85] ومن يبتغ غير الاسلم دينا فلن يقبل منه وهو في الاءخرة من الخسرين
[3:85] هر کس ديني جز "تسليم" براي خود اختيار کند، از او پذيرفته نخواهد شد و در آخرت از بازندگان خواهد بود.

3- اما واقعا فرق گذاشتن بين پيامبران چه مشكلي ايجاد ميكند؟

همانطور كه مسيحيها بيشتر به مسيح اهميت ميدهند تا ديگران و يهوديها بيشتر به موسي اهميت ميدهند تا ديگر پيامبران. مسلمانان هم بيشتر به محمد اهميت ميدهند تا ساير پيامبران. و او را سيد المرسلين و اشرف المرسلين ميدانند. مسيحيها با اين وضع نميتوانند رسالت محمد را قبول كنند. زيرا كه آنا شبانه روز مسيح را ذكر ميكنند و دل به عيسي بسته اند و رقيبي براي مسيح نميپسندند. مثلا مسلمانان با ذكر محمد و علي در نماز روزانه خود دل به محمد و علي بسته اند و آنان را از حالت بشر خارج ساخته اند. به طور نمونه افسانه ها وغلوهايي در مورد محمد و علي ساخته شده است كه هيچ گونه شكي هم در آن دارند. با اين اوصاف گفتن اين كه "محمد وعلي هم انسانهاي بوده اند مثل ما " فايده اي ندارد.

4- به گفته قرآن شعار دين اسلام براي تمام پيامبران يكي بوده است و اين بايد شعاري باشد كه در نماز و اذان خود به كار برده باشند. آيا پيامبران در نماز خود ميگفته اند "اشهد ان محمدا رسول الله"

هديه آزادي

2005-02-06T02:26:00.000-08:00

هديه آزادي:

شيطان بوسيله خدا تا روز قيامت اجازه داده شده است تا كه معناي زندگي را به طور موقتي بدزدد. در اين آزمايش هر شخصي اراده و اختيار كامل دارد. شيطان با به كاريردن جنها و انسانهاي شيطان نما پيام چند خدايي (شراكت با خدا) را در بين ما رواج ميدهد. شراكت با خدا يعني نسبت دادن منشا چيزي به كسي به غير از خداي بزرگ.

كمي فكر كنيد ببينيد آيا شيطان معناي زندگي و خداپرستي را از زندگي شما ندزديده است؟
آيا شيطان و دستيارانش شما را به مال دنيا مشغول نكرده اند؟
آيا شيطان و دستيارانش شما را به تقدس شخصيتهاي مذهبي مثل محمد و عيسي و علي مشغول نكرده اند؟

آدمي با بزرگترين هديه متولد شده است و آن هم آزادي انتخاب است. شيطان ميداند كه با آزادي دروني و دريافت پيام خدا بشر شانس بزرگي براي نجات پيدا خواهد كرد. بنابراين او شديدا مصمم است تا كه اين آزادي را از ما بگيرد. او ميتواند با وابسته كردن ما مارا اسير خود كند و آزادي را از ما بگيرد.او متوجه شده است كه بهترين راه براي گرفتن آزادي اين است كه تعلق شما را به مال دنيا و شخصيتهاي مذهبي محكم كند. در آن صورت ما سايه خدايمان را از دست خواهيم داد. او مصمم است كه ما به محمد و علي دل ببنديم و خداي خود را فراموش كنيم.او مصمم است كه ما فكر و ذكرمان محمد و عيسي و علي باشد . او در اين راه تمام تلاش خود را ميكند.از چپ و راست و بالا و پايين به ما هجوم مياورد.

[7:17] ثم لاءتينهم من بين ايديهم ومن خلفهم وعن ايمنهم وعن شمائلهم ولا تجد اكثرهم شكرين
[7:17] "من از جلو و از پشت سرشان و سمت راست و چپ آنها نزدشان خواهم آمد و تو اكثرشان را ناسپاس خواهى يافت."

آدم نمونه خوبي براي سرپيچي از فرمان خداست . شيطان بوسيله نزديك كردن آدم به درخت ممنوعه اورا مشرك ساخت.درخت ممنوعه همان شرك است درخت ممنوعه سمبل عناصر و موجودات فاني هستند. كساني مثل عيسي و محمد و مريم و علي و حسين عناصر موقت و فاني هستند.

[17:64] "تو مي تواني با صداي خود آنها را فريب دهي و با تمام نيروها و تمام مردان خود عليه آنها بسيج شوي و در اموال و فرزندانشان شريك باشي و به آنها وعده دهي. آنچه شيطان وعده مي دهد، جز خيالي واهي نيست.

[3:175] اين روش شيطان است كه ترس را به ياران خود القاء مى كند. از آنها نترسيد و درعوض از من بترسيد، اگر مؤمن هستيد.

همه چيز دست خداست.

[35:41] خداست كه آسمان ها و زمين را نگاه مي دارد، تا مبادا ناپديد شوند. اگر قرار بود كس ديگري آنان را نگاه دارد، مسلما ناپديد مي شد. اوست باگذشت، عفوكننده.

[34:21] او هرگز قدرتي بر آنها نداشت. ولي ما، كساني را كه به آخرت ايمان دارند، از كساني كه به آن شك دارند،* اين چنين متمايز مي كنيم. پروردگار تو همه چيز را كاملا تحت كنترل دارد.

همه چيز زندگي مارا خدا تعيين ميكند.

آيا شما رنگ خود را انتخاب كرده ايد؟
آيا شما كشور و شهر خود را انتخاب كرده ايد؟
آيا شما مذهب مادرزادي خود را انتخاب كرده ايد؟
ايا واقعا شما خودتان همسر خودت !! را انتخاب كرده ايد؟

اگر شما مذهب مادرزاديت را انتخاب نكرده ايد از كجا ميدانيد كه راهت درست است؟

[64:14] اي كساني كه ايمان آورده ايد، همسران و فرزندان شما مي توانند دشمنان شما باشند؛ مواظب باشيد. اگر گذشت كنيد، فراموش كنيد و ببخشيد. پس خدا عفوكننده است، مهربان ترين.

همه چيز را خدا طراحي كرده است.

[25:2] يكتايي كه كل فرمانروايي آسمانها و زمين متعلق به اوست. او هرگز نه پسري داشت و نه در فرمانروايي شريكي دارد. او هر چيزي را به اندازه اي دقيق آفريد؛ او همه چيز را دقيقا طراحي کرد.*

زندگي دنيا آزمايشي است كه براي ما طراحي شده است.

[35:5] اي مردم، وعده خدا حقيقت است؛ بنابراين، فريب اين زندگي فرومايه را نخوريد. با تصورات باطل از خدا منحرف نشويد.

[30:7] آنها فقط به چيزهاي اين دنيا كه براي آنها قابل ديدن است اهميت مي دهند، در حالي كه به كلي از آخرت غافل هستند.

شيطان مارا از همه چيز ميترساند. او مارا از فقر ميترساند و با اين حربه مارا به ثروت و مال دنيا وابسته ميكند.او به شخصيتهاي مذهبي مثل محمدو عيسي و علي تقدس ميبخشدو به اين طريق مارا از آنها ميترساند. و ما به جاي خدا به ذكر شخصيتهاي مذهبي ميپردازيم.

[3:175] اين روش شيطان است كه ترس را به ياران خود القاء مى كند. از آنها نترسيد و درعوض از من بترسيد، اگر مؤمن هستيد.

آيا شما مذهب مادرزاديت را انتخاب كرده ايد؟
آيا شما به تنها پرستش خدا فكر كرده ايد؟
آيا ميتوانيد از ذكر روزانه مقدسين خود مثل محمد و علي و .. دست برداريد و دوباره به سايه خدا پناه ببريد؟

پس بياييد فقط خداي خود را عبادت كنيم و فقط از او طلب كمك كنيم و فقط به او دل ببنديم او از همه كس به ما نزديكتر است. فطرت ما براساس تنها خدا ساخته شده است و در غير از آن احساس آرامش نخواهيم كرد. بياييد از پيام خدا (قرآن ) پيروي كنيم و خود را از قيد و بندهاي بوجود آمده رها كنيم.

پيام خدا هديه آزادي مارا به همراه دارد. اينک و براي هميشه غرق در شادي باشيد.

[10:62] مسلما، ياران خدا نه از چيزي بترسند و نه اندوهگين خواهند شد.
[10:63] آنها کساني هستند که ايمان مي آورند و زندگي پرهيزكارانه اي را در پيش مي گيرند.
[10:64] براي آنهاست لذت و خوشبختي در اين دنيا و همچنين در آخرت. اين است قانون تغييرناپذير خدا. چنين است بزرگ ترين پيروزي.

انحراف حجاب

2005-02-05T02:46:00.000-08:00

حجاب :

هيچ جاي قرآن دستور به پوشش روسري براي زنان نداده است . پوشش روسري ممكن است فرهنگ جامعه اي باشد ولي چيزي ديني به حساب نميايد
و تمام چيزهايي كه در قرآن راجع به حجاب آمده است :
1- بلند نگه داشتن لباسها :[33:59] يايها النبي قل لازوجك وبناتك ونساء المؤمنين يدنين عليهن من جلبيبهن ذلك ادنى ان يعرفن فلا يؤذين وكان الله غفورا رحيمااي پيامبر، به همسران و دختران خود و همسران مؤمنان بگو كه لباس هاي خود را بلند كنند. بدين ترتيب، آنها (به عنوان زنان پرهيزکار) شناخته خواهند شد و مورد اهانت قرار نخواهند گرفت. خداست عفوكننده، مهربان ترين.

2- پوشيدن سينه و نشان ندادن زينت براي بيگانه :
[24:31] وقل للمؤمنت يغضضن من ابصرهن ويحفظن فروجهن ولا يبدين زينتهن الا ما ظهر منها وليضربن بخمرهن على جيوبهن ولا يبدين زينتهن الا لبعولتهن او ءابائهن او ءاباء بعولتهن او ابنائهن او ابناء بعولتهن او اخونهن او بني اخونهن او بني اخوتهن او نسائهن او ما ملكت ايمنهن او التبعين غير اولي الاربة من الرجال او الطفل الذين لم يظهروا على عورت النساء ولا يضربن بارجلهن ليعلم ما يخفين من زينتهن وتوبوا الى الله جميعا ايه المؤمنون لعلكم تفلحونو به زنان باايمان بگو که نگاه خود را مهار کنند و نجابت خود را حفظ نمايند و هيچ قسمتي از اندام خود را آشكار نكنند، مگر آنچه لازم است. بايد سينه هاي خود را بپوشانند و اصول لباس پوشيدن را در حضور ديگران رعايت كنند، غير از شوهرانشان، پدارانشان، پدرشوهرانشان، پسرانشان، پسران شوهرانشان، برادرانشان، پسران برادرشان، پسران خواهرانشان، زنان ديگر و خدمتكاران يا كاركنان مرد كه ديگر تمايل جنسي ندارند، يا بچه هايي كه بالغ نشده اند. و هنگام راه رفتن طوري قدم برندارند تا برخي از اعضاي بدنشان را تكان دهند و نمايان سازند. همه شما به خدا توبه كنيد، اي ايمان آورندگان، باشد كه موفق شويد.

همانطور كه ميبينيد عبارت " وليضربن بخمرهن على جيوبهن (بايد پوششهايشان را روي سينه شان بيندازند) " نشاني از روسري ندارد و فقط بيان ميكند كه زنان بايد سينه خود را بپوشانند.اما مسلمانان با استفاده از كتابهاي حديثشان معاني قرآني آيات را منحرف ميكنند و طبق هوي و هوس خود عمل ميكنند.

انحراف در حجاب :

1- پوشيدن تمام بدن حتي صورت خود (مثل عده اي در افغانستان و پاكستان و جنوب ايران و كشورهاي عربي)
2- پوشيدن اجباري روسري (مثل ايران )
3- پوشيدن لباسهاي چسبيده و شهوت آور مثل تركيه و كشورهاي اروپايي

اما بهترين پوشش لباس تقوي است. زني اگر خود را در چندين لايه چادر هم بپيچد و تقوي نداشته باشد مثل اين است كه هيچي نپوشيده است.
خيلي ها در ايران ظاهرا حجاب دارند ولي اگر خوب نگاه كنيد ميبينيد كه اگر هيچي نپوشند بهتر است.
بهترين لباس لباس تقوي است.

[7:26] يبني ءادم قد انزلنا عليكم لباسا يوري سوءتكم وريشا ولباس التقوى ذلك خير ذلك من ءايت الله لعلهم يذكرون
[7:26] اى فرزندان آدم، ما براى شما لباس هايى فراهم كرده ايم كه بدن هايتان را بپوشانيد و نيز مايه تجمل شماست. اما بهترين لباس، لباس پرهيزكارى است. اينها برخى از نشانههاى خداست، باشد كه توجه كنند.

منع حديث

2005-02-05T01:53:00.000-08:00

منع حديث :

خدا از موءمنان حقيق ميخواهد كه در هر مورد اطلاعاتي ميبينند يا ميشنوند تحقيق كنند ولي مسلمانهاي فعلي به چيزي باور دارند كه قانون احتمالات هم درستي آن را نميرساند كتاب تورات و انجيل هم فرستاده خدايند و اما تورات فعلي بخشهاي مختلف مثل ميشناه mishnahسيره موسي و جماره gemarah احاديث موسي و تالمود را دارا ميباشد آيا اين همان تكرار تاريخ نيست؟؟! متاسفانه تكرار تاريخ است.يهوديها ميشناه را بر تورات ترجيح ميدهند و مسلمانان هم حديث را بر قرآن ترجيح ميدهند و سيره و سنت و احاديث را در كنار كتاب خدا قرار داده اند. يهوديها ميگويند تورات بدون ميشناه معني ندارد مسلمانان (به اصطلاح ) هم ميگويند قرآن بدون حديث معني ندارد. تاكتيك هردو گروه يكي است. زيرا منشا آن كسي نيست جز شيطان ملعون. سوالاتي كه پيش ميايد و تابعان حديث (آنهايي كه به كتابهاي حديثشان چسبيده اند شامل گروههاي شيعه و سني) بايد جواب دهند اين است كه :

1- آيا ميشناه (حديث موسي )و جماره (سيره موسي) در تورات نشان دهنده نظرات موسي است؟
2- آيا gospel (يكي از چهار كتابي كه زندگي مسيح را نشان ميدهد) نشاندهنده نظرات عيسي است ؟
3- آيا اصول كافي و صحيح بخاري نشان دهنده نظرات محمد رسول خداست ؟
4- كدام آيه قرآن مارا به پيروي از كتابهاي حديث ( اصول كافي و صحيح بخاري ) امر ميكند ؟ كدام آيه ؟

جالب اين است كه محمد رسول خدا خود از كتابت احاديث به جز قرآن منع كرده بود و احاديث در اين مورد زياد است به طور نمونه :

حديث يك : لاتكتبوا عني و من كتب عني غير القرآن فليمحه (صحيح مسلم و جامع البيان العلم و الفضيلة و محدث)

از من چيزي ننويسيد و اگر كسي از من چيزي غير از قرآن نوشته است آن را پاك كند.

حديث دو : جهدنا بالنبي صل الله عليه و سلم ان ياذن لنا في الكتاب فابي (حديث موقوف ترمزي- محدث)

حديث سه : استاذناالنبي صلي الله عليه وسلم في الكتابة فلم ياذن لنا (المحدث)

حديث چهار: ما ضل الأمم قبلكم إلا بما اكتتبوا من الكتب مع كتاب الله تعالي أتدرون كتاب غير كتاب الله؟ (تقويدالعلم- ترمزي)
امتهاي قبل از شما با نوشتن كتابي در كنار كتاب خدا گمراه شدند. آيا كتابي غبر از كتاب خدا ميخواهيد؟

حديث پنج : عمر خليفه دوم : حسبنا كتاب الله (كتاب خدا براي ما كافيست)(صحيح بخاري ج 1 باب كتابة العلم)

با توجه به احاديث بالا , تابعان حديث حتي به احاديث خود عمل نميكنند بلكه به آنچه كه دلشان خواست عمل ميكنند . چرا؟

صلوات فرستادن

2005-01-25T01:43:00.000-08:00

صلوات فرستادن

اصطلاح صلوات فرستادن عادتي است كه بين مسلمين رايج شده است به طوريكه در مجالس و جشنها و شاديها و مراسمهاي رسمي... بر محمد رسول خدا صلوات ميفرستند و با صداي بلند فرياد ميزنند : صل علي محمد و آل محمد.

اتوبوس كه به سر گردنه ميرسد بر محمد صلوات ميفرستند متوقف كه ميشود بر محمد صلوات ميفرستند براي شام كه توقف ميكنند بر جمال محمد صلوات ميفرستند. پشت اتوبوسها مينويسند صل علي محمد و آل محمد.

خاتمه مجالس را با صلوات بر محمد به اتمام ميرسانند . شروع و خاتمه هر كاري را با صلوات بر جمال محمد به انجام ميرسانند. و اين در حالي است كه هر كاري بايد با اسم خدا شروع شود تمام قرآن با بسم الله شروع ميشود اما مسلمانان كارهايشان را با اسم محمد شروع ميكنند. خاتمه هر كاري با حمد خدا بايد انجام گيرد اما به اصطلاح مسلمانان خاتمه هركاري را با صلوات بر محمد به انجام ميرسانند.

اما اين انحراف از چه وقتي پيش آمد؟ در زمان خود محمد رسول خدا چنين چيزي وجود نداشته است و دقيقا در زماني شروع شد كه مسلمين شروع به بزرگ كردن و تقدس شخصيتهاي مذهبي كردند. البته اگر به آنها بگوييد چرا صلوات ميفرستيد ؟ فورا آيه 33:56 را دليل مياورند و ميگويند كه خدا خودش دستور به فرستادن صلوات داده است. اما بهتر است كه واقعا آن آيه را بررسي كنيم ببينيم كه واقعا خدا چنين دستوري داده است يا رهبان و ملاها چنين دستوري داده اند!

[33:56] ان الله وملئكته يصلون على النبي يايها الذين ءامنوا صلوا عليه وسلموا تسليما
[33:56] خدا و فرشتگانش پيامبر را كمك و پشتيباني مي كنند. اي كساني كه ايمان آورده ايد، او را ياري دهيد و از او پشتيباني کنيد و به او توجه نماييد، آن طور كه بايد به او توجه کرد.

"صلوا" به معناي پشتيباني كردن است در حقيقت معناي اصلي آيه اين است كه خدا و ملائكه از نبي پشتيباني ميكنند شما هم از نبي پشتيباني كنيد و درست و واقعي اسلام بياوريد .

در تاييد مطالب بالا آيه 33:43 را نگاه كنيد

[33:40] ما كان محمد ابا احد من رجالكم ولكن رسول الله وخاتم النبيين وكان الله بكل شيء عليما
[33:41] يايها الذين ءامنوا اذكروا الله ذكرا كثيرا
[33:42] وسبحوه بكرة واصيلا
[33:43] هو الذي يصلي عليكم وملئكته ليخرجكم من الظلمت الى النور وكان بالمؤمنين رحيما

[33:40] محمد پدر هيچ يک از مردان شما نبود. او رسول خدا و آخرين پيامبر بود. خدا از همه چيز کاملا آگاه است.
[33:41] اي کساني که ايمان آورده ايد، خدا را فراوان ياد کنيد.*
[33:42] روز و شب او را تجليل نماييد.
[33:43] اوست يكتايي كه همراه با فرشتگانش، به شما كمك مي كند تا شما را از تاريكي ها به نور راهنمايي كند. او نسبت به مؤمنان مهربان ترين است.

همانطور كه ميبينيد در اين آيه هم خدا علاوه بر نبي مومنان را نيز پشتيباني ميكند. مطمئنا خدا بر مومنان صلوات نميفرستد!!

جالب اين است كه آيات قبل از 33:43 حرف از اين دارد كه خدا را به طور مرتب زياد ذكر كنيد . زيرا خدا ميدانست كه روزي مسلمانان به جاي خدا محمد و عيسي را ذكر ميكنند.

[2:157] اولئك عليهم صلوت من ربهم ورحمة واولئك هم المهتدون
[2:157] اينان سزاوار رحمت و نعمت هايي از جانب پروردگارشان شده اند. اينان از هدايت شدگانند.

به اصطلاح مسلمانان در حال حاضر فكر و ذكرشان محمد است بطوريكه در طول شبانه روز كمتر خدا را ذكر ميكنند و بيشتر به فكر محمد هستند تا خدا . وقتي اسم خدا آورده شود كسي عكس العملي نشان نميدهد. اما همينكه اسم محمد ويا علي ذكر شود همه به جنب و جوش ميفتند و شروع به تكرار جمله صل علي محمد و آل محمد ميكنند بعضي به يكبار بسنده نكرده و چندين مرتبه تكرار ميكنند. هدف از دين اين است كه مرتب خدا را ذكر كنيم نه محمد وعيسي را !

واقعا پشتيباني از نبي وقتي كه نبي زنده نيست چه معنا و مفهومي به غير از پيروي از دستوراتش دارد؟
معناي واقعي آيه 33:56 اين است كه خدا از مومنان در قبال رسول سه چيز ميخواهد:

الف – معتقد شدن به او (سلموا تسليما)

[33:22] ولما رءا المؤمنون الاحزاب قالوا هذا ما وعدنا الله ورسوله وصدق الله ورسوله وما زادهم الا ايمنا وتسليما
[33:22] هنگامي که مؤمنان واقعي گروه ها را ( آماده حمله ) ديدند، گفتند: "اين همان است که خدا و رسولش به ما وعده داده اند و خدا و رسولش راستگو هستند." اين (موقعيت خطرناک) فقط ايمان آنها را قوي تر کرد و بر ميزان تسليم بودنشان افزود.

[4:65] فلا وربك لا يؤمنون حتى يحكموك فيما شجر بينهم ثم لا يجدوا في انفسهم حرجا مما قضيت ويسلموا تسليما
[4:65] هرگز، به پروردگارت سوگند؛ آنها مؤمن نيستند مگر آنكه نزد تو بيايند تا در مورد اختلافاتشان قضاوت كني، سپس در قبول قضاوت تو هيچگونه ترديدي در دلشان نيابند. آنها بايد تسليم شوند، تسليمي كامل.

ب- حمايت از او (صلوا عليه ) 33:43
ج- تبعيت كردن از پيام رسول (اطيعوا الرسول)

تاريخچه نماز

2005-01-13T06:31:00.000-08:00

سوالي كه هميشه پيروان حديث (شيعه و سني) مطرح ميكنند اين است كه اگر قرآن كامل است پس چرا طريقه نماز خواندن در آن نيست؟براي جواب دادن به اين سوال لازم است كه ابتدا تاريخچه نماز را بررسي كنيم.جالب اين است كه پيروان حديث طريقه نماز خواندن در كتابهاي احاديثشان نيامده است و اين سوال را ابتدا بايد خودشان جواب دهند.

اما تاريخچه نماز:

چهار شعار ديني(نماز- زكات – روزه – حج ) از ابراهيم به محمد رسيده است و محمد در اين مورد پيرو ابراهيم است.
اين چهار شعار قبل از ابراهيم نبوده است. مثلا نوح پيامبر خدا فقط به عبادت خدا دعوت ميكرد. يك آيه هم پيدا نمي شود كه نوح به پيروانش گفته باشد كه نماز بخوانيد.

اين چهار منسك را ابراهيم رسول خدا بوجود آورد و اين چهار منسك جزو آداب دين است و آداب دين آموختني است و ما در مورد اين چهار منسك تابع ملت ابراهيم هستيم.

[16:123] ثم اوحينا اليك ان اتبع ملة ابرهيم حنيفا وما كان من المشركين
سپس ما به تو (محمد) وحي کرديم که از دين ابراهيم* پيروي کن، يکتاپرستي؛ او هرگز مشرک نبود.

نماز در تمام اديان آسماني بعد از ابراهيم بوده است و همه آنها نماز ميخواندند.اما بعد از مدتي آنها نماز را ضايع و ترك كردند.

[19:59] فخلف من بعدهم خلف اضاعوا الصلوة واتبعوا الشهوت فسوف يلقون غيا
پس از آنها، او نسل هايي را جايگزين آنان كرد كه نمازها (ارتباط با خدا) را ضايع كردند و از شهوات خود پيروي نمودند. آنها از نتايج آن رنج خواهند برد.

مسيحيان نمازها را گم و ضايع كردند. و از نتايج آن رنج ميبرند زيرا كه مناسك مذهبي هديه اي است از طرف خداوند به جامعه بشريت. هر جامعه اي آن را حفظ كند بيشتر به خداي مهربان نزديكتر است. هميشه عده اي بوده اند كه نماز را حفظ كرده اند مثلا افرادي مثل نصرانيان (شاخه اي از مسيحيان) آن را حفظ كردند.بطوريكه نصرانيان فعلي در سوريه و حلب در حال حاضر دقيقا مثل ما نماز ميخوانند(17 ركعت در روز).
و همچنين يهوديهاي مسكو هنوز هم نمازشان را دقيقا مثل ما و با همان حركات به جا مياورند.
جهت اطلاعات بيشتر در مورد نماز خواندن يهوديها به سايت www.submission.org مراجعه شود

حفظ نماز مسئوليتي است بر دوش خودمان. اگر ما اينقدر بيمسئوليت باشيم كه نمازها را گم كنيم نماز نخواندن شايسته ماست. همانطور كه مسيحي ها نمازها را گم كردند و عده اي از مسلمانان فعلي هم نمازها را ضايع كرده اند و در نمازشان
ياد محمد و حسين مي افتند همين شايسته آنهاست.و مسلمانان به خاطر بيحرمتي به نماز و قائل شدن شريك براي خدا از نتايج اين بيحرمتي در حال حاضر رنج ميبرند.

طريقه نماز خواندن در هيچ كدام از اديان الهي در داخل كتابشان نيامده است. بلكه برعهده آن نسل گذاشته شده است.پدر ومادر بايد طريقه نماز خواندن را به بچه هايشان بياموزند.

[20:132] وامر اهلك بالصلوة واصطبر عليها لا نسءلك رزقا نحن نرزقك والعقبة للتقوى
بايد به خانواده خود سفارش كني تا نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورند و صبورانه در انجام آن ثابت قدم باشند. ما از تو روزي نمي خواهيم؛ ما هستيم كه روزي تو را فراهم مي كنيم. پيروزي نهايي متعلق به پرهيزكاران است.

به طور مثال هنوز در جامعه مسيحيت بعضي آداب ديني مثل تشكر از خدا قبل از غذا خوردن به جا مانده است.

نماز يعني دعاي ارتباطي :

[22:77] يايها الذين ءامنوا اركعوا واسجدوا واعبدوا ربكم وافعلوا الخير لعلكم تفلحون
اي كساني كه ايمان داريد، به ركوع رويد، سجده كنيد، پروردگارتان را بپرستيد و اعمال پرهيزكارانه انجام دهيد، باشد كه موفق شويد.

نماز سيستم مشخصي است كه طي(قيام و سجود و ركوع ) 5 بار در شبانه روز انجام ميشود
قرآن تعليم مى دهد که ابراهيم بدون شک بنيان گذار اسلام به روش امروزى است.
به اين ترتيب، ابراهيم براى زندگى روزمره ما مسلمانان چه چيز بر جاى گذاشته است ؟قرآن تعليم مى دهد که تمام شعائر دين اسلام (دعاى ارتباطى نماز، انفاق واجب زکات، روزه و حج) از طريق ابراهيم نسل به نسل به ما رسيده است.بنابراين، اسلام در شکل نهايى طبق عرف کنونى، بر دو پايه استوار است:
(۱) قرآن: آنچه که از طريق محمد به ما رسيده و
(۲) مناسک مذهبى: آنچه که از طريق ابراهيم به ما رسيده است.
تمام مناسک مذهبى اسلام قبل از محمد وجود داشته است.
تنها ماموريت محمد تحويل دادن قرآن بود .
ابراهيم اولين گيرنده اسم اسلام بود و اولين کسى بود که کلمه "اسلام" را استفاده کرد. (۲:۱۳۱)درحالى که تنها ماموريت محمد تحويل دادن قرآن بود، تمام مناسک مذهبى از طريق ابراهيم آمد.
[2:135] وقالوا كونوا هودا او نصرى تهتدوا قل بل ملة ابرهم حنيفا وما كان من المشركين
آنها گفتند: "بايد يهودي يا مسيحي باشيد، تا هدايت يابيد." بگو: "ما از دين ابراهيم پيروي مي کنيم- از يکتا پرستي- او هرگز مشرک نبود."
[3:67] ما كان ابرهيم يهوديا ولا نصرانيا ولكن كان حنيفا مسلما وما كان من المشركين
ابراهيم نه يهودي بود و نه مسيحي؛ او يكتاپرستي تسليم شده بود. او هرگز مشرک نبود.

[3:68] ان اولى الناس بابرهيم للذين اتبعوه وهذا النبي والذين ءامنوا والله ولي المؤمنين
كساني بيش از همه لياقت ابراهيم را دارند كه پيرو او و اين پيامبر و كساني كه ايمان دارند، هستند. خدا مولا و سرور مؤمنان است.

دعاى ارتباطى(نمازى) را که مخالفان محمد هم مى خواندندتمام جوامع عرب قبل و بعد از زمان محمد رسول خدا پيرو دين ابراهيم بودند. از اين قرار، ابو لهب، ابو جهل و مشرکين قريش نمازهاى پنج گانه را مانند ما انجام مى دادند، با استثناء فاتحه ابراهيمى بجاى فاتحه قرآنى.

حتي نصرانيهاي زمان محمد هم دقيقا نمازهاي پنجگانه را مثل ما ميخواندند. مسلماناني كه به طايف رفته بودند و آنجا نماز ميخواندند مشركان به آنها ميگفتند كه آنها نصراني شده اند.

[8:33] وما كان الله ليعذبهم وانت فيهم وما كان الله معذبهم وهم يستغفرون
اگرچه، خدا آنها را تنبيه نمي كند تا زماني كه تو در ميان آنها هستي؛ خدا آنها را تنبيه نمي كند تا زماني كه طلب بخشش مي كنند.

[8:34] وما لهم الا يعذبهم الله وهم يصدون عن المسجد الحرام وما كانوا اولياءه ان اولياؤه الا المتقون ولكن اكثرهم لا يعلمون
آيا آنها سزاوار عذاب خدا نشده اند، که ديگران را از مسجدالحرام باز مي دارند، با آنكه متولي آن نيستند؟ متوليان حقيقي آن پرهيزكاران هستند، اما اکثرشان نمي دانند.

[8:35] وما كان صلاتهم عند البيت الا مكاء وتصدية فذوقوا العذاب بما كنتم تكفرون
نماز آنها در زيارتگاه (كعبه) چيزي جز مسخره بازي و وسيله اي براي راندن مردم (با ازدحام) نبود. بنابراين، به خاطر كفرتان طعم عذاب را بچشيد.

در حقيقت محمد و يارانش در اولين روز بعثت و حتي قبل از آن نماز ميخواندند.
حتي يك حديث (براي نمونه يك حديث ) يافت نميشود كه كسي از مسلمانان در زمان محمد رسول خدا از او پرسيده باشد كه
نماز خواندن چطوري است؟

طريقه وضو و تيمم و غسل و ... كاملا در قرآن آمده است.

جزئيات روزه و زكات و حج به طور كامل در قرآن آمده است و همينها كافي است. و اما در مورد نماز:
اوقات نمازهاي پنجگانه و تمام كلماتي كه در نماز بايد گفته شود در قرآن آمده است.

تعداد ركعتهاي نماز در قرآن نيامده است و ما در اين مورد تابع ملت ابراهيم هستيم . تعداد ركعتها چيزي است حفاظت شده
و نسل به نسل به ما رسيده است . و احتياجي به هيچ حديثي نيست. طريقه سجده و ركوع كردن هم چيزي نيست كه از طريق نوشته به دست ما رسيده باشد.

ممكن است كسي بگويد كه پس به اين ترتيب قرآن كامل نيست و ما محتاج حديثيم.
خواست خداست كه تعداد ركعتهاي نماز گم نميشود و هميشه نسلي هستند كه آن را حفظ خواهند كرد.
در زمان محمد ياران محمد آن را حفظ كردند و به نسلهاي بعدي منتقل كردند . اين دعاي ابراهيم است كه هميشه كساني خواهند بود كه نماز را حفظ را خواهند كرد و به ديگران ياد خواهند داد.در نسل حاضر هم كساني مثل دكتر رشاد خليفه و كيخسرو امامي و ديگران طريقه درست نماز خواندن را به حالت اوليه برگرداندند.
تنها چيزي كه نسل به نسل به ما ميرسد و ياد دادني است همين چهار منسك ابراهيمي است. طريقه نماز خواندن هم ساده تر از آني است كه فقهاي مسلمان به آن شاخ و بال داده اند.

ابراهيم رسول خدا از خدا ميخواهد كه آداب دينمان را به ما بياموز.
در زمان محمد رسول خدا نماز و روزه طبق قرآن پيراسته شد و نسل به نسل به دست ما رسيده است.

[2:128] ربنا واجعلنا مسلمين لك ومن ذريتنا امة مسلمة لك وارنا مناسكنا وتب علينا انك انت التواب الرحيم
"پروردگار ما، ما را از تسليم شدگان خود قرار بده و بگذار از نسل ما امتي پديد آيد كه به تو تسليم باشد. آداب دينمان را به ما بياموز و توبه ما را بپذير. تويي آمرزنده، مهربانترين.

اما ممكن است بعضي ها بگويند كه تعداد ركعتهاي نماز در قرآن نيامده است و به همين جهت خود را محتاج حديث معرفي ميكنند. و به اين طريق خود را فريب ميدهند و خود را وارد وادي شيطان ميكنند. اما خواست خدا بالاتر از خواست شيطان است و آنها نميدانند كه اتفاقا حتي يك حديث در مورد تعداد ركعتهاي نماز موجود نيست.

جالب اين است كه چيز قابل توجهي در مورد نماز در كتابهاي حديثشان نيامده است. تمام انبارهاي حديثشان را زير و رو كنيد طريقه انجام نماز را نمي يابيد.بگو اگر هست ذكر كنيد؟

اين مساله خيلي مهم است كه آنها جهت ترك قرآن چيزي را ميخواهند كه خودشان هم ندارند.
آنها هنوز نميدانند كه قرآن كامل است و تنها منبع هدايت بايد قرآن باشد.و قرآن براي همه قابل فهم است.
اين چيزي كه آنها از قرآن ميخواهند در احاديثشان هم نيامده است.

اما واقعا اگر قرآن كامل است پس چرا طريقه نماز خواندن در آن نيست.
فلسفه كار اين است كه خدا خودش در اين مورد مارا تابع بنيانگذار اسلام (ابراهيم) كرده است. اين خواست خداست كه در اين مورد ما تابع ملت ابراهيم هستيم.
جالب اين است كه ما بايد صحيح بودن و غلط بودن مناسك ابراهيم را از طريق قرآن بسنجيم. مثلا آنهايي كه در نمازشان محمد و علي را ذكر ميكنند. طبق آيات قرآن نماز آنان باطل است و مشركند.و ضايع كردن نماز يعني همين.

خواست خداي بزرگ هميشه بالاي خواست شيطان است. زيرا كه طريق نماز خواندن در كتابهاي حديثشان اصلا وجود ندارد!

آنها به اين بهانه ميخواهند كه همچنان به احاديث شرك آميزشان متوسل شوند.
مثلا طريقه وضو گرفتنشان كاملا با قرآن منافات دارد.حتي طريقه زكات دادنشان هم با قرآن اصلا نميخواند.

اما چيزي كه نماز باطل را از نماز صحيح جدا ميكند. اين است كه نماز فقط بايد براي خدا باشد. در نماز اگر كسي اسم علي و حسين و ... را ذكر كند دچار شرك شده است.
لا تدعوا مع الله احدا (با خدا كسي ديگر را نخوانيد)
اقم الصلوة لذكري (نماز را براي يادآوري من به پا دار)

آيا واقعا آيات قرآن گمراه كننده است؟

2004-12-08T21:09:00.000-08:00

آيا واقعا آيات قرآن گمراه كننده است؟

قرآن كتابي است آسماني جهت هدايت بشر. فطرت خداپرستي در همه ما جاسازي شده است. خداي مهربان با ارسال رسولان و كتب آسماني مارا به راه راست راهنمايي ميكند.
خداي بزرگ از زماني كه بشر به علم كتابت دست يافت از طريق كتاب آسماني مارا به راهش رهنمود ميشد. بطوريكه كتاب آسماني هميشه به عنوان محور و عروة الوثقي ذكر شده است.يهوديان زمان محمد به خاطر كتمان تورات سرزنش ميشوند. يهوديان زمان محمد به خاطر عمل نكردن به تورات سرزنش ميشوند. آنها تا زمان محمد رسولي نداشتند و بايد در اين مدت طبق تورات عمل ميكردند.

بعضي ها فكر ميكنند كه قرآن گمراه كننده است و كسي ديگر بايد باشد تا نگذارد كه مردم گمراهيها را از قرآن بگيرند.

بعضي ميگويند كه تعدادي از آيات قرآن متشابه و تعدادي محكم است پس بايد معصومي باشد تا كه متشابهات را معني كند و نگذارد كه مردم از طريق متشابهات گمراه شوند. آنها فكر ميكنند كه خدا در قرآن عمدا آيات را طوري گفته است كه مردم را گمراه كند و به همين خاطر معصوميني فرستاده است تا كه راه از چاه را براي مردم بنمايانند.
آنها ميگويند كه خدا خودش گفته است كه " يضل به كثيرا ويهدي به كثيرا" و اين نشان ميدهد كه قرآن هم گمراه ميكند و هم هدايت.

جواب شبهه فوق :

آنها اشتباهشان خيلي ساده است. بطوريكه نميدانند خداست كه گمراه ميكند نه قرآن!

آنها حتي مقصود از نزول كتاب آسماني را نميدانند. خداي مهربان در 2:10 ميفمايد:

[2:10] في قلوبهم مرض فزادهم الله مرضا ولهم عذاب اليم بما كانوا يكذبون
[2:10] در افکارشان مرضى است. درنتيجه، خدا بر مرضشان مى افزايد. آنها به خاطر دروغ هايشان سزاوار مجازاتى دردناک شده اند.

خداي مهربان در اين آيه ميفرمايد كه در قلبهاي كافران مرض است و خدا هم بر مرض آنان مي افزايد. زيرا كه آنها خود شايستگي چنين افزايش گمراهيي را دارند.

خدا در 7:146 ميفرمايد كه :

[7:146] ساصرف عن ءايتي الذين يتكبرون في الارض بغير الحق وان يروا كل ءاية لا يؤمنوا بها وان يروا سبيل الرشد لا يتخذوه سبيلا وان يروا سبيل الغي يتخذوه سبيلا ذلك بانهم كذبوا بءايتنا وكانوا عنها غفلين

[7:146] من كسانى را كه در زمين به ناحق تكبر مى ورزند، از آيات خود منحرف خواهم كرد. درنتيجه، هرگونه مدركى ببينند، ايمان نخواهند آورد. و هرگاه راه هدايت را ببينند، آن را به عنوان راه خود نخواهند پذيرفت، اما هرگاه مسير گمراهى را ببينند، آن را راه خود قرار خواهند داد. اين نتيجه آن است كه آنها مدارك ما را تكذيب مى كنند و كاملا به آنها بى اعتنا هستند.

مداخله الهي کافران را در تاريکي نگاه مي دارد

خدا ميفرمايد كه من قدرت فهم آياتم را از كساني كه در زمين به ناحق تكبر ميورزند ميگيرم. خداي مهربان در ادامه آيه ميفرمايد كه اگر آنها هر آيه اي و هر مدركي هم ببينند باز هم ايمان نمي آورند و نميتوانند بياورند و اگر راه راست را هم تشخيص دهند باز هم به راه راست بر نميگردند و اگر راه گمراهي را ببينند آن راه را سرنوشت خود قرار خواهند داد.
در ادامه ميفرمايد و اين به آن علت است كه آنان آيات مارا دروغ فرض كرده اند. كساني كه مشمول آيه بالا شوند ديگر با آنها كاري نميتوان كرد. از محمد و هزار امام هم كاري بر نميايد. اگر تمام پروفسور هاي علوم قرآني را هم بياوريد راه راست را نميتوانند به او نشان دهند.
در حقيقت خداي بزرگ به خاطر دروغ بستن عمدي به آياتش آنها را گمراه كرده است نه به خاطر كج فهميدن ايات قرآن و يا ندانستن محكمات و متشابهات.
چنين كسي ديگر بوسيله محمد رسول خدا هم به راه راست برنميگردد. تمام قرآن را هم براي او از اول تا آخر بخواني ديگر فايده اي ندارد.

[2:272] ليس عليك هدهم ولكن الله يهدي من يشاء وما تنفقوا من خير فلانفسكم وما تنفقون الا ابتغاء وجه الله وما تنفقوا من خير يوف اليكم وانتم لا تظلمون
[2:272] تو مسئول هدايت هيچ كس نيستى. فقط خداست كه هر كه را بخواهد (هدايت شود) هدايت مي كند. هرچه انفاق كنيد به نفع خود كرده ايد. هر انفاقى كه مي كنيد بايد به خاطر خدا باشد. هرچه انفاق كنيد، بدون كوچک ترين بي عدالتى به شما بازگردانده خواهد شد.

خداي مهربان در 17:82 ميفرمايد كه قرآن براي مؤمنان رحمت وشفاست. در عوض كساني كه ظالمند از فهم قرآن عاجز ميشوند. و اين به خاطر ظلمشان است نه به خاطر ندانستن عربي و يا مشكل بودن آيات قرآن و يا نبودن يك پروفسور قرآني بالاي سرشان.

[17:82] ما در قرآن براي مؤمنان شفا و رحمت فرو مي فرستيم. در حالي که، آن جز بر شرارت ستمكاران نمي افزايد.

خداي مهربان حتي با يك پشه هم كافران را افشا ميكند.

[2:26] ان الله لا يستحي ان يضرب مثلا ما بعوضة فما فوقها فاما الذين ءامنوا فيعلمون انه الحق من ربهم واما الذين كفروا فيقولون ماذا اراد الله بهذا مثلا يضل به كثيرا ويهدي به كثيرا وما يضل به الا الفسقين

[2:26] خدا از آوردن هيچ گونه مثالى* ابا ندارد، از پشه اى ريز گرفته تا بزرگ تر و اما كسانى كه ايمان دارند، مى دانند كه اين حقيقتى است از جانب پروردگارشان. و اما كسانى كه ايمان ندارند، مى گويند: "خدا از چنين مثلى چه منظورى داشت؟" او بدين وسيله بسيارى را گمراه و بسيارى را هدايت مى كند. ولى او هرگز گمراه نمى كند به جز ستمكارانى را،

خدا در 2:26 ميگويد كه خدا از مثل زدن يك پشه ابا ندارد. اما كساني كه قلبشان مريض است ميگويند كه خدا از اين مثل چه منظوري داشت ما كه نميفهميم. اين افراد همه چيز برايشان سوال ميشود. خدا آنها را از فهميدن قرآن ممنوع كرده است. قرآن براي فهميدن مشكل نيست بلكه خداي مهربان پرده اي بين آنها و قرآن قرار ميدهد تا كه آنها قرآن را نفهمند. اين به اين معنا نيست كه قرآن مشكل است و باعث گمراهي آنان شده است. بلكه آنها خود گمراه بودند و خدا هم گمراهترشان ميكند.

[7:186] من يضلل الله فلا هادي له ويذرهم في طغينهم يعمهون
[7:186] هر كه را خدا به گمراهى محكوم كند، هيچ كس راهى براى هدايتش نمى يابد. او آنان را سرگردان در گناهانشان رها مى كند.

كسي را كه خدا گمراه كند ديگر كسي نميتواند براي او كاري كند. حالا هر كسي ميخواهد باشد.

خدا صراحتا اعلام ميدارد كه كلمات قرآن گمراه كننده نيست.

[39:28] قرءانا عربيا غير ذي عوج لعلهم يتقون
[39:28] قرآني به عربي، بدون هيچ ابهام، باشد كه پرهيزكار شوند.

خداي مهربان ميفرمايد كه كينه و عداوت بين يهود تا قيامت وجود دارد و اين به علت كارهاي خودشان است.

[5:64] وقالت اليهود يد الله مغلولة غلت ايديهم ولعنوا بما قالوا بل يداه مبسوطتان ينفق كيف يشاء وليزيدن كثيرا منهم ما انزل اليك من ربك طغينا وكفرا والقينا بينهم العدوة والبغضاء الى يوم القيمة كلما اوقدوا نارا للحرب اطفاها الله ويسعون في الارض فسادا والله لا يحب المفسدين

[5:64] يهوديان حتي گفتند: "دست خدا بسته است!" اين دست هاي آنهاست كه بسته است. آنها به سبب چنين كفري كه بر زبان آوردند، لعنت شدند. بلكه، دست هاي او كاملا باز است. او هر طور كه بخواهد، مي بخشد. يقينا، آنچه پروردگارت بر تو نازل كرده است، باعث خواهد شد تا آنها در ستمكاري و كفري عميق تر فرو روند. درنتيجه، ما آنها را تا روز رستاخيز به عداوت و نفرت در ميان خودشان گرفتار كرديم. هرگاه آتش جنگي بيفروزند، خدا آن را فرو مي نشاند. آنها در زمين به فساد مي گردند و خدا پليدكاران را دوست ندارد.

اهل كتاب حقيقت را ميدانستند و عمل نميكردند. در نتيجه خدا بر كفرشان افزود.

[5:68] بگو: "اي اهل كتاب، شما هيچ پايه و اساسي نداريد، مگر آنكه از تورات و انجيل و از آنچه در اين از جانب پروردگارتان بر شما فرستاده شده است، حمايت كنيد." مطمئنا، آنچه از جانب پروردگارت نازل شده است، باعث خواهد شد كه بسياري از آنها در ستم و كفري عميق تر فرو روند. بنابراين، براي مردم كافر متاسف نباش.

حتي خداي بزرگ بوسيله رسولان الهي هم كافران را افشا ميكند.

زماني كه صالح پيامبر شد مردمش اورا مسخره ميكردند و ميگفتند كه چرا صالح مثل ما راه ميرود و مثل ما غذا ميخورد. و به اين طريق خداي مهربان بر گمراهي آنان مي افزود.

انسان خودش آزمايش شرك را انتخاب كرد.

[76:3] ما هر دو راه را به او نشان داديم، سپس، او يا سپاسگزار است يا ناسپاس.

[33:72] ما بار مسئوليت (آزادي انتخاب) را به آسمان ها و زمين و كوه ها عرضه كرده ايم، اما آنها بار اين مسئوليت را نپذيرفتند و از آن ترسيدند. ولي انسان آن را پذيرفت؛ او ستمكار بود، نادان.*

قرآن چه عربي باشد و چه عربي نباشد براي كساني كه دلشان پاك است و واقعا دنبال هدايتند شفاست اصلا مساله عربي نيست. مساله زبان مطرح نيست. كسي ممكن است عالم در عربي باشد (كم هم نيستند) اما بت پرست باشد.كسي هم ممكن است يك كلمه عربي نداند ولي با ايمان باشد. گمراهي ربطي به نحوه زبان و يا مشكل بودن قرآن ندارد.بلكه به دل ربط دارد. و خداست كه گمراه ميكند نه قرآن.

كساني كه دلشان پاك است خداي مهربان فهميدن قرآن را برايشان ساده ميكند. اما كساني كه قلبشان مريض است (حتي اگر پروفسور ! علوم قرآني باشند) از فهميدن قرآن عاجز هستند. و منظور قرآن را طبق ايده خود مينمايانند. اين نفهميدن به خاطر مشكل بودن قرآن نيست بلكه خودشان مشكل دارند. و خداي مهربان به اين طريق بر گمراهي آنان مي افزايد.مثال اين افراد در زمانه ما كم نيستند. كساني هستند كه قرآن ميخوانند اما هنوز از مقدسين خود طلب كمك ميكنند.

[41:44] اگر آن را قرآني غيرعربي قرار مي داديم، مي گفتند: "چرا به آن زبان نازل شد؟" چه به زبان عربي باشد يا غيرعربي، بگو: "براي کساني که ايمان مي آورند، هدايت و شفاست. و اما کساني که ايمان نمي آورند، نسبت به آن کر و کور خواهند بود، گويي از مکاني دوردست ندايشان مي دهند."

مداخله الهي است كه گمراه ميكند.

[18:57] چه كساني پليدتر از آنان كه مدرک پروردگارشان به آنان يادآوري شود، سپس بي آنكه بفهمند چه مي كنند، آنها را ناديده بگيرند. درنتيجه، ما بر قلب هايشان پرده مي نهيم و بر گوش هايشان كري تا آنها را از فهميدن آن (قرآن) بازدارد. بنابراين، هر كاري براي هدايتشان انجام دهي، آنها هرگز نمي توانند هدايت شوند.

کافران از فهم قرآن عاجزند و گوشهايشان كر است . كسي كه گوشش كر است چطوري او را ميتوان متوجه كرد. آيا اينجا مشكل متشابه و محكم است؟

[17:45] هنگامي كه قرآن مي خواني، ما ميان تو و كساني كه به آخرت ايمان ندارند، حجابي نامرئي قرار مي دهيم.
[17:46] ما بر افكارشان پوشش مي نهيم و بر گوش هايشان كري تا نفهمند. و هنگامي که فقط از روي قرآن* درباره پروردگارت موعظه مي کني، آنها با بيزاري مي گريزند.

آن عرب ساده بياباني به محمد ايمان آورد. در حالي كه كل قرآن هم نازل نشده بود و حرفي هم از صرف و نحو عربي نبود و از محكمات و متشابهات هم نپرسيد.ممكن است كسي فقط يك آيه از قرآن را بشنود و ايمان بياورد و ممكن است كسي تمام عمر خود را روي قرآن صرف كند ولي هنوز ايمان نياورده باشد . گمراهي واقعي اين است.خدا كسي را گمراه كند ديگر از هيچ كسي كاري بر نميايد.اما اگر خدا بخواهد كسي ايمان بياورد تمام آيات قرآني (محكم و متشابه) براي او آيت ميشود.تمام آيات قرآني براي او نشانه اي از طرف خدايند. از محكم و متشابه نميپرسد. به همه اش ايمان مياورد.و آياتي را كه متشابهند در حد راسخيت در علمش ميفهمد .خداي مهربان در دين سختي قرار نداده است.

[2:286] لا يكلف الله نفسا الا وسعها لها ما كسبت وعليها ما اكتسبت ربنا لا تؤاخذنا ان نسينا او اخطانا ربنا ولا تحمل علينا اصرا كما حملته على الذين من قبلنا ربنا ولا تحملنا ما لا طاقة لنا به واعف عنا واغفر لنا وارحمنا انت مولنا فانصرنا على القوم الكفرين
[2:286] خدا هرگز نفسى را بيش از توانايي اش تكليف نمي كند؛ هرچه خوبى كسب كند به نفع اوست و هرچه بدى كسب كند عليه اوست. "پروردگار ما، اگر فراموش مي كنيم و يا مرتكب خطا مى شويم، ما را محكوم نكن. پروردگارا، ما را از هر گونه كفرى عليه خودت حفظ فرما، تا مانند كسانى كه پيش از ما كفر ورزيدند، نباشيم. پروردگارا، ما را از ارتكاب به گناه پيش از آنكه براى توبه كردن دير شود، در امان بدار. از ما درگذر و ما را ببخش. تويى مولا و سرور ما. ما را بر مردم كافر پيروز گردان."

خداي مهربان ميفرمايد كه كلمه خوب همانند درخت خوبي است كه ريشه آن محكم و ثابت است. و شاخه هاي آن سر به آسمان كشيده است. اما كلمه بد همانند درخت بدي است كه از سطح خاك قطع شده است و ريشه اي ندارد كه آن را برجاي نگه دارد.

[14:26] ومثل كلمة خبيثة كشجرة خبيثة اجتثت من فوق الارض ما لها من قرار
[14:26] و مثال كلمه بد همانند درخت بدي است كه از سطح خاك قطع شده است؛ ريشه اي ندارد كه آن را بر جاي نگاه دارد.

[14:24] الم تر كيف ضرب الله مثلا كلمة طيبة كشجرة طيبة اصلها ثابت وفرعها في السماء
[14:24] آيا نمي بيني كه خدا كلمه خوب را همانند درخت خوب مثال زده است كه ريشه آن محكم و ثابت و شاخه هاي آن سر به آسمان كشيده است؟

تنها گناه غير قابل بخشش شرك است.هنوز 5 آيه از قرآن نازل نشده بود كه محمد به خداپرستي دعوت ميكرد. خداپرستي همان كلمه طيبه است. بيش از دوسوم قرآن راجع به قرارندادن شريك براي خداست. اين قسمت از قرآن همان محكمات قرآن است . اين قسمت همان ريشه درخت است . كسي كه اين را رعايت كند مثل يك درخت خوب ريشه اش محكم است و خدا اورا گمراه نميكند.و در حد فهم خود متشابهات را هم ميفهمد.اما كسي كه اين قسمت از قرآن را متشابه فرض كرده مثل درخت بدي است كه خدا اورا گمراه كرده است. يا اين فرد ديگر كاري نميتوان كرد. فقط خدا ميتواند اورا هدايت كند.

چگونه بايد قرآن را فهميد؟

2004-12-08T05:45:00.000-08:00

چگونه بايد قرآن را فهميد؟

آيا قرآن توسط موجوديت انسان قابل فهم است يا اينكه فقط توسط انسانهاي بخصوصي مثل پيامبران و امامان قابل فهم است؟

آيه 3:7 يكي از ايات جنجال برانگيز و مهم بوده است كه خيلي از سوالات را بر انگيخته است. به طوريكه پيروان حديث اعلام ميكنند كه قرآن بدون معصوم قابل فهم نيست و بدون معصوم باعث گمراهي است.

اين عده اعلام ميكنند كه از آيات قرآن ميتوان فهمهاي مختلفي داشت و در نتيجه باعث ميشود كه هركس طبق ايده خودش به قرآن عمل كند و ما به احاديث و روايات معصومين نيازمنديم تا كه فهم درست را به ما نشان دهد.
و همچنين ميگويند كه بدون حديث ما حيران و سرگردان ميمانيم. آنها اعلام ميكنند كه خدا خودش گفته است تعدادي از آيات قرآن محكم و تعدادي متشابه است و ما اگر بدون حديث معصوم قرآن را بخوانيم متشابهات قرآن مارا گمراه ميكنند و ما به همين علت در حال حاضر گمراه نيستيم.
آنها مي گويند اگر قرار باشد كه قرآن را همه بفهمند ديگر نظر ثابتي وجود نخواهد داشت و ما به همين خاطر در حال حاضر در نظرات خود ثابت قدم (قفل) هستيم.
آنها احاديث و روايات را نماينده معصوم و قرآن را نماينده خدا ميپندارند. بطوريكه خيلي از موضوعات رواياتشان اصلا در قرآن به آن اشاره اي هم نشده است. اگر فشارهاي گروههاي رقيب نباشد آيات قرآني را اصلا به خاطر نمياورند. آنان قرآن را از كانال معصوم ميبينند و در حال حاضر روايات و احاديثشان نماينده معصوم است و به اين طريق هر آيه اي از قرآن با احاديثشان موافق بود فبها و اگر هم مخالف روايت بود آن آيه متشابه است و خودبخود آيه معناي روايت را پيدا خواهد كرد.
درهر حالت در تقابل حديث و آيه هميشه حديث برنده است زيرا كه حديث نماينده معصوم است و معصوم قرآن را بهتر از ما ميفهمد.
آنها اعلام ميدارند كه قرآن بدون روايات باعث تفرقه شده است و عده زيادي در طول تاريخ با استفاده از آيات قرآني منحرف شده اند و اين خود ضرورت فهم قرآن توسط روايات را ميرساند و عده اي هم كه مارا قبول ندارند به اين علت است كه روايات خودشان را دارند.
اين خلاصه اي بود از نظرات پيروان حديث كه قرآن را بدون روايات قابل فهم نميدانند.

اما سوالاتي كه ممكن است مطرح شود:
1- تعدادي از آيات قرآن متشابه است و متشابهات را فقط راسخان در علم ميدانند پس قرآن در كل نميتواند به طور مستقل استفاده شود.؟
2- اگر همه قرآن را خود بفهمند ميدانيد چه ميشود؟
3- چرا خدا در يكجا ميگويد قرآن ساده است و قابل فهم ولي در جايي ديگر ميگويد تعدادي از آيات آن متشابه است ؟

در جواب سوالات فوق به يك روشنگري نيازمنديم. خداي قادر توانا در قرآن چندين اسم براي قرآن قائل شده است. مثل كتاب
قرآن ذكر فرقان و ...

ما در اينجا فرق سه اسم مهم (يا سه صفت) (قرآن – كتاب- ذكر) را بيان ميكنيم و كليد حل آيه 3:7 هم همين است.

كتاب و قرآن :

قرآن (114 سوره ) شامل چندين كتاب است ([98:3] فيها كتب قيمة)
مثل كتاب ارث (تمام مطالب مربوط به ارث)
مثل كتاب روزه (تمام مطالب مربوط به روزه)
مثل كتاب قيامت (تمام مطالب مربوط به قيامت)
و ....

خداي مهربان هرچيزي را در جاهاي مختلف در قرآن شرح داده است . و قرآن هيچگونه شباهتي با كتابهاي ديگر در اين مورد ندارد.

يك فرد ي كه در علم راسخ نيست اگر مسائل مربوط به قيامت را در قرآن بخواند آن را ميفهمد اما اگر به او بگوييد كه قرآن در كل در مورد قيامت (كتاب قيامت) چه گفته است نميتواند پاسخ دهد.

به همين خاطر خداي مهربان در مورد قرآن ميگويد (هدي للناس ) (هدايت است براي همه مردم )
و در مورد كتاب ميگويد (هدي للمتقين) (هدايت است براي متقين)

در مورد قرآن ميگويد همه قرآن قابل فهم است اما در مورد كتاب ميگويد تعدادي آيات متشابه است و فقط راسخون در علم آن را ميدانند .

احتمالا فرق بين قرآن و كتاب مشخص شد.

دو آيه زير را در نظر بگيريد :

[11:1] الر كتب احكمت ءايته ثم فصلت من لدن حكيم خبير
[11:1] ا. ل. ر. اين كتابي است آسماني كه آيات آن كامل و سپس به وضوح شرح داده شده است.* اين از جانب حكيمترين و آگاهترين مي آيد.

[39:23] الله نزل احسن الحديث كتبا متشبها مثاني تقشعر منه جلود الذين يخشون ربهم ثم تلين جلودهم وقلوبهم الى ذكر الله ذلك هدى الله يهدي به من يشاء ومن يضلل الله فما له من هاد
[39:23] خدا بهترين حديث را در اين نازل كرده است؛ كتابي هماهنگ و باثبات كه به هر دو راه (بهشت و دوزخ) اشاره مي كند. پوست كساني كه هيبت و حرمت پروردگارشان را ارج مي نهند از آن منقبض مي شود، سپس پوست و قلبشان براي پيام خدا نرم مي شود. چنين است هدايت خدا؛ او آن را به هر كه بخواهد (هدايت شود)، عطا مي كند. و اما كساني را كه خدا به گمراهي فرستد، هيچ چيز نمي تواند آنها را هدايت كند.

خداي مهربان در يك جايي ميگويد كتابي كه كل آيات آن به تدريج و تفصيل محكم شده است (كتب احكمت ءايته) و در جاي ديگر ميفرمايد كتابي كه آيات آن به هم شبيهند (كتبا متشبها)

مثلا آياتي كه در كل در مورد ارث در جاهاي مختلف آمده است به آن آيات متشابه (شبيه به هم در مورد ارث) ميگويند.

در كل همه قرآن را ميفهمند (هدي للناس) اما راسخون در علم فقط ميتوانند آيات متشابه را استنتاج كنند.
در عين حال كه كتاب و قرآن هردو يكي است در عين حال تعدادي از آيات كتاب متشابه است و تعدادي از آيات محكم است.
مثلا يك فرد عامي كلا هركجاي قرآن را برايش بخواني ميفهمد اما ممكن است نداند كه قرآن در كل در مورد ارث چي گفته است.
اما آيات محكم را همه مردم ميفهمند واگر كسي آيه اي را هم نفهمد آيه را رد نميكند بلكه به آن ايمان مياورد.
اما جديدا گروههايي پيدا شده اند كه هيچ آيه اي (محكم و غير محكم) را بدون حديث دست نميزنند. و همه را با عينك روايات ميبينند.

آيات محكم :
1- آياتي كه در مورد شريك قرارندادن براي خداست
2- آياتي كه در مورد معاد و حساب و كتاب بعد از مرگ است
3- آياتي كه در مورد زندگي دنيا (آزمايشات الهي )و داستانهاي قرآني است
4- و .....

اسم ديگر قرآن ذكر است كه :

[15:9] انا نحن نزلنا الذكر وانا له لحفظون
[15:9] مسلما، ما اين تذکر را نازل کرده ايم و مسلما، آن را حفظ خواهيم کرد.*

[38:1] ص والقرءان ذي الذكر
[38:1] ص.* و قرآن که حامل مدرک است.**

ذكر = قرآن به عربي
خدا خودش ميگويد ذكر را ما حفاظت ميكنيم (متن عربي قرآن را)

[88:21] فذكر انما انت مذكر
[16:44] بالبينت والزبر وانزلنا اليك الذكر لتبين للناس ما نزل اليهم ولعلهم يتفكرون

[54:17] ولقد يسرنا القرءان للذكر فهل من مدكر

در آيه بالايي خدا ميفرمايد من متن عربي قرآن (ذكر) را براي فهميدن آسان كردم.

در جايي ديگر ميگويد اگر در چيزي در قرآن مشكل داشتيد از اهل ذكر بپرسيد (توجه شود در صورت داشتن مشكل)
اهل ذكر = كساني كه در متن عربي قرآن واردند.

[21:7] وما ارسلنا قبلك الا رجالا نوحي اليهم فاسءلوا اهل الذكر ان كنتم لا تعلمون
[21:7] ما پيش از تو جز مرداني را كه به آنها وحي كرديم، نفرستاديم. از كساني كه كتاب آسماني مي دانند، سئوال كنيد، اگر نمي دانيد.

هدايت براي عامه مردم هم همان فهميدن قرآن است نه فهميدن كتاب. راسخون در علم ميتوانند كتاب را بفهمند .

خدا در جاهاي مختلفي بر آسان بودن قرآن اصرار دارد و ميفرمايد كه قرآن شعر نيست و براي همه قابل فهم است.
اما ممكن است در جايي ما قرآن را نفهميم پس ممكن است مشكل از گيرنده ما باشد به احتمال قوي گيرنده ما مشكل دارد و يا شايد سيگنال ما ضعيف است پس بهتر است با عبادت و تقوي سيگنال خود را تقويت كنيم و در اين راه ممكن است از كساني ديگر (مثل اهل ذكر) كمك بگيريم.

خداي مهربان ميگويد در صورت ندانستن از اهل ذكر كمك بگيريد. اما عده اي ديگر كلا همه را از كانال اهل ذكرشان!!! ميبينند.
و به اصطلاح خودماني مقلد هستند.

[8:29] يايها الذين ءامنوا ان تتقوا الله يجعل لكم فرقانا ويكفر عنكم سيءاتكم ويغفر لكم والله ذو الفضل العظيم
[8:29] اي كساني كه ايمان آورده ايد، اگر هيبت و حرمت خدا را ارج نهيد، او به شما بينش عطا خواهد كرد، گناهانتان را پاك مي كند و شما را مي بخشد. خدا داراي موهبت بي پايان است.

اما اگر ما معتقد باشيم كه قرآن قابل فهم نيست در آنصورت كسي نميتواند مارا كمك كند.

ممكن است پيروان حديث سوالاتي را مطرح كنند :

1- اگر قرار باشد هركسي خود قرآن را بفهمد ميدانيد كه چه اختلاف نظراتي پيش ميايد؟
جواب :

مگر آيات قرآني فالگيري است كه هربار چيزي از آب در آيد . در ثاني خدا خودش به همه دستور داده است كه قرآن را بخوانيم.هدف از خواندن قرآن هدايت است . كسي كه هدايت شود شما چه مشكلي با او داريد ؟ شايد ديگر جزو گروه شما نيست!!!
در ضمن فرقه فرقه شدن دقيقا به علت پيروي از احاديث است نه قرآن .
ثالثا مگر روايات كم اختلاف بوجود آورده است. هر فرقه اي روايات حودش را دارد آيا اختلاف از اين بالاتر هم هست!؟
گروههايي هم كه قرآن را بهانه فرقه خود كرده اند چيز عجيبي نيست زيرا اين رسم روزگار است فرقه هاي منحرف هميشه براي تحميل نظرات خود بر قرآن تلاش ميكنند.

2- ممكن است كه ما آيه قرآني را درست نفهميم و برعكس آن را بفهميم پس محتاج رواياتمان هستيم.!
جواب :
مگر قرآن عربي نيست ؟ مگر حديث هم عربي نيست؟ به قول تمام محققين متن قرآن بسيار ساده تر از متن احاديث است
زيرا خدا خودش ميگويد من متن قرآن را ساده خلق كردم. مطمئنا كسي بالاتر از خدا نيست.

در ثاني شما كه با اين احتمالات دست از آيات قرآني كشيده ايد. چرا اين احتمالات را در مورد حديث به كار نميبريد؟

الف- حديث ممكن است دروغ باشد و اكثرا هم همينطوري است.
ب- كلمه به كلمه قرآن از طرف خداست و روي كلمات ميتوان حساب كرد اما چنين چيزي در مورد حديث وجود ندارد.

3- همه وقت خواندن قرآن را ندارند! پس آنها بايد از روايات پيروي كنند!
جواب :
كسي كه وقت خواندن قرآن را نداشته باشد پس چطوري وقت خواندن احاديث را دارد؟
خدا خودش دستور داده است تا آنجاييكه ميتوانيم قرآن بخوانيم.خدا ميخواهد فكرمان را به كار بيندازيم.
اگر چيزي را ندانست ميتواند آثار اهل ذكر را مطالعه كند.

انشالله كه خداي بزرگ و قادر توانا همه مارا به راه راست هدايت كند.

سنت قرآن يا قرآن سنت؟

2004-12-07T01:56:00.000-08:00

سنت قرآن يا قرآن سنت ؟

سالهاست كه مساله اسلام و مسلمانان و عقب ماندگيهاي مسلمانان ذهن خيلي ها را در تمام دنيا و بخصوص ايران به خود مشغول كرده است چرا مسلمانان چنين روز و وضعي دارند حتي به نوشته هاي كتاب مقدس خود عمل نميكنند چه چيزي اين معزل را بوجود آورده است چه چيزي آنها را به حيطه انحطاط و تزلزل كشانده است آيا اين قوانين و دستورات كه در حال حاضر به آن معتقدند مايه محدوديت و عقب ماندگي آنها نيست؟
تمام بدبختي هاي مسلمانها از تبعيت كتابهاي حديث و سنت است . حديث و سنت است كه تمام مسلمين را به بت پرستي كشانده است . حديث و سنت مثل زنجيري مغز و قلب مسلمانان را تسخير كرده است و چنان آنها را به ورطه انحطاط كشانده است كه در زمان ما مسلمان بودن يعني عقب ماندگي يعني بت پرستي يعني تبعيت از خرافات و تبعيت از شيطان.

آيه 168و169و170و171 سوره بقره:

168: اى مردم، از محصولات زمين، تمام چيزهايى را که خوب و حلال هستند بخوريد و از گام هاى شيطان پيروى نکنيد؛ او سرسخت ترين دشمن شماست. ۱۶۹: او فقط شما را به کارهاى پليد و نادرست امر مى کند و اينکه شما درباره خدا چيزى بگوييد که نمى دانيد. ۱۷۰: هنگامى که به آنها گفته شود، "از آنچه خدا در اين نازل کرده است پيروى کنيد،" مى گويند، "ما فقط از آنچه از اعمال والدين خود يافتيم، پيروى مى کنيم." اگر والدين آنها نفهميده بودند و هدايت نشده بودند ۱۷۱ : مثال چنين کافرانى، مانند طوطى هايى است که هر صدا و آوايى را که مى شنوند، بدون آنکه بفهمند، تکرار مى کنند. کر و گنگ و کور؛ آنها نمى توانند بفهمند.

اين همان وعده خداوندي است كه اگر به گفته شيطان حلال را بر خود حرام كنيم در آن صورت شيطان موفق شده است كه ما را به فقر و فحشا و عقب ماندگي بكشاند و اين براي مسلمين حاضر پيش آمده است . يكي از راههايي كه شيطان ميخواهد خداپرستان را به فساد و بدبختي بكشاند پيروي از منبع ديگري به عنوان حديث و سنت در كنار قرآن است . قرآن كتاب هدايت است و كتاب همه انسانهاست .

در اينجا 35 دليل جهت ابطال پيروي از غير قرآن مياورم .

انتظار دارم كه كساني در بحث شركت كنند كه به قرآن به عنوان كتاب آسماني ايمان دارند و از كساني كه خدا و يا قرآن را به عنوان كتاب آسماني قبول ندارند خواهشمندم كه بحث را در يك تاپيك ديگر دنبال كنند.

دليل 1--- قرآن همان منبع ديني است

كه جهت نذارت و بشارت آمده است و دنباله تورات و انجيل و ساير كتب آسماني است . اگر ما فقط قرآن را منبع هدايت خود قرار دهيم در اين صورت از دست خرافات سنت و حديث خلاص ميشويم و با ساير جوامع هماهنگ ميشويم. ممكن است اين مساله براي خيلي ها قابل هضم نباشد وبگويند كه پس اين همه حديث خوب چي ميشود. بايد عرض كنم كه اين حرف همان وسوسه شيطان در جهت انحراف دين هدايت كننده بشر است. مسلمانان احاديث را منبع هدايت و قانون خود قرار داده اند و اين دقيقا همان چيزي است كه شيطان ميخواهد.

دليل 2 --- قرآن به مسلمانان دستور ميدهد

كه فقط از قرآن پيروي كنند و هيچ حديثي به جز آيات خدا را قبول نكنند.

انعام/114: آيا غير از خدا، منبع ديگرى را به عنوان قانون، مرجع قرار دهم، در حالى که او اين کتاب را با تمام جزئياتى مفصل براى شما نازل کرده است کسانى که کتاب آسمانى دريافت کردند، تشخيص مى دهند که اين از جانب پروردگارت، با حقيقت نازل شده است. هيچ شکى به خود راه نده.

و همچنين نگاه كنيد به : جاثيه /6

دليل 3--- تنها سنت ذكر شده در قرآن سنت الله است

در هيچ جاي قرآن از سنت و حديث محمد و يا اهل بيت سخني نرفته است و تنها سنت ذكر شده در قرآن همان سنة الله است

سنة الله في الذين خلوا من قبل و لن تجد لسنة الله تبديلا احزاب/6 و فاطر/43 و فتح/23

در قرآن فقط دو آيه است که شرح مى دهد پيغمبر محمد "بشرى بيش از شما نيست."
آيا اين تصادفى است که هر دو مورد در پايان آيه شرک را منع مى کند
آيه اول : كهف / 109 تا 110
لمات رب و لو جئنا بمثله مددا (۱۰۹) قل انما أنا بشر مثلکم يوحى ال أنما الهکم اله واحد فمن کان يرجوا لقاء ربه فليعمل عملا صالحا و لا يشرک بعباده ربه أحدا (۱۱۰)
ترجمه :
بگو(محمد)، "اگر اقيانوس براى کلمات پروردگار من مرکب مى بود، اقيانوس تمام مى شد، قبل از اينکه کلمات پروردگار من به اتمام رسد، حتى اگر مرکب را دو چندان کنيم."۱۱۰- بگو (محمد)، "من هم مانند شما بشرى بيشترنيستم، به من وحى شده که خداى شما خداى واحد است. کسانيکه به ديدار پروردگار خود اميدوار باشند، بايد پرهيزکارى کنند و هرگز معبودى در کنار پروردگار خود نگذارد."

در اين آيه حرف از اين ميزند كه كلمات خدا هيچوقت به پايان نميرسد و اگر ميخواست كتابي كاملتر به شما ميداد و از طرف ديگر ميگويد كه محمد هم بشري بمانند شماست و اين خود همه جيز را ثابت ميكند . ثابت ميكند كه كلمات خدا همين قرآن است و بس.
آيه دوم : فصلت / 6( قل انما أنا بشر مثلکم يوحى الي أنما الهکم اله واحد فاستقيموا اليه و استغفروه و ويل للمشرکين)
بگو (محمد)، "من بشرى بيش از شما نيستم، که به من وحى شده که خداى شما خداى واحد است. بايد فقط به او اخلاص بورزيد و از او آمرزش بخواهيد. واى بر مشرکين. مؤمنان واقعى به گفته پروردگارشان ايمان دارند اينکه قرآن کامل، بى عيب و مفصل با جزئيات است وبايد فقط آن را منشاء هدايت دينى قرار دهند. فقط مشرکين غير از قرآن را مى جويند. پيروى از "حديث و سنت" ساختن بت از پيغمبر محمد است برخلاف خواسته اش.
دليل 4--- وظيفه محمد تنها تبليغ رسالت است و لا غير

ماعلي الرسول الا البلاغ و الله يعلم ماتبدون و ما تكتمون مائده/99و92 ونحل/35و82 ونور/54 و شوري/48

پيروي از محمد و اسوه بودن محمد :

عده اي ميگويند كه سنت و احاديث محمد جزو منابع الهي است زيرا خدا خودش گفته محمد اسوه حسنه است . بايد عرض كنم كه اين افراد نميفهمند كه محمد فقط قرآن را آورده و در اين مورد اسوه حسنه است (محمدي كه در قرآن است اسوه است نه احاديث كه اكثرا دروغ است)

لقد کان لکم في رسول الله أسوه حسنه لمن کان يرجوا الله و اليوم الَآخر و ذکر الله کثيرا (۲۱)
ترجمه : ۲۱ - رسول خدا سرمشق خوبى است براى آن عده از شما که در جستجوى خدا و روز بازپسين هستند و مدام خدا را ياد مى کنند.(۳۳:۲۱)

محمد براي كساني كه در جستجوي خدا و روز بازپسين هستند و كساني كه خدا را ياد ميكنند الگو است.

اين قرآن ذكر است براي مومنان. و اين قرآن بهترين و تنها منشا براي جستجو و شناخت خداست.

اما مسلمانان محمد را در (طريقه دستشويي رفتن و طريقه راه رفتن و ...) هم الگو ميدانند.

در حالي كه خدا ميگويد محمد هم بشري مثل شماست و هربشري راه ميرود.

جالب اين است كه ابراهيم نيز لغت به لغت با چنين کلماتى در قرآن شرح داده شده است.

قد کانت لکم أسوه حسنه في ابراهيم و الذين معه (۵) لقد کان لکم فيهم أسوه حسنه لمن
کان يرجوا الله و اليوم الَآخر و من يتول فان الله هو الغني الحميد (۶)

ترجمه : ( مثال خوبى از ابراهيم و کسانى که با او بودند براى شما زده شده است........ آنها سرمشق خوبى هستند براى کسانيکه در جستجوى خدا و روز آخر مى اشند.(۶۰:۶))

خوب حالا اگر كسي توانست فقط يك حديث از ابراهيم ذكر كند مساله حل است. مطمئنا كسي نميتواند . خدا خودش ميفرمايد كه ابراهيم براي ما اسوه حسنه است ولي خودش ميدانست كه ابراهيم 5000 سال پيش زندگي ميكرد و كتاب حديثي از او بجاي نمانده است . پس ما از چه چيز ابراهيم پيروي كنيم.
جواب اين است كه ابراهيم هماني است كه خدا در قرآن ذكر كرده است . خدا ميگويد ابراهيم مسلمان
بود مشرك نبود نماز به پا ميداشت زكات ميداد و .... كه در قرآن ذكر كرده است .
نماز و روزه و زكات و حج از ابراهيم به ما رسيده است
و ما همه در اين مورد تابع ابراهيم هستيم در حقيقت اسوه بودن ابراهيم و يا محمد يعني پيروي از گفته هاي قرآن .

(زيرا قرآن است كه سرگذشت درست و بدون انحراف آنها را ذكر كرده است.)

آيا باز هم حرف خود را تكرار ميكني ؟؟؟؟

دليل 5--- در كل قرآن گفته شده (اطاعت از رسول) نه (اطاعت از محمد)

اين يعني اطاعت از محمد از جنبه رسالتش درست است نه از جوانب ديگر. جنبه رسالت محمد هم همان كتاب آسماني قرآن است. ساير موارد مربوط به زندگي شخصي محمد است و اطاعت از او به عنوان مصدر هدايت يك نوع بت پرستي است. البته اگر چنين حرفي را به يك مسلمان بزنيد مثل اين است كه به يك مسيحي بگوييد عيسي پسر خدا نيست.

اطاعت از محمد يعني اطاعت از محمدي كه توي قرآن است نه احاديث كه اكثرا دروغ است.اين يعني اطاعت از همان قرآن.
مگر نميبينيد كه اكثر آيات قرآن با قل (بگو) شروع ميشود. قرآن بوسيله محمد ابلاغ ميشد و اطاعت از محمد يعني اطاعت از گفته هاي
قرآن.

دليل 6--- از خود محمد حديث نقل شده است كه دستور داده بود هيچ حديثي را ننويسند

و اين امر تا اواخر قرن دوم هجري رعايت ميشد . پيشرفتهاي فكري و علمي مسلمين هم در آن اوايل مربوط به عدم محدوديت به سنت خاصي بود. چرا محمد دستور به عدم تدوين حديث ميدهد.؟ اگر دستور نداده است پس چرا خود احاديث (مساله به اين مهمي) را ننوشت؟؟
پس آنهايي كه قبل از قرن دو م هجري ميزيستند (قبل از تدوين احاديث)گمراهند زيرا در آنزمان اين كتابهاي حديث موجود نبود.؟؟؟؟!!!!

دليل 7--- خدا به پيغمبر دستور ميدهد

كه به ما بگويد محمد در آنچه بر او نازل ميشود اشتباه نميكند ولي در احاديث و اعمال شخصي خود ممكن است دچار اشتباه شود.

قل اني ضللت فانها اضل علي نفسي و ان اهتديت فيما يوحي الي ربي انه سميع قريب سبا/50

ترجمه: بگو، "اگر من گمراه شوم، در اثر کوتاهى خودم گمراه مى شوم. و اگر هدايت شدم، بخاطر الهام پروردگار من است. او شنواست، نزديک.

خدا خودش ميدانست كه مسلمانان در چنين ورطه خطرناكي خواهند افتاد به همين خاطر چندين اشتباه از محمد را در قرآن ذكر كرده است كه اينجوري ميخواهد به ما بگويد كه پيروي فقط از قرآن است و در ساير موارد (حديث – سنت – سيره -) هيچگونه پيرويي لازم نيست.

از جمله در آيات زير سهويات محمد ذكر شده است:
انفال/68 توبه/43 توبه/113 توبه/114 احزاب/37 تحريم/1 عبس /1-11

دليل 8---- احتياجي به تفصيلات ديگر نيست و كامل است انعام/115

دليل 9---- قران آسان است و چيزي كه آسان است احتياج به پيوست ندارد

الر تلك ايات الكتاب المبين يوسف /1
فانما يسرناه بلسانك لعلهم يتذكرون دخان /58 و هود /1 و انعام /114
[54:17] ولقد يسرنا القرءان للذكر فهل من مدكر

ما قرآن را براي يادگيري آسان كرديم. آيا هيچ يک از شما مي خواهد ياد بگيرد؟

دليل 10 ---- خدا احتياج ندارد چيزي به كتابش اضافه شود

خدا از طريق قرآن به ما ياد ميدهد كه كلماتش تمام نميشود و اگر او ميخواست ميتوانست كتابي كاملتر و جزئي تر به ما بدهد و ادامه
نزول مطالب آسماني را به پيرزنان محول نميكرد

دليل 11 ---- خدا از موءمنان حقيقي ميخواهد كه با پيروي از كلام رهبران ديني به جاي كلام خدا در تله بت پرستي نيفتند اين نشان ميدهد كه منبع بت پرستي پيروي از كلام رهبران ديني به جاي قرآن است.

توبه/31
آنها به جاى خدا، رهبران مذهبى و علماى خود را ارباب قرار داده اند. عده اى ديگر مسيح، پسر مريم را بعنوان پروردگار پرستيدند. به همه آنها امر شده بود که فقط يک خدا را پرستش کنند. غير از او خداى نيست. تجليل او را، بسيار بالاتر از آنکه شريکى داشته باشد.

دليل 12--- موءمنان حقيقي ميدانند كه وقتي خدا چيزي ميگويند منظوري دارند:

و چيزي كه نميگويند هم به منظوري است . در اين صورت هر چيزي كه در قرآن ذكر شده براي هدايت كافي است . مگر هدف خدا از فرستادن پيامبران هدايت و تنذير و تبشير نيست پس ديگر چرا خود را به مصادر ديگر محدود كنيم . هدف از ارسال رسول يكتا پرستي است يكتا پرستي در همه جهات : مصدر دين – عبادت – نيايش

دليل 13 ---- خدا از موءمنان حقيق ميخواهد كه در هر مورد اطلاعاتي ميبينند يا ميشنوند تحقيق كنند

ولي مسلمانهاي فعلي به چيزي باور دارند كه قانون احتمالات هم درستي آن را نميرساند

تكرار تاريخ :

كتاب تورات و انجيل هم فرستاده خدايند و اما تورات فعلي بخشهاي مختلف مثل ميشناه ) mishnahسيره موسي( و جماره ) gemarah احاديث موسي( و ...را دارا ميباشد آيا اين همان تكرار تاريخ نيست؟؟! متاسفانه تكرار تاريخ است.

يهوديها ميشناه را بر تورات ترجيح ميدهند و مسلمانان هم حديث را بر قرآن ترجيح ميدهند و
سيره و سنت و احاديث را در كنار كتاب خدا قرار داده اند.

يهوديها ميگويند تورات بدون ميشناه معني ندارد مسلمانان هم ميگويند قرآن بدون حديث معني ندارد.
تاكتيك هردو گروه يكي است. زيرا منشا آن كسي نيست جز شيطان ملعون.

دليل 14---- سنت و حديث در كنار قرآن جزو وسوسه هاي شيطان است .

عربها اگر از سنت و حديث پيروي ميكنند به اين دليل است كه اين آئين و سنت ديرينه خودشان است ولي پيروي ايرانيان مسلمان و ساير ملل مسلمان از سنت و حديث جزو وسوسه هاي شيطان است . شيطان به اين طريق اين ملتها را از پيشرفت باز ميدارد و فقر و بيچارگي و مريضي رواني را براي اين ملتها به ارمغان آورده است و آنها را از قرآن و خدا دور ميكند.

كدام آيه قرآن مارا به پيروي از كتابهاي حديث امر ميكند ؟ كدام آيه ؟؟
واقعا ما چقدر از احاديث كتابهاي معتبر خود (كه نديده ايم ) را ميشناسيم؟؟
آيا قرآن فقط براي رهبران مذهبي نازل شده است ؟؟

دليل 15- اثبات تاليف الهي:

احاديث اكثرا مشكوكند حديث محكم خيلي كم است كسي كه كتب حديث را نگاه كرده باشد اينها را ميفهمد . دوستان جهت آزمايش به منابع اصلي حديث نگاه كنند . اختلاف توي احاديث خيلي زياد است . اكثر حديثها ضدش هم موجود است . چرا اكثر حديثها ضدش هم موجود است .
آيا محمد ضد و نقيض حرف ميزده است؟!!!

با توجه به ايه زير حديث جزو منبع الهي نيست .
افلا يتدبرون القران و لو كان من عند غيرالله لوجدوا فيه اختلافا كثيرا ترجمه : [4:82]
چرا قرآن را با دقت مطالعه نمى كنند؟ اگر از جانب غير خدا بود، در آن ضد و نقيضهاي بسيار پيدا مي كردند.

دليل 16- معيار مهم آيات الهى
بعضى از مردم ادعا مى کنند که ٍ حديث و سنت"آيات الهى هستند. واضح است، آنان آگاه نيستند که معيار آيات الهى حفاظت کامل آن است. چون حديث و سنت پيغمبر زياد تحريف شده اند، هرگز نمى تواند معيار آيات الهى شود. اين يک واقعيت تصديق شده است که اکثر حديث ها دروغ هايى ساختگى هستند.
انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون (۱۵:۹)ما پيام را نازل کرديم و قطعاٍ ، ما آن را حفظ خواهيم کرد. (۱۵:۹(
جاءهم و انه لکتاب عزيز (۴۱) لا يأتيه الباطل من بين يديه و لا من خلفه تنزيل من حکيم حميد (۴۱:۴۲)

دليل 17- محمد نه توضيح مى دهد، نه تفسير مى کند و نه قرآن را پيش بينى مى کند
فقط قرآن را تحويل مى دهد و پيروى مى کند. اما اكثر مسلمانان امروزي ادعا مى کنند که حديث و سنت براى توضيح دادن قرآن لازم هستند. هر چند قرآن تعليم مى دهد که معلم قرآن خداست؛ که اوست کسى که قرآن را در دل مؤمنان قرار مى دهد صرف نظر از زبان مادريشان؛ و محمد قرآن را توضيح نخواهد داد. آيه پايين را مشاهده کنيد:فصلت / 44

[41:44] ولو جعلنه قرءانا اعجميا لقالوا لولا فصلت ءايته ءاعجمي وعربي قل هو للذين ءامنوا هدى وشفاء والذين لا يؤمنون في ءاذانهم وقر وهو عليهم عمى اولئك ينادون من مكان بعيد
اگر قرآن را به زبانى غير از عربى قرار مى داديم مى گفتند، "چرا به آن زبان نازل شد "چه آن به زبان عربى باشد يا غير عربى، بگو، "براى کسانيکه باور دارند، هدايت و شفا است. و کسانى که باور ندارند، نسبت به آن کر و کور خواهند بود، چنانچه گويى از جاى بسيار دورى آنها را خطاب مى کنند.قيامت /16 تا 19لا تحرک به لسانک لتعجل به (۱۶) ان علينا جمعه و قرآنه (۱۷) فاذا قرأناه فاتبع قرآنه (۱۸) ثم ان علينا بيانه (۱۹) اما ترجمه آن :
۱۶ –
با شتاب زبان (محمد) به بيان آن مگشاى. ۱۷ - اين ما هستيم که آن را بصورت قرآن جمع آورى خواهيم کرد. ۱۸ - و چون آن را بخوانيم، تو از چنين قرآنى پيروى کن. ۱۹ - سپس اين ما هستيم که آن را شرح خواهيم داد.
در همين آيه آخري فرموده : (ان علينا بيانه) يعني بيان آن برعهده ماست و ديگر بيش از اين چه ميتوان گفت به كساني كه ميگويند حديث براي تفسير قرآن لازم است . قرآن خود مفسر خود است.

دليل 18- آيا محمد از ايه (مشرقين و مغربين) كرويت زمين را ميفهميد؟
مسلما نه و محمد هم مثل بقيه ديگران زمين را مسطح فرض ميكرد و اين البته عيب نيست بلكه اينجزو مقتضاي زمان است و فهم قرآن هم براي محمد نسبي بود و اين همان معجزه شگفت انگيز قرآناست . اطاعت از محمد يعني اطاعت از قرآن يعني عمل به آن .

دليل 19 -يک خدا / يک منشاء
خالق مطلق فرمان مى دهد که قرآن، اختصاصاٍ قرآن، بايد تنها منشاء تعليمات دينى باشد.علاوه بر آن، به ما فرمان داده مى شودکه پذيرفتن هر منشاء ديگرى براى هدايت دينى مساوى اين است که خداى ديگرى در کنار خدا گذاريم و منشا تمام بت پرستيها و بدبختيها هم همين است.

دليل 20- فرقه هاى مذهبي محكوم اند

خداوند در قرآن لعنت بر كساني ميفرستد كه دين را فرقه فرقه كرده اند و بر علمايي كه حرف غير خدا را به خدا نسبت مي دهندبر اين اساس فرقه هاى مذهبي محكوم اند [6:159] ان الذين فرقوا دينهم وكانوا شيعا لست منهم في شيء انما امرهم الى الله ثم ينبئهم بما كانوا يفعلون
كساني كه خود را به فرقه هاي مختلف تقسيم مي كنند، با تو نيستند. قضاوت آنها با خداست، سپس او آنها را از آنچه كرده بودند، مطلع خواهد كرد.
ولي در حال حاضر مسلمانهاي فعلي به فرقه هاي مختلفي تقسيم شده اند و هر كس هم به فرقه خود افتخار ميكند و به دانسته هاي خود مينازد . و تمام جر و بحث آنها راجع به مسائل تاريخي است و اختلافات تاريخي را سر لوحه مذاهب خود قرار داده اند . درحقيقت اينها دين ندارند بلكه مذهب دارند. آنچيزي كه خدا براي ما فرستاده است دين است نه مذهب.
هر فرقه اي بر فرقه ديگر افتخار ميكند . و اين درحالي است كه خدا يك دين را براي ما فرستاده است نه چند دين.

[,3230:31] منيبين اليه واتقوه واقيموا الصلوة ولا تكونوا من المشركين. من الذين فرقوا دينهم وكانوا شيعا كل حزب بما لديهم فرحون

تسليم او باشيد، هيبت و حرمت او را ارج نهيد، نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آوريد و- هر كاري مي كنيد- هرگز به دام شرك و بت پرستي نيفتيد. (به بت پرستي آلوده نشويد،) مانند كساني كه دين خود را به فرقه هاي مختلف تقسيم مي كنند؛ هر گروهي به آنچه دارد، خوشنود است.

دليل 21 - پيام از پيام آور مهمتر است.

ارزش و احترامي كه ما به پيام آوران ميگذاريم بخاطر پيام آنهاست

سوره توبه :
[9:1] براءة من الله ورسوله الى الذين عهدتم من المشركين
در اين اتمام حجتي است از جانب خدا و رسولش به مشركاني كه با شما پيمان مي بندند.سوره توبه برائت است با مشركان . ولي ميبينيم كه خدا ميگويد برائت از طرف خدا و رسولش.در عين حال ميدانيم كه سوره توبه از طرف خداست ولي در عين حال خدا ميگويد برائت از طرفخداو رسولش .نكته اي كه اينجا روشن است اين است كه پيام (برائت)از طرف خداست ولي خدا پيام را به خدا و رسول (هردو)نسبت ميدهد. زيرا كه پيامرسان رسول است و اين به آن معنا نيست كه رسول خود سوره توبه را ساخته است. بلكه چون سوره از طرف رسول به مردم ميرسد پس رسول مسئوليت گفته هاي رسالت خود (تنها ابلاغ قرآن) را بر عهده بايد بگيرد و اين هر گونه شك و شبهه اي را در وظيفه رسول (تنها ابلاغ قرآن ) باقي نميگذارد. و از اين نظر احترام رسول (احترام معقولانه از جنبه رسالت رسول) به معناي احترام به رسالت است.
دليل 22- تعيين درستي و نادرستي حديث كاري بس دشوار است

كه معياري جز تعبيرات شخصي ندارد. بيشتر اين احاديث سينه به سينه دهن بدهن نقل شده و چه بسا امكان دارد به اصطلاح يك كلاغ چهل كلاغ شده باشد.- اكثر احاديث تحت تاثير مسائل كلامي (معتزله – اشاعره - شيعه) قرار گرفته اند.- اكثر احاديث تحت تاثير مسائل سياسي و حكومتي (بني عباس – علويان – امويان و ...) قرار گرفته اند.- اكثر احاديث محدود به علم ارسطويي هستند.

دليل 23- معناي نماز را تغيير داده اند .

چهار شعار ديني(نماز-زكات – روزه – حج ) از ابراهيم به محمد رسيده است و محمد در اين مورد پيرو ابراهيم است.

[16:123] ثم اوحينا اليك ان اتبع ملة ابرهيم حنيفا وما كان من المشركين
سپس ما به تو (محمد) وحي کرديم که از دين ابراهيم* پيروي کن، يکتاپرستي؛ او هرگز مشرک نبود.

[19:59] فخلف من بعدهم خلف اضاعوا الصلوة واتبعوا الشهوت فسوف يلقون غيا

پس از آنها، او نسل هايي را جايگزين آنان كرد كه نمازها (ارتباط با خدا) را ضايع كردند و از شهوات خود پيروي نمودند. آنها از نتايج آن رنج خواهند برد.

نماز يعني دعاي ارتباطي :

[22:77] يايها الذين ءامنوا اركعوا واسجدوا واعبدوا ربكم وافعلوا الخير لعلكم تفلحون

اي كساني كه ايمان داريد، به ركوع رويد، سجده كنيد، پروردگارتان را بپرستيد و اعمال پرهيزكارانه انجام دهيد، باشد كه موفق شويد.

نماز سيستم مشخص است كه طي(قيام و سجود و ركوع ) انجام ميشود

قرآن تعليم مى دهد که ابراهيم بدون شک بنيان گذار اسلام به روش امروزى است.
به اين ترتيب، ابراهيم براى زندگى روزمره ما مسلمانان چه چيز بر جاى گذاشته است قرآن تعليم مى دهد که تمام شعائر دين اسلام (دعاى ارتباطى نماز، انفاق واجب زکات، روزه و حج) از طريق ابراهيم نسل به نسل به ما رسيده است.بنابراين، اسلام در شکل نهايى طبق عرف کنونى، بر دو پايه استوار است:(۱) قرآن: آنچه که از طريق محمد به ما رسيده و(۲) مناسک مذهبى: آنچه که از طريق ابراهيم به ما رسيده است.تمام مناسک مذهبى اسلام قبل از محمد وجود داشته است.تنها ماموريت محمد تحويل دادن قرآن بود ابراهيم اولين گيرنده اسم اسلام بود و اولين کسى بود که کلمه "اسلام" را استفاده کرد. (۲:۱۳۱)درحالى که تنها ماموريت محمد تحويل دادن قرآن بود، تمام مناسک مذهبى از طريق ابراهيم آمد.و قالوا کونوا هودا أو نصارى تهتدوا قل بل مله ابراهيم حنيفا و ما کان من المشرکين (۱۳۵)۱۳۵- آنها گفتند، "بايد يهودى يا مسيحى باشيد تا هدايت شويد." بگو، "ما از دين ابراهيم پيروى مى کنيم- يکتا برستى - او هرگز مشرک نبود."(۲:۱۳۵)ما کان ابراهيم يهوديا و لا نصرانيا و لکن کان حنيفا مسلما و ما کان من المشرکين (۶۷) ان أولى الناس بابراهيم للذين اتبعوه و هذا النب و الذين آمنوا و الله ول المؤمنين (۶۸)۶۷ - ابراهيم نه يهودى بود، و نه مسيحى ؛ او يکتابرستى تسليم شده بود. او هرگز مشرک نبود. ۶۸ - افرادى بيشتر از همه شايستگى ابراهيم را دارند که پيرو او و اين پيامبر و کسانى که ايمان دارند هستند. خدا مولا و سرور مؤمنان است.(۳:۶۸)بنابراين، اسلام بر اساس دو چيز است:(۱) قرآن: از طريق محمد(۲) مناسک مذهبى: از طريق ابراهيمدعاى ارتباطى(نمازى) را که مخالفان محمد مى خواندندتمام جوامع عرب قبل و بعد از زمان محمد پيرو دين ابراهيم بودند. از اين قرار، ابو لهب، ابو جهل و مشرکين قريش نمازهاى پنج گانه را مانند ما انجام مى دادند، با استثناء فاتحه ابراهيمى بجاى فاتحه قرآنى. و ما کان الله ليعذبهم و أنت فيهم و ما کان الله معذبهم و هم يستغفرون (۳۳)و ما لهم ألا يعذبهم الله و هم يصدون عن المسجد الحرام و ما کانوا أولياءه ان أولياؤه الا المتقون و لکن أکثرهم لا يعلمون (۳۴)و ما کان صلاتهم عند البيت الا مکاء و تصديه فذوقوا العذاب بما کنتم تکفرون (۳۵)۳۳ - بهر جهت، خدا آنها را تنبيه نمى کند تا زمانيکه تو در ميان آنها هستى ؛ خدا آنها را تنبيه نمى کند تا زمانيکه آنها در طلب آمرزش اند. ۳۴ - آيا آنها مستحق عذاب خدا نيستند که ديگران را از مسجدالحرام باز داشتند، با اينکه متولى آن نيستند متوليان واقعى آن پرهيزکارانند، اما بيشتر آنها نمى دانند. ۳۵ - دعاى ارتباطى (نماز) آنان نزد زيارتگاه (کعبه) تمسخرى بيش نبود و وسيله اى بود که مردم را باز دارند. (جمعيت را بيرون کنند) بنابراين، بجهت کفر خود عذاب رابچشيد.(۸:۳۵)
اوقات نمازهاي پنجگانه و تمام كلماتي كه در نماز بايد گفته شود در قرآن آمده است.
جهت مطالب بيشتر در اين زمينه به سايت http://www.universalunity.org/ مراجعه شود.

بعضي ها ميگويند كه تعداد ركعتهاي نماز در قرآن نيامده است و به همين جهت خود را محتاج حديث معرفي ميكنند. و به اين طريق خود را فريب ميدهند و خود را وارد وادي شيطان ميكنند. اما خواست خدا بالاتر از خواست شيطان است و آنها نميدانند كه اتفاقا حتي يك حديث در مورد تعداد ركعتهاي نماز موجود نيست.
جالب اين است كه چيز قابل توجهي در مورد نماز در كتابهاي حديثشان نيامده است. تمام انبارهاي حديثشان را زير و رو كنيد طريقه انجام نماز
را نمي يابيد.اگر هست ذكر كنيد؟

دليل 24- مساجدي که برضد خدا و رسول عمل مي کنند

[9:107] والذين اتخذوا مسجدا ضرارا وكفرا وتفريقا بين المؤمنين وارصادا لمن حارب الله ورسوله من قبل وليحلفن ان اردنا الا الحسنى والله يشهد انهم لكذبون

[9:107] كساني هستند كه از مسجد براي بت پرستي سوء استفاده مي كنند، مؤمنان را فرقه فرقه مي كنند و براي مخالفان خدا و رسولش راحتي فراهم مي نمايند. آنها قاطعانه سوگند مي خورند: "نيت ما خير است!" خدا شهادت مي دهد كه آنها دروغگو هستند.

دليل 25- حجاب را منحرف كرده اند

هيچ جاي قرآن دستور به پوشش روسري براي زنان نداده است . پوشش روسري ممكن است فرهنگ جامعه اي باشد ولي چيزي ديني به حساب نميايد چيزهايي كه در قرآن راجع به حجاب آمده است

بلند نگه داشتن لباسها :

[33:59] يايها النبي قل لازوجك وبناتك ونساء المؤمنين يدنين عليهن من جلبيبهن ذلك ادنى ان يعرفن فلا يؤذين وكان الله غفورا رحيما

اي پيامبر، به همسران و دختران خود و همسران مؤمنان بگو كه لباس هاي خود را بلند كنند. بدين ترتيب، آنها (به عنوان زنان پرهيزکار) شناخته خواهند شد و مورد اهانت قرار نخواهند گرفت. خداست عفوكننده، مهربان ترين.

[24:31] وقل للمؤمنت يغضضن من ابصرهن ويحفظن فروجهن ولا يبدين زينتهن الا ما ظهر منها وليضربن بخمرهن على جيوبهن ولا يبدين زينتهن الا لبعولتهن او ءابائهن او ءاباء بعولتهن او ابنائهن او ابناء بعولتهن او اخونهن او بني اخونهن او بني اخوتهن او نسائهن او ما ملكت ايمنهن او التبعين غير اولي الاربة من الرجال او الطفل الذين لم يظهروا على عورت النساء ولا يضربن بارجلهن ليعلم ما يخفين من زينتهن وتوبوا الى الله جميعا ايه المؤمنون لعلكم تفلحون

و به زنان باايمان بگو که نگاه خود را مهار کنند و نجابت خود را حفظ نمايند و هيچ قسمتي از اندام خود را آشكار نكنند، مگر آنچه لازم است. بايد سينه هاي خود را بپوشانند و اصول لباس پوشيدن را در حضور ديگران رعايت كنند، غير از شوهرانشان، پدارانشان، پدرشوهرانشان، پسرانشان، پسران شوهرانشان، برادرانشان، پسران برادرشان، پسران خواهرانشان، زنان ديگر و خدمتكاران يا كاركنان مرد كه ديگر تمايل جنسي ندارند، يا بچه هايي كه بالغ نشده اند. و هنگام راه رفتن طوري قدم برندارند تا برخي از اعضاي بدنشان را تكان دهند و نمايان سازند. همه شما به خدا توبه كنيد، اي ايمان آورندگان، باشد كه موفق شويد.*

دليل 26- مسلمانان اطيعوالله و اطيعوا الرسول و اولوالامر منكم را نميفهمند

سوره توبه :
[9:1] براءة من الله ورسوله الى الذين عهدتم من المشركين

در اين اتمام حجتي است از جانب خدا و رسولش به مشركاني كه با شما پيمان مي بندند.

سوره توبه برائت است با مشركان . ولي ميبينيم كه خدا ميگويد برائت از طرف خدا و رسولش.
در عين حال ميدانيم كه سوره توبه از طرف خداست ولي در عين حال خدا ميگويد برائت از طرف
خداو رسولش.
نكته اي كه اينجا روشن است اين است كه پيام (برائت)از طرف خداست ولي خدا پيام را به خدا و رسول (هردو)نسبت ميدهد. زيرا كه پيامرسان رسول است و اين به آن معنا نيست كه رسول خود سوره توبه را ساخته است. بلكه چون سوره از طرف رسول به مردم ميرسد پس رسول مسئوليت گفته هاي رسالت خود (تنها ابلاغ قرآن) را بر عهده بايد بگيرد و اين هر گونه شك و شبهه اي را در وظيفه رسول (تنها ابلاغ قرآن ) باقي نميگذارد. و از اين نظر احترام رسول (احترام معقولانه از جنبه رسالت نه بت پرستي) به معناي احترام به رسالت است.
در حقيقت اطاعت از رسول يعني اطاعت از رسالت (تنها ابلاغ قرآن). در قرآن بعضي جاها خدا ضمير جمع به كار برده است .
هر کجا خداى قادر اول شخص جمع بکار برده است، حتما ً ديگر موجودات مانند فرشتگان هم شرکت داشته اند. براى مثال فرشته جبرييل و محمد پيغمبر در وحى اين کتاب شرکت داشته اند. بنابراين، در ۱۵:۹ حالت جمع بکار برده شده است: "ما اين کتاب را وحى کرديم، و ما از آن محفاظت خواهيم کرد." بصورت جمع بکار رفتن در اينجا نشان دهنده اين است که محمد، پيغمبر خدا و جبرييل، فرشته خدا، در تحويل قرآن شرکت داشته اند.مثال ديگر دميدن نفس حيات بخش به آدم و عيسى است. آفرينش آدم در بهشت انجام گرفت، و خدا مستقيما ً نفس حيات بخش را به او دميد. بنابراين، هميشه اول شخص مفرد بکار برده شده است: "من از روح خود به آدم دميدم" (۱۵:۲۹، ۳۸:۷۲). در صورتيکه آفرينش عيسى در روى زمين انجام گرفت و جبرييل "کلام" خدا را به مريم انتقال داد. در اشاره به خلفت عيسى، مکررا ً حالت جمع بکار برده شده است (۲۱:۹۱، ۶۶:۱۲).
بنابراين وقتي خدا ميگويد اطيعوالله و اطيعوا الرسول و اولوالامر منكم , منظور اين است كه پيام از طرف خداست و رساندن آن برعهده
رسول است و همچنين اجرا كردن احكام اجتماعي آن (مثل قصاص ) برعهده صاحبان قدرت است.

دليل 27- سازش ساختگي با قرآن:
بعضى از مسلمانان ميخواهند اينچنين سازش کنند که : "اگر حديثى با قرآن موافقت داشته باشد، ما آن را قبول ميکنيم، اما اگر با قرآن مغايرت داشته باشد، آنرا تکذيب خواهيم کرد!" چنين سازشى ثابت ميکند که اين اشخاص به گفته خدا که قرآن "کامل و مفصل است، با تمام جزييات" ايمان ندارند. هنگاميکه از چيزى غير از قرآن راهنمايى بجويند، حتى هر چقدر هم که "صحيح" به نظر برسد، باز به دام شيطان مى افتند
زيرا آنها کلام خدا را رد کرده اند، و خداى ديگرى در کنار خدا قرار داده اند (۱۸:۵۷).
سنجش احاديث با قرآن حربه جديدي است براي در رفتن از زير تفكر روي قرآن.

[63:1] اذا جاءك المنفقون قالوا نشهد انك لرسول الله والله يعلم انك لرسوله والله يشهد ان المنفقين لكذبون

هنگامي كه منافقان نزد تو مي آيند، مي گويند: "ما شهادت مي دهيم كه تو رسول خدا هستي."* خدا مي داند كه تو رسولش هستي و خدا شهادت مي دهد كه منافقان دروغگو هستند.

اكثر احاديث ريشه اي در قرآن ندارند تا كه با قرآن سنجيده شوند.اگر در قرآن هست پس ديگر لازم نيست . و اگر هم در قرآن نيست
پس اضافي است. قرآن براي فهميدن و فكر كردن نازل شده است

[29:69] والذين جهدوا فينا لنهدينهم سبلنا وان الله لمع المحسنين

و اما كساني كه در راه ما كوشش مي كنند، ما مطمئنا آنها را به راههاي خودمان هدايت خواهيم كرد. يقينا، خدا با پارسايان است.

دليل 28 – چرا خدا بر آسان بودن قرآن اصرار دارد؟

[54:17] ولقد يسرنا القرءان للذكر فهل من مدكر
ما قرآن را براي يادگيري آسان كرديم. آيا هيچ يک از شما مي خواهد ياد بگيرد؟
[54:22] ولقد يسرنا القرءان للذكر فهل من مدكر
ما قرآن را براي يادگيري آسان كرديم. آيا هيچ يک از شما مي خواهد ياد بگيرد؟
[54:32] ولقد يسرنا القرءان للذكر فهل من مدكر
ما قرآن را براي يادگيري آسان كرديم. آيا هيچ يک از شما مي خواهد ياد بگيرد؟
[54:40] ولقد يسرنا القرءان للذكر فهل من مدكر
ما قرآن را براي يادگيري آسان كرديم. آيا هيچ يک از شما مي خواهد ياد بگيرد؟

دليل 29 – مسلمانان با پيروي از حديث قوانين راويان احاديث را بر قرآن ترجيح داده اند

به طور مثال :
الف- کشتن کسى که مرتد است مراجعه شود به آيه ۲:۲۵۶
ب- قطع کردن دست دزد براي فهميدن مفهوم بريدن دست در قرآن به آيات ۱۲:۳۱؛ ۵:۳۸ مراجعه شود.
ج- سنگسار کردن زنا کار ۲۴:۲؛ ۴:۲۵
د- کشتن هر کسى که نماز نميخواند
ه- کشتن کسى که براى بار چهارم مشروبات الکلى خورده است ۱۸:۲۹؛۲:۲۵۶
و- ممنوع کردن عبادت براى زنانى که در عادت ماهانه هستند ۲:۲۲۲
ز- او را "حضرت محمد" خواندن ۲:۲۸۵
ح- قبر او را "مسجد مقدس" قرار دادن ۱۵۰-۲:۱۴۹
م- اضافه کردن اسم محمد به اولين ستون اسلام 63:1
ن- ظلم به زنان و مجبور کردن ايشان به پوشيدن روسرى و لباسهاي غير منطقي
س- حرام کردن طلا و ابريشم براى مردان
ع- حرام کردن موسيقى و هنر
و ..........

دليل 30 – بهانه شرح جزئيات احكام :

هر آنچه احكام در قرآن آمده است براي هدايت كافي است و غير از آن لازم نيست. زيرا كتاب خدا كامل است
ولي مسلمانهاي امروزي ميگويند جزئيات احكام نيامده است. و اگر به آنها بگوييد كه همين مقدار احكام كافي است
ميگويند اگر فلان مورد پيش بيايد چه كار كنيم.
بزرگترين سوره قرآن شامل مثلي حيرت انگيز است كه به قول معروف به خال زده است :
خدا به بني اسرائيل دستور ميدهد كه گاوي را ذبح كنيد و گوشت آن را برمرده بزنيد. اما بني اسرائيل با سوالات بيمورد كار
را برخود مشكل ميكند. البته اگر خدا به بني اسرائيل ميگفت يك گاو ذبح كنيد و بخوريد فورا اين كار را ميكردند . و سوال بيمورد
هم نميكردند.
مسلمانان هم كار را برخود مشكل كرده اند . در زماني كه مسئله دين به ميان بيايد همه چيز مشكل ميشود.همه چيز سوال
ميشود. آبي كه شبانه روز از آن ميخورند در موقع وضو گرفتن بايد از مرجع تقليد و يا مجتهد خود اجازه بگيرند.
خيلي راحت از مقدسين خود طلب رفع حاجت ميكنند. اما اگر بگوييد كه فقط خدا را بخوانيد آنوقت مسئله فلسفي ميشود
و مسئله شفاعت را پيش ميكشند. و همه چيز مشكل ميشود. آنوقت ديگر مفهوم استعانت فلسفي ميشود.

آيات 2:67 تا 2:74 را بخوانيد

دليل 31 -- خيلي از آيات قرآن با قل شروع ميشود :

قل يعني بگو . خدا به رسول دستور ميدهد كه بگو . مثل قل هو الله احد و ....
اين نشان ميدهد كه حرفهاي رسول همان حرفهاي قرآن بوده است . ولي مسلمانان امروزي در نماز خود به خدا
دستور ميدهند كه بگويد الله احد و اين نشان از آن دارد كه هنوز معناي پرستش خدا را نميدانند.

دليل 32 -- بعد از آيات خدا به چه حديثي ايمان داريد؟

[45:6] تلك ءايت الله نتلوها عليك بالحق فباي حديث بعد الله وءايته يؤمنون

اينها آيات خداست كه ما به حقيقت بر تو مي خوانيم. به كدام حديث به غير از خدا و آياتش ايمان دارند؟

اما مسلمانان امروزي در جواب ميگويند كه به گفته هاي راويان احاديث ايمان داريم ؟!

حتي ميگويند كه قرآن مشكل است و هفتاد بطن دارد و ما نميفهميم و به اين طريق خود را خلاص كرده اند .

اصول دين مسلمانان را احاديث تشكيل داده است جالب اين است كه حتي در قرآن به اين اصول هم
اشاره اي نشده است ولي چون معتقدند كه پيغمبر آن را گفته است آن را اصول خود قرار داده اند و يك بار
هم از خود نميپرسند كه چرا اينها در قرآن نيامده است ؟

دليل 33- معناي حكمت و تعليم در قرآن
بعضي ها ميگويند حكمت همان سنت محمد است بهتر است كه معناي حكمت را از خود قرآن بخواهيم:
آيه 1: [62:2] هو الذي بعث في الامين رسولا منهم يتلوا عليهم ءايته ويزكيهم ويعلمهم الكتب والحكمة وان كانوا من قبل لفي ضلل مبين ترجمه :اوست كه براي كساني كه كتاب آسماني نداشتند، رسولي از ميان خودشان فرستاد تا آياتش را براي آنها بخواند، آنها را خالص كند و به آنها كتاب آسماني و حكمت بياموزد. پيش از اين، آنها به كلي گمراه شده بودند.آيه 2: [2:231] : واذا طلقتم النساء فبلغن اجلهن فامسكوهن بمعروف او سرحوهن بمعروف ولا تمسكوهن ضرارا لتعتدوا ومن يفعل ذلك فقد ظلم نفسه ولا تتخذوا ءايت الله هزوا واذكروا نعمت الله عليكم وما انزل عليكم من الكتب والحكمة يعظكم به واتقوا الله واعلموا ان الله بكل شيء عليم

ترجمه :
اگر زنان را طلاق دهيد، هنگامى كه عده (سه عادت ماهانه) آنها به پايان رسد، بايد به آنها اجازه دهيد در همان خانه دوستانه زندگى كنند، يا بگذاريد دوستانه آنجا را ترك نمايند. براي انتقام جويى، آنها را مجبور نكنيد تا برخلاف ميلشان بمانند. هر كس اين كار را بكند به نفس خويش ستم مى كند. آيات خدا را بيهوده نگيريد. نعمت هاى خدا را بر خود به ياد آوريد و اينكه او برايتان كتاب آسمانى و حكمت فرو فرستاد تا شما را روشن كند. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد كه خدا بر همه چيز آگاه است.
آيه 3: [36:1] ي. س.*[36:2] والقرءان الحكيم ترجمه :
يس و قرآن كه سرشار از حكمت است.تزكيه و تعليم كتاب و حكمت همان قرآن است به دلايل زير :
1- در 2:231 " الكتب والحكمة يعظكم به" ضمير به مفرد است و اين در حالي است كه اين ضمير مفرد اشاره به كتاب و حكمت هردو دارد. 2- پيامبران و رسولان ديگر هم كتاب و حكمت داشته اند 3- در 36:2 گفته است قرآن حكيم . قرآن حكيم يعني قرآن پر از حكمت . و اين يعني حكمت در همان قرآن است .
4- [4:105] انا انزلنا اليك الكتب بالحق لتحكم بين الناس بما ارك الله ولا تكن للخائنين خصيما
ترجمه : ما کتاب آسماني را، بحق، بر تو نازل کرده ايم، تا ميان مردم به موجب آنچه خدا به تو نشان داده است، حکم کني. تو از خيانتكاران جانبداري نكن.در ايه بالا محمد رسول خدا بايد بر حسب كتاب خدا بين مردم حكم كند و اين حكمت همان قرآن است.پس حكمت اصلا به معني سنت و حديث نميتواند باشد همانطور كه ميدانيد تنها سنت ذكر شده در قرآنهمان سنت الله است و از سنت محمد ذكري به ميان نيامده است حكمت همان قرآن حكيم است .5- بر فرض مثال شما كتابي را ميخوانيد و دوستتان هم ميخواهد بخواند تو به دوستت ميگوييد كه اين كتاب خيلي جالب است و تو هم برويد و اين كتاب و فصل هفتمش را بخوانيد . فصل هفتم داخل كتاب است و از كتاب جدا نيست ولي تو جهت تاكيد و اهميت فصل هفتم اين حرف را زدي خدا ميگويد كه كتاب و حكمت . منظور اين نيست كه حكمت از كتاب جداست منظور اين است كه حكمت در اين كتابخيلي مهم است و قرآن حكيم را ياد آور ميشود.6- مثالي ديگر : [2:238]
حفظوا على الصلوت والصلوة الوسطى وقوموا لله قنتين ترجمه :
مرتب نمازها) ارتباط با خدا) را به جا آوريد، به خصوص نماز ميانى را، و خود را كاملا به خدا اختصاص دهيد.
در ايه بالا خدا بر اهميت نمازها تاكيد ميكند و ميگويد نمازها و نماز مياني را اهميت بدهيد نماز ميانياز نمازها جدا نيست بلكه نماز وسطي جزو نمازهاست ولي خدا جهت اهميت بيشتر آن را جدا ذكر ميكندبه همين ترتيب وقتي خدا ميگويد كتاب و حكمت منظور اين نيست كه حكمت غير از قرآن است بلكهميخواهد به حكمت به عنوان بخشي از كتاب اهميت دهد. و اين همان قرآن حكيم است .
اما معناي تعليم :
آيه 1: [62:2] هو الذي بعث في الامين رسولا منهم يتلوا عليهم ءايته ويزكيهم ويعلمهم الكتب والحكمة وان كانوا من قبل لفي ضلل مبين ترجمه :اوست كه براي كساني كه كتاب آسماني نداشتند، رسولي از ميان خودشان فرستاد تا آياتش را براي آنها بخواند، آنها را خالص كند و به آنها كتاب آسماني و حكمت بياموزد. پيش از اين، آنها به كلي گمراه شده بودند.
تعليم كتاب و حكمت يعني تلاوت و رساندن آيات قرآني (كه شامل حكمت هم هست ) به مردم.
خدا خودش معلم قرآن است زيرا :

[96:1] اقرا باسم ربك الذي خلق
بخوان، به نام پروردگارت كه خلق کرد.*
[96:2] خلق الانسن من علق
او انسان را از رويان آفريد.
[96:3] اقرا وربك الاكرم
بخوان و پروردگارت، بلندمرتبه ترين را.
[96:4] الذي علم بالقلم
او به وسيله قلم مي آموزد.
[96:5] علم الانسن ما لم يعلم
او به انسان چيزي را مي آموزد كه هرگز نمي دانست.

حتي مشركين به پيغمبر محمد ميگفتند كه بشري اورا " تعليم " ميدهد.

[16:103] ولقد نعلم انهم يقولون انما يعلمه بشر لسان الذي يلحدون اليه اعجمي وهذا لسان عربي مبين

ما خوب مي دانيم که آنها مي گويند: "بشري به او تعليم مي دهد!" زبان آن مرجعي که آنها به آن اشاره مي کنند، غير عربي است و اين به زبان عربي کامل است.

پس تعليم كتاب و حكمت همان قرآن است .

[18:54] ولقد صرفنا في هذا القرءان للناس من كل مثل وكان الانسن اكثر شىء جدلا

ما هرگونه مثالي در اين قرآن آورده ايم، ولي انسان بيش از هر موجودي اهل مجادله است.

دليل 34 – كتمان حرف خدا و تبيين حرف خدا چه معني ميدهد؟

[3:187] واذ اخذ الله ميثق الذين اوتوا الكتب لتبيننه للناس ولا تكتمونه فنبذوه وراء ظهورهم واشتروا به ثمنا قليلا فبئس ما يشترون

خدا از كساني كه كتاب آسماني دريافت كردند، پيمان گرفت كه: "شما بايد آن را به مردم اعلام كنيد و هرگز آن را پنهان نكنيد." اما آنها به آن پشت كردند و آن را ناديده گرفتند و به بهايي ناچيز معامله كردند. چه معامله بدي.

[16:64] وما انزلنا عليك الكتب الا لتبين لهم الذي اختلفوا فيه وهدى ورحمة لقوم يؤمنون

ما اين كتاب آسماني را بر تو نازل كرده ايم تا هرچه را كه در آن اختلاف دارند، برايشان روشن كند و هدايت و رحمتي باشد براي مردمي كه ايمان دارند.

[16:44] بالبينت والزبر وانزلنا اليك الذكر لتبين للناس ما نزل اليهم ولعلهم يتفكرون

ما به آنها مدركها و كتابهاي آسماني داديم. و اين پيام را بر تو نازل كرديم تا آنچه را كه براي آنها فرستاده شده است به مردم اعلام كني، شايد كه بينديشند.

[16:89] ويوم نبعث في كل امة شهيدا عليهم من انفسهم وجئنا بك شهيدا على هؤلاء ونزلنا عليك الكتب تبينا لكل شيء وهدى ورحمة وبشرى للمسلمين

آن روز خواهد آمد كه از ميان هر جامعه اي شاهدي برمي انگيزيم و تو را به عنوان شاهد اين مردم مي آوريم. ما اين كتاب را بر تو نازل كرده ايم تا همه چيز را توضيح دهد و هدايت و رحمت و مژده اي باشد براي تسليم شدگان.

عبارت (الكتب تبينا لكل شيء) يعني هر چيزي را در كتاب بيان كرده است.
پس بيان كتاب و حكمت توي همان قرآن است و رسول همين را ميرساند.

دليل 35 -- كساني كه به خدا ايمان دارند و قبول دارند كه كتابش كامل است و بدون نقص و جزئيات است طبق قول خدا همه چيز برايشان راحت خواهد بود. 100:62و 16:97
در حالي كه كساني كه به خدا ايمان ندارند و در جستجوي منابعي ديگر در كنار قرآن هستند سختي در اين دنيا و در آخرت خواهند داشت و زندگي مشكلي خواهند داشت و بار خود را سنگين كرده اند و
مطمئنا منحرف خواهند شد.
در پايان:
. انتظار دارم كه كساني در بحث شركت كنند كه به قرآن به عنوان كتاب آسماني ايمان دارند و
از كساني كه خدا و يا قرآن را به عنوان كتاب آسماني قبول ندارند خواهشمندم كه بحث را در يك تاپيك ديگر دنبال كنند

كساني كه بيشتر در اين مورد علاقه مندند به سايتهاي زير مراجعه كنند.
http://www.efarsi.org/
http://www.submission.org/
http://www.rashadkhalifa.org/
http://www.universalunity.org/
http://www.66619.org/

پايان

شفاعت

2004-12-06T02:38:00.000-08:00

شفاعت

شفاعت يكي از مهمترين مسائلي است كه دوگروه مسيحيان و مسلمانان را به خود مشغول كرده است.
اكثريت دو گروه معتقدند كه در جهان آخرت محمد- عيسي- مريم- علي- حسين- ابوالفضل- فاطمه- غوث و ....
پادرمياني كرده و آنها را به بهشت ميبرند.آنها با همين خيال از مقدسين خود در اين دنيا تقاضاي كمك كرده
و به اين واسطه با خدا ارتباط برقرار ميكنند هر چند كه مفهوم شفاعت چيز ديگري است اما آنها از علي
ميخواهند كه از خدا طلب رزق و روزي برايشان بكند. آنها مستقيما با خدا ارتباط برقرار نميكنند و ميگويند
ما توانايي اين را نداريم و از طريق مقدسينمان كه به خدا نزديكترند اين ارتباط را برقرار ميكنيم. و به اين طريق
هم ياد مقدسين خود را زنده نگه داشته ايم و هم اين كه دعاي خود را هم كرده ايم و به اين طريق با يك تير
چندين هدف را نشانه گيري كرده ايم. آنها ميگويند كه ما به اين طريق مقدسينمان را پرستش نميكنيم بلكه
فقط شفيع خود قرار ميدهيم و به اين طريق وسيله اي براي خود جسته ايم تا كه به خدا نزديك شويم. و خدا
خودش گفته وسيله اي جستجو كنيد و ما وسيله را جستجو كرديم و مقدسين و امامان خود را يافتيم. و از
آنها تقاضاي كمك ميكنيم و قصد ما فقط خداست و آنها را پرستش نميكنيم بلكه فقط شفيع خود قرار ميدهيم
هر چند معتقدند كه طلب كمك از خدا به تنهايي هم ممكن است ولي در عمل به ندرت آن را انجام ميدهند و
اكثرا از مقدسين خود طلب مغفرت و كمك ميكنند.
مثلا ميگويند :

يا علي خودت كمكم كن.
يا مريم مقدس كمك كن.
يا مولا من بچه دختر ميخواهم.
يا مولا مريضيم را شفا بده.
در پشت اتوبوسها مينويسند : يا ساقي صحراي كربلا – يا غوث گيلاني و ......
هفته ها به زيارت اماكن مقدسه خود ميروند و ....

در منازل ادارات تكيه ها مساجد حسينيه ها كليساها كنيسه ها مقابر و .... به وفور اين جور جملات يافت
ميشود و تمام اينها را به شفاعت ربط ميدهند و مي گويند خدا خودش اجازه شفاعت داده است. ميگويند
خدا خودش گفته است كه كساني با اجازه من در جهان آخرت ميتوانند شفاعت كنند و آن كسان مقدسين
ما هستند و به اين طريق آنها بهتر زبان ما را ميفهمند و حرف ما را به خدا ميرسانند و ما خودمان از فرط
خجالت و روسياهي (مرض قلب) نميتوانيم مستقيما با خدا ارتباط برقرار كنيم.

و با اين كار هم ياد آنان را زنده نگه داشته ايم و هم اينكه به اين طريق ما به آرمانهاي امام حسين و ساير مقدسين
احترام گذاشته ايم و ميخواهيم كه به طور روزمره ياد آنان در خاطره ما باشد و براي ما الگو و نمونه باشند.

اين خلاصه اي بود از تفكرات كفرآميز مسلمانان در مورد شفاعت.

شرك تنها گناه غير قابل بخشش است و خداوند بزرگ هر گناهي را كه بخواهد ميبخشد به جز شرك.
و اين خط قرمز است. اين همان درخت ممنوعه آدم بود در بهشت. شيطان خيلي راحت قربانيهايش را
به شرك متمايل ميكند. بدون اينكه خود بدانند از آنان مشركاني واقعي ميسازد.
همان درخت ممنوعه (شرك) در اين دنيا براي ما طراحي شده است.شيطان قادر است كه همانند جدمان
در بهشت مارا به آن درخت متمايل سازد. و بدبختانه اكثريت را متمايل كرده است.

من در اين مقاله قصد توهين به هيچ گروهي را ندارم فقط ميخواهم كه به طور خلاصه مفهوم شفاعت را
مشخص كنم.شركت كردن در اين تاپيك اجباري نيست.
بحث را به 4 عنوان تقسيم بندي خواهم كرد:

1- عبادت و نيايش
2- يادخدا
3- مرگ
4- مفهوم شفاعت

از كساني كه قرآن را قبول ندارند و يا اين كه مقلدند خواهشمندم كه به هيچ وجه در تاپيك من شركت نكنند.
و بحث را دريك تاپيك ديگري پيگيري كنند.

عبادت و نيايش

زماني كه خداوند مهربان مارا آفريد از كل انسانها ميثاق گرفت كه فقط او خداي ماست. آيه 7:172
به همين جهت خداي بزرگ مارا طوري آفريده است كه محور خوشبختي و بدبختي ما عبادت فقط خداست.
و در غير از عبادت او احساس آرامش نخواهيم كرد. عبادت فقط بايد براي خدا باشد. تمام پيامبران كه در طول
تاريخ آمده اند همه آنها محور حرفشان عبادت فقط خدا بوده است. خداي بزرگ شياطين را تا قيامت فرصت
داده است تا كه عقايد شرك آلودشان را بين ما انتشار دهند.

عبادت در صورتي كه فقط براي خدا نباشد شرك محسوب ميشود و شرك تنها گناهي است كه قابل بخشش
نيست. سنت خدا بر اين است كه هر گناهي را كه بخواهد ميبخشد ولي شرك را نميبخشد. اين سنت خداست
و سنت خدا قابل تغيير نيست. شيطان قول داده است كه اكثريت انسانها را مشرك كند.

اين در حالي است كه خداي بزرگ كتابهايي توسط پيامبران نازل ميكند تا كه مردم را از اين حيله شيطان آگاه
كند. آخرين كتاب آسماني ما قرآن صراحتا اين خط قرمز را مشخص كرده است. اما متاسفانه با توجه به اين كه
انسانها فراموشكارند موجوديت انسانها هميشه در اين مورد خيلي راحت گول ميخورند و براحتي طبق نقشه
شيطان پيش ميروند. آيات 15:39 و 15:40

عبادت فقط براي خداست. هيچ كس در عبادت نميتواند همتراز خدا قرار گيرد. هيچ كس در عبادت نميتواند واسطه
باشد . خدا از رگ گردن به ما نزديكتر است.

شيطان ميتواند هر چيزي را به عنوان شريك خداي ما قرار دهد :

1- مال دنيا و فرزندان و همسر :

آيه 42 سوره 18 داستان كسي است كه آنقدر به باغش مشغول و دلبسته بود كه خداي خود را فراموش كرد و
در آخر كار كه باغش سوخت گفت اي كاش براي خداي خود شريك قائل نشده بودم.

[18:42] بي گمان، محصولاتش همه از بين رفت و غم و اندوه او را فرا گرفت. اكنون كه ملکش باير شده بود، از آنچه كه
بيهوده در آن خرج كرده بود، لابه و زاري مي کرد. و سرانجام گفت: "اي کاش هرگز ملکم را همچون خدا در کنار پروردگارم
قرار نمي دادم."

اگر تمام فكر و ذكر ما مال دنيا و همسران و فرزندان ماست در آنصورت آنها را به عنوان شريك خداي خود قرار داده ايم
اگر تمام فكر و ذكر شما رسيدن به موبايل و ماشين و .. است بدانيد كه براي خداي خود شريك قرار داده ايد.

[4:36] واعبدوا الله ولا تشركوا به شيءا وبالولدين احسنا وبذي القربى واليتمى والمسكين والجار ذي القربى والجار الجنب والصاحب بالجنب وابن السبيل وما ملكت ايمنكم ان الله لا يحب من كان مختالا فخورا

[4:36] شما بايد فقط خدا را بپرستيد- هيچ چيزي را شريك او قرار ندهيد. بايد والدين، خويشاوندان، يتيمان، تهيدستان، همسايه خويشاوند، همسايه بيگانه، همكار نزديك، مسافر غريب و خدمتكارانتان را در نظر داشته باشيد. خدا متظاهران متكبر را دوست ندارد.

[16:107] اين از آن جهت است که آنان زندگي اين دنيا را بر آخرت مقدم شمرده اند و خدا چنين مردم کافري را هدايت نمي کند.

همچنين آيات 64:14 و 64:15 را نگاه كنيد.

2- هواي نفس :

ممكن است كسي هواي نفسش را خداي خود قرار دهد.

[25:43] آيا آن شخص را ديده اي كه غرورش خداي اوست؟ آيا طرفدار او خواهي بود؟

نفس يهوديها آنان را بر اين باور قرار داد كه آنها برگزيده و اوليا خداوندند.

[2:94] بگو: "اگر سراي آخرت نزد خدا ويژه شماست و سايرين از آن محروم هستند، پس آرزوي مرگ کنيد، اگر راست مي گوييد."
[62:6] بگو: "اي كساني كه يهودي هستيد، اگر ادعا مي كنيد كه از ميان تمام مردم تنها شما برگزيده خدا هستيد، پس
بايد آرزوي مرگ كنيد، اگر راست مي گوييد!"

و همچنين هواي نفس مذاهب امروزي مسلمانان را بر اين باور قرار داده است كه آنها برگزيده خدايند و ديگران
عامه اند . و اين همان هواي نفس خود را خداي خود قرار دادن است.

مذاهب مسلمانان هر كدام به اطلاعات فرقه خودشان مينازند و به آن افتخار ميكنند و به اين ترتيب هواي نفس
خود را خداي خود قرار داده اند. هزاران كتاب حديث در مورد مذهبشان مينويسند اما هنوز معناي پرستش خدا را
نميدانند.اصول دينشان را در كتابهاي حديث جستجو ميكنند و كتابهاي حديث و ملاها را شريك خداي خود قرار داده اند.

[7:3] اتبعوا ما انزل اليكم من ربكم ولا تتبعوا من دونه اولياء قليلا ما تذكرون
[7:3] همه شما بايد از آنچه از جانب پروردگارتان براى شما نازل شده (قرآن) است، پيروى كنيد؛ از هيچ معبود ديگرى (ملاهاي
حديث ) جز او پيروى نكنيد. شما به ندرت توجه مي كنيد.

3- پيامبران و مقدسين :

پيامبران و مقدسين ميتوانند خداي ما باشند با قرار دادن پرده اي به نامهاي محمد عيسي مريم علي فاطمه
غوث و .... در مقابل خدا آنها را شريك خدا قرار داده ايم. با خواندن مقدسين خود و طلب آمرزش و كمك از
آنان به جاي خدا فكر و ذكر خود را به مقدسين خود داده ايم و به اين طريق براي خداي خود شريك قائل شده ايم

[20:14] انني انا الله لا اله الا انا فاعبدني واقم الصلوة لذكري
[20:14] "من خدا هستم؛ در كنار من خداي ديگري نيست. فقط مرا پرستش کن و نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آور تا
به ياد من باشي.

هدف از عبادت ذكر خداي متعال است نه ذكر محمد و يا حسين. اگر كسي بخواهد از طريق عبادت و استعانت
ياد حسين را نگه دارد درآن صورت به طور حتم مرتكب شرك شده است.
برادر مسلمان اگر در ذهن شما ياد محمد و يا حسين بيشتر از ياد خداست بالحتم بدانيد كه مرتكب شرك شده ايد.
خداوند نمازهاي پنجگانه را براي ما قرار داده است تا كه در طول روز به ياد خدا باشيم. آنوقت مسلمانان با
خواندن موجودات ناتواني به مانند محمد حسين و ... ياد آنان را زنده نگه ميدارند. و روزها و هفته هاي مقدسي
را براي آنان اختصاص داده اند.

[24:37] مردمي كه كار و تجارت هرگز آنها را از ياد خدا غافل نمي كند؛ آنها نمازها (ارتباط با خدا) را به جا مي آورند
و زكات (انفاق واجب) را مي دهند و از روزي كه افكار و چشمها وحشت زده خواهد بود، آگاه هستند.

[13:28] الذين ءامنوا وتطمئن قلوبهم بذكر الله الا بذكر الله تطمئن القلوب
[13:28] آنها کساني هستند که با ياد خدا دل هايشان شاد مي شود. مسلما، با ياد خدا دل ها به وجد مي آيند.

محمد و حسين هم بندگان خدا بودند و از اين دنيا رفتند. آنها فقط ياد خدا را زنده نگه ميداشتند. آنوقت شما
كه آنها را اسوه خود ميدانيد بايد شما هم مثل آنان فقط ياد خدا را زنده نگه داريد نه ياد آنان را. زيرا كه آنها
خود اين كار را ميكردند. آيا غير از اين است؟

بعضي از مردم فكر ميكنند كه عبادت فقط نماز است. اما بهتر است كه آيه زير را نگاه كنيم :

[20:14] "من خدا هستم؛ در كنار من خداي ديگري نيست. فقط مرا پرستش کن و نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آور
تا به ياد من باشي.

در اين آيه خدا ميگويد مرا عبادت كن و نماز بخوان. و به اين طريق ميفهميم كه عبادت فقط نماز نيست.

دعا (استعانت و استغفار) هم عبادت است.

[40:60] پروردگارتان مي گويد: "از من درخواست كنيد و من به شما پاسخ خواهم داد. مطمئنا، كساني كه
براي پرستش من بسيار متكبر هستند، به اجبار وارد جهنم خواهند شد."

خداي مهربان در آيه بالا ميگويد كه از من درخواست كنيد و در ادامه ميگويد كه كساني كه از عبادت من سر باز
ميزنند به اجبار وارد جهنم خواهند شد.و اين نشان ميدهد كه خواندن و درخواست كمك هم نوعي عبادت است.

[2:186] و چون بندگان من درباره من از تو بپرسند، من هميشه نزديکم. هرگاه مرا بخوانند من به دعاي آنان
پاسخ مي دهم. مردم بايد به من پاسخ دهند و به من ايمان آورند، تا ارشاد شوند.

دعا بدون واسطه بايد فقط براي خدا باشد اين همان خط قرمز است . اين همان درخت ممنوعه است كه قابل
بخشش نيست. اين همان آزمايش الهي است كه در اين دنيا براي ما طراحي شده است.

آيات زير صراحتا به ما دستور ميدهند كه فقط خدا را بخوانيم نه پيامبران و مقدسين .

[40:14] بنابراين، شما بايد پرستش خود را مطلقا تنها به خدا اختصاص دهيد، حتي اگر كافران آن را دوست ندارند.

[72:18] مكان هاي عبادت متعلق به خداست؛ در كنار خدا احدي را نخوانيد.

آيا از اين واضح تر هم ميشود؟!!
پس ثابت شد كه فقط بايد از خدا طلب كمك كرد .اما موضوع شفاعت :
شفاعت چه در قيامت باشد و چه نباشد (در هر دو حالت ) نبايد از مقدسين خود تقاضاي كمك كنيم.

آثار شرك :

با توجه به اين كه وظيفه تمام رسولان الهي اعلام خواندن فقط خدا بوده است پس معلوم ميشود كه
اين مساله خيلي مهم است. و اين نشان ميدهد كه تمام جرم و جنايهتاي ديگر از اين واقعه برميخيزد.

مثال 1 : مشركين زمان محمد مقدسيني براي خود فرض كرده بودند و آنان را شريك خدا قرار داده بودند
نتيجه آن شد كه از مقدسين خود مجسمه هايي درست كردند تا كه مقدسين خود را نزديك خود داشته
باشند و از نزديك بتوانند آنها را زيارت كنند. و آن را داخل كعبه گذاشتند.

اين درحالي است كه فقط ياد خدا قلبها را آرامش ميبخشد. و خداست كه از هركسي به ما نزديكتر است
اما مشركين براي رفع همين نياز فطري مجسمه درست كردند و مقدسين خود را نزديك خود قرار دادند.
تا كه اين نياز آنان برطرف شود (و هرگز هم برطرف نشد و نميشود).

مثال 2: مسلمانان امروزي كه مقدسينشان را از خود دور ميبينند ناچارا براي آنان مقبره هايي (همان
مجسمه هاي قديم )درست كرده اند تا كه نزديك آنان باشند. و با آنها احساس نزديكي كنند. به طوريكه
در هر محله اي امامزاده اي يافت ميشود.اما اين وعده الهي است كه هيچوقت احساس آرامش نميكنند.
فقط خداست كه دلها را آرامش ميدهد.

مثال 3: كسي كه هواي نفس خود را خداي خود قرار دهد براي رسيدن به آرمانهايش هر كاري ميكند.
همانند جنايتكاران و ديكتاتورهاي تاريخ (هيتلر صدام و.....).
و همچنين مثل عده اي از مسلمانان كه قرآن را قابل فهم نميدانند و از آن دست كشيده اند.

موضوع خيلي مهم :

مشركين خيلي راحت موضوع شركشان را عوض ميكنند.

اگر در شراكت مقدسين خود نا اميد شوند (و صد در صد هم نا اميد ميشوند) رو به شركاي بعدي
(مال دنيا و همسر و هواي نفس) مياورند به طوري كه بعد از مدتي هرسه شريك را با همديگر دارند.

به طوري كه مسلماناني كه به زيارت اماكن مقدسه خود ميروند بعد از مدتي (بدون اين كه خود بفهمند)
پول پرست ميشوند و هركدام همسران نامحدودي ! خواهند داشت. اين همان وعده الهي است.
وعده الهي حق است. كساني كه غير از خدا را ميخوانند آرامش نخواهند داشت. ولي آنان به هر حال براي
ارضاي اين غريزه فطري بين سه شريكشان در تعارض هستند.

خداوند اعلام ميدارد كه بچه ها در بچگي براساس فطرت سالم به دنيا ميايند و اين پدر و مادرها هستند كه
با شريك قرار دادن مقدسين آنان را به سمت شركاي بعدي هول ميدهند.

[7:189] او شما را از يک تن (آدم) آفريد. پس از آن، به هر مردى همسرى مى دهد تا در كنار او آرامش يابد.
سپس او باري سبک حمل مي کند که خود به سختي متوجه مي شود. همان طور که بار سنگين تر مي شود،
آنها از خدا، پروردگار خود، درخواست مي کنند: "اگر فرزندي خوب به ما عطا کني، سپاسگزار خواهيم بود."

[7:190] ولي همين که او فرزندي خوب به آنها عطا مي کند، آنها هديه او را به بتي تبديل مي کنند که رقيب او
مي شود. تعالي باد خدا، بسي فراتر از هر شراکتى.

ارزيابي :

1- آيا از اين كه مي گويم فقط خدا را بخوانيد ناراحت ميشويد؟
2- آيا اگر كسي بگويد كه فقط از خدا كمك بخواهيد نميتوانيد اورا تحمل كنيد؟
3- آيا وقتي اسم فقط خدا آورده شود و اسم محمد و يا حسين ذكر نشود آزرده ميشويد؟

اگر جواب سوالات بالا بله باشد متاسفانه بايد بگويم كه دچار شرك شده ايد و هرچه سريعتر به درگاه
خداي مهربان توبه كنيد.

سوالات :

1- آيات زير كه صراحتا ميگويند غير خدا را نبايد خواند را چطوري معني ميكنيد؟

10:106
7:194
35:13
35:14
40:60
1:4
1:5
39:43
39:44
39:45
13:28

ياد خدا

قرآن به ما ياد ميدهد كه با طلب كمك از خداي مهربان نزد او ارزش پيدا ميكنيم.
طلب كمك از خداست كه باعث رشد روحي ما ميشود.

[25:77] قل ما يعبؤا بكم ربي لولا دعاؤكم فقد كذبتم فسوف يكون لزاما
[25:77] بگو: "شما فقط از طريق دعايتان نزد پروردگار من ارزش پيدا مي كنيد. اما اگر ايمان نياوريد، به نتايج اجتناب ناپذير آن گرفتار مي شويد.

استعانت و استغفار از خدا از مسائل خيلي مهم است كه جامعه مسلمانان امروزي در مورد آن جدل ميكنند. بطوريكه سفسطه ها و قياسهايي ذكر ميكنند تا كه بلكه زيارت مقابر مقدسين خود را همچنان ادامه دهند. اما اين مورد به ضرر خودشان است و آن كس كه سيه بخت ميشود خودشان هستند.

مثلا ميگويند :

همانطور كه از پاهاي خود براي بلند شدن كمك ميگيريم از مقبره هاي مقدسين خود هم طلب كمك ميكنيم. و همچنين ميگويند همانطور كه ميگوييم مادر گرسنه ام است و از او غذا ميخواهيم همانطور هم ميگوييم يا مولا علي بچه ام را شفا بده.
و به اين طريق با اين قياسهاي باطل خود را وارد محوطه شرك كرده و خود را براي هميشه سيه بخت ميكنند. همه كساني كه از خود فكر دارند بطلان چنين قياسي را ميدانند. اكثرا به خاطر تقليد و وراثت نميتوانند از آن دست بكشند.

كساني كه فقط از خدا طلب كمك ميكنند و خدا را نزديك خود حس ميكنند هيچوقت ترسي به دل راه نميدهند و آنان سفيد بخت خواهند بود. اما بهتر است طريقه مناجات را از خود قرآن بياموزيم. از آنجا كه قرآن كتاب كاملي است و بدون شك از طرف خداست همه چيزهايي كه براي هدايت لازم است را دارا ميباشد. خداي مهربان ميگويد كه ما در اين قرآن از هر مثلي آورده ايم.

[39:27] ولقد ضربنا للناس في هذا القرءان من كل مثل لعلهم يتذكرون
[39:27] ما در اين قرآن براي مردم هرگونه مثالي زده ايم، باشد كه توجه كنند.

پس بهتر است كه به دعاهاي بندگان خوب خدا در قرآن توجه كنيم و از آنان طريقه دعا كردن را بياموزيم براي نمونه چندين مثال را ذكر ميكنيم

نوح :
[26:118] فافتح بيني وبينهم فتحا ونجني ومن معي من المؤمنين
[26:118] "مرا در مقابل آنها پيروز گردان و من و مؤمنان همراه مرا نجات بده."

ايوب‌:
[38:41] واذكر عبدنا ايوب اذ نادى ربه اني مسني الشيطن بنصب وعذاب
[38:41] به ياد آور بنده ما ايوب را. او پروردگارش را صدا كرد: "شيطان مرا به درد و رنج دچار كرده است."

زن فرعون :
[66:11] وضرب الله مثلا للذين آمنوا امرات فرعون اذ قالت رب ابن لي عندك بيتا في الجنة ونجني من فرعون وعمله ونجني من القوم الظلمين
[66:11] و خدا از كساني كه ايمان آوردند، زن فرعون را مثال مي زند. او گفت: "پروردگار من، نزد خودت در بهشت خانه اي براي من بساز و مرا از دست فرعون و كارهايش نجات ده؛ مرا از مردم ستمكار برهان."

يونس :
[21:87] وذا النون اذ ذهب مغضبا فظن ان لن نقدر عليه فنادى في الظلمت ان لا اله الا انت سبحنك اني كنت من الظلمين
[21:87] و ذوالنون (يونس، "كسي كه در نامش "ن" است")، ماموريت خود را با اعتراض رها كرد و فكر مي كرد ما نمي توانيم او را كنترل كنيم. او سرانجام در ظلمات (شكم ماهي بزرگي) شروع به التماس كرد: "غير از تو خدايي نيست. تجليل تو را. من مرتكب گناهي بزرگ شدهام."

زكريا :
[21:89] وزكريا اذ نادى ربه رب لا تذرني فردا وانت خير الورثين
[21:89] و زکريا به درگاه پروردگار خود دعا کرد: "پروردگارا، مرا بدون وارث مگذار، گرچه خود بهترين وارثي."

يوسف :
[12:33] قال رب السجن احب الي مما يدعونني اليه والا تصرف عني كيدهن اصب اليهن واكن من الجهلين
[12:33] او گفت: "پروردگار من، زندان بهتر است از اينكه خود را در اختيار آنها بگذارم. اگر تو حيله آنان را از من دور نكني، شايد به آنها تمايل پيدا كنم و مانند نادانان رفتار نمايم."

و …..

شما ميتوانيد از خداي مهربان براي سلامتي خود و يا دوستت و يا مادرت و … دعا كنيد و همچنين دوست شما هم ميتواند از خداي مهربان براي شما طلب استغفار كند
و شما هم ميتوانيد از خداي مهربان براي دوستت طلب استغفار كنيد.
در زمان محمد رسول خدا محمد براي دوستانش از خداي مهربان طلب بخشش ميكرد.

[3:159] فبما رحمة من الله لنت لهم ولو كنت فظا غليظ القلب لانفضوا من حولك فاعف عنهم واستغفر لهم وشاورهم في الامر فاذا عزمت فتوكل على الله ان الله يحب المتوكلين
[3:159] اين از رحمت خدا بود که تو نسبت به آنان دلسوز و بامحبت شدي. اگر تندخو و سنگدل بودي، از گرد تو پراکنده مي شدند. پس، از آنان درگذر و برايشان آمرزش بخواه و با آنان مشورت کن. هرگاه تصميمي مي گيري، برنامه ات را اجرا کن و به خدا اعتماد کن. خدا توكل کنندگان را دوست دارد.*

ابراهيم براي آمرزش پدرش از خداي مهربان طلب بخشش كرد اما دعاي او رد شد زيرا ما نميتوانيم براي مشركين طلب بخشش كنيم. زيرا كه شرك تنها گناه غير قابل بخشش است (اگر تا آخر عمر ادامه يابد و طرف توبه نكند).

چرا ياد خدا ؟

شما ممكن است در هواپيما- كشتي - خانه- اداره - كوهستان و روستاي خود باشيد و از خداي خود طلب كمك كنيد. ميتوانيد از خدا طلب بخشش كنيد. در هر جايي ميتوانيد خدا را ياد كنيد. خداي مهربان در قرآن به ما نشان ميدهد كه اكثريت مردم در سختي ها به ياد خدا ميافتند و از او طلب كمك ميكنند و شركاي ديگر را از ياد ميبرند اما همينكه سختي برطرف شد دوباره به سمت شركا برميگردند.

[10:22] هو الذي يسيركم في البر والبحر حتى اذا كنتم في الفلك وجرين بهم بريح طيبة وفرحوا بها جاءتها ريح عاصف وجاءهم الموج من كل مكان وظنوا انهم احيط بهم دعوا الله مخلصين له الدين لئن انجيتنا من هذه لنكونن من الشكرين

[10:22] اوست كه شما را در سراسر خشكي و دريا حركت مي دهد. شما در كشتي ها سوار مي شويد و آنها به آرامي در نسيمي دلپذير حركت مي كنند. سپس، در حالي كه در آن شادمان هستند، بادي سخت مي وزد و امواج از هر طرف آنها را در بر مي گيرد. در اين هنگام است كه آنها از خدا درخواست مي کنند. دعاهاي خود را خالصانه فقط به او اختصاص مي دهند: "اگر تو فقط اين بار ما را نجات دهي، تا ابد سپاسگزار خواهيم بود."

خداي مهربان نشان ميدهد كه در بزرگترين سختي (قيامت) همه مردم قلبا شركا را فراموش ميكنند و به ياد خدا ميافتند و پوچ بودن طلب كمك از مقدسين برايشان ثابت ميشود.

[41:48] وضل عنهم ما كانوا يدعون من قبل وظنوا ما لهم من محيص
[41:48] معبوداني كه به حد پرستش رسانده بودند، آنها را طرد خواهند كرد و آنها خواهند فهميد كه راه گريزي نخواهد بود.

پرهيزگاراني را که بت کرده ايد، خودشان به درگاه خدا دعا مي کردند

خداي مهربان ميگويد كه نماز را به پا دار تا در روز 5 مرتبه به ياد من بيفتي. در حقيقت نماز راهي است براي ذكر خدا. و نماز وسيله اي است تا كه ما خدا را فراموش نكنيم. علي هم در نمازش فقط در ياد خدا بود نه در ياد محمد. علي هم
ميبايست وسيله اي براي تقرب الهي جور ميكرد.

[17:57] اولئك الذين يدعون يبتغون الى ربهم الوسيلة ايهم اقرب ويرجون رحمته ويخافون عذابه ان عذاب ربك كان محذورا

[17:57] حتي معبوداني که آنها مي خوانند خودشان در جستجوي راه و وسيله اي به سوي پروردگارشان هستند. آنها براي رحمت او دست به دعا برمي دارند و از عذاب او مي ترسند. مطمئنا، عذاب پروردگارت وحشتناك است.

[2:153] يايها الذين ءامنوا استعينوا بالصبر والصلوة ان الله مع الصبرين
[2:153] اي كساني كه ايمان داريد، از طريق صبر و نماز كمك بجوييد. خدا با كساني است كه صبورانه استقامت مي ورزند.

استعانت از خدا:

استعانت از خدا يك چيز واقعي است كه جواب ميدهد. طلب كمك از مقدسين سرابي بيش نيست و گمراهي آشكار است. خداي مهربان مثالهاي كاملي در كتابش در اين زمينه زده است كه كاملا مفهوم استعانت از غير خدا را ميرساند.

[13:14] له دعوة الحق والذين يدعون من دونه لا يستجيبون لهم بشيء الا كبسط كفيه الى الماء ليبلغ فاه وما هو ببلغه وما دعؤا الكفرين الا في ضلل
[13:14] هرگونه دعا و درخواست جز به درگاه او جايز نيست، در حالي که معبوداني که در کنار او قرار مي دهند و از آنها درخواست مي کنند، هرگز نمي توانند پاسخ دهند. بنابراين، آنها مانند کساني هستند که دستان خود را به سوي آب مي گشايند، ولي چيزي به دهانشان نمي رسد. دعا و درخواست کافران بيهوده است.

به دنبال سراب :

[24:39] والذين كفروا اعملهم كسراب بقيعة يحسبه الظمءان ماء حتى اذا جاءه لم يجده شيءا ووجد الله عنده فوفه حسابه والله سريع الحساب

[24:39] و اما كساني كه كافر هستند، اعمالشان مانند سرابي است در صحرا. شخص تشنه فكر مي كند كه آن آب است، اما هنگامي كه به آن مي رسد، مي فهمد كه چيزي نيست و درعوض، خدا را آنجا مي يابد، تا جزاي كامل اعمالش را بدهد. خدا دقيقترين حسابرس است.

خداي دانا شنواي داناست. ميليونها نفر ممكن است در روز خدا را بخوانند. خداي بزرگ صداي همه (حتي قلب همه) را ميشنود . هيچ كسي به جز خداي مهربان نميتواند صداي همه را بشنود. اين صفت فقط صفت خداست. قائل شدن چنين صفتي براي كسي ديگر غير از خدا كاملا شرك است. هيچ كس مثل او نيست.معناي شرك دقيقا همين است.

[42:11] فاطر السموت والارض جعل لكم من انفسكم ازوجا ومن الانعم ازوجا يذرؤكم فيه ليس كمثله شيء وهو السميع البصير
[42:11] پديدآورنده آسمان ها و زمين. او از ميان خودتان براي شما همسراني آفريد- و نيز براي حيوانات. او بدين ترتيب، وسيله ازدياد شما را فراهم مي كند. هيچ چيزي نيست كه با او برابري كند. اوست شنوا، بينا.

كساني كه چنين صفتي را براي مقدسين قائل ميشوند هيچوقت روي بهشت را نخواهند ديد. خداست كه در هر جايي با ماست نه محمد و حسين و… .

[57:4] هو الذي خلق السموت والارض في ستة ايام ثم استوى على العرش يعلم ما يلج في الارض وما يخرج منها وما ينزل من السماء وما يعرج فيها وهو معكم اين ما كنتم والله بما تعملون بصير
[57:4] اوست يکتايي که آسمان ها و زمين را در شش روز آفريد،* (سپس اقتدار را در دست گرفت. او از هرچه داخل زمين مي شود و هرچه از آن بيرون مي آيد، و آنچه از آسمان فرود مي آيد و آنچه به سوي آسمان بالا مي رود، باخبر است. هر جا که باشيد او با شماست. خدا بر تمام اعمالتان بيناست.

سختي ها :

خداي مهربان مارا با سختي ها و مريضي ها آزمايش ميكند تا كه از خدا خاضعانه طلب كمك كنيم .

[6:42] ولقد ارسلنا الى امم من قبلك فاخذنهم بالباساء والضراء لعلهم يتضرعون
[6:42] ما براي امتهاي پيش از تو نيز (رسولاني) فرستاده ايم و آنها را با سختى و مصيبت امتحان كرديم، باشد كه دست به دعا بردارند.

اهل بهشت :

كساني كه در بهشت به سر ميبرند از اين كه در دنيا از خدا طلب كمك كرده اند افتخار ميكنند.

[52:28] انا كنا من قبل ندعوه انه هو البر الرحيم
[52:28] "ما پيش از اين از او درخواست مي كرديم؛ اوست بامحبت ترين، مهربان ترين."

برادر گرامي اگر ميخواهيد كه هم در اين دنيا خوشبخت باشيد و هم در آن دنيا پس
بهتر است كه در امور عبادتت يك بازبيني انجام دهيد.

مرگ

مرگ يكي از مواردي است كه خيلي ها تا نميرند باورش نميكنند هر موجود زنده اي مرگ را تجربه ميكند. موجوديت انسان مدت مشخصي ميزيد و بعد از آن ميميرد. حتي پيامبران مثل ما مدت مشخصي ميزيند. در اين موارد هيچ فرقي با ما ندارند. زيرا آنها هم بشري مثل ما هستند.

[18:110] قل انما انا بشر مثلكم يوحى الي انما الهكم اله وحد فمن كان يرجوا لقاء ربه فليعمل عملا صلحا ولا يشرك بعبادة ربه احدا
[18:110] بگو: "من جز بشري مانند شما نيستم، به من وحي شده است كه خداي شما خداي واحد است. كساني كه به ملاقات پروردگارشان اميدوار هستند، بايد پرهيزكارانه عمل كنند و هرگز خداي ديگري را در كنار پروردگار خود پرستش نكنند."

هرنفسي مرگ را تجربه ميكند.حتي محمد هم مرگ را تجربه كرد.

[3:185] كل نفس ذائقة الموت وانما توفون اجوركم يوم القيمة فمن زحزح عن النار وادخل الجنة فقد فاز وما الحيوة الدنيا الا متع الغرور
[3:185] هر كسي طعم مرگ را مي چشد، سپس شما پاداش خود را در روز رستاخيز دريافت مي كنيد. همين قدر كه كسي فقط از مرز دوزخ بگذرد و به بهشت وارد شود، به پيروزي عظيمي نائل شده است. زندگي اين دنيا خواب و خيالي بيش نيست.

[39:30] انك ميت وانهم ميتون
[39:30] تو (محمد) مطمئنا خواهي مرد، درست همان طور كه آنها خواهند مرد.

هيچ كسي عمر جاودان نخواهد داشت و تا حالا هم كسي عمر جاودان نداشته است.

[21:34] وما جعلنا لبشر من قبلك الخلد افاين مت فهم الخلدون
[21:34] ما هرگز پيش از تو براي هيچ كس عمر جاودان مقرر نكرديم؛ اگر تو بميري آيا آنها عمر جاوداني خواهند داشت؟

محمد هم بشري مثل ماست و او هم ميميرد. علي حسن حسين هم موجوداتي مثل ما بودند كه ديگر صداي مارا نميشنوند و مردند.آنان ديگر هيچوقت خواسته شما را نميشنوند و هيچوقت هم جواب نميدهند. و از اين دنياي ما هيچ خبري ندارند.

خداي مهربان در سوره 7 آيه 194 ميفرمايد كه كساني غير از خدا را كه شما ميخوانيد بندگاني (عباد) مثل شما هستند.
در زمان محمد مشركين قريش به زيارت مجسمه هايي ميرفتند كه اين مجسمه ها يادگار مقدسين آنها بوده است. همانند مسلمانان امروزي كه زيارتگاههايي دارند كه يادگار مقدسينشان است.آن مجسمه ها اسم داشتند. مقابر امروزي هم اسامي دارند.
حرف از مجسمه گلي نيست . حرف از كساني است كه زماني انسان بوده اند ولي حالا بت (مجسمه – زيارتگاه – مقبره و ....) شده اند.حرف از كساني است كه زماني انسانهايي مثل ما بوده اند ولي به مرور زمان بت شده اند.مجسمه و مقبره و زيارتگاه ظاهر قضيه هستند. اينها نتيجه شرك هستند. هر مجسمه و مقبره و زيارتگاهي نشان از اين است كه زماني انسانهايي به سرحد پرستش رسيده اند.

[7:194] ان الذين تدعون من دون الله عباد امثالكم فادعوهم فليستجيبوا لكم ان كنتم صدقين
[7:194] معبودانى كه در كنار خدا مى خوانيد، بندگاني مانند شما هستند. برويد و آنها را صدا كنيد؛ بگذاريد به شما پاسخ دهند، اگر حق با شماست.

محمد علي حسين و ... در قيامت از كساني كه از آنها طلب كمك كرده اند تبري ميجويند و آنها را طرد خواهند كرد.

[35:14] ان تدعوهم لا يسمعوا دعاءكم ولو سمعوا ما استجابوا لكم ويوم القيمة يكفرون بشرككم ولا ينبئك مثل خبير
[35:14] اگر آنها را بخوانيد، نمي توانند نداي شما را بشنوند. حتي اگر هم بشنوند، نمي توانند به شما پاسخ دهند. در روز رستاخيز، آنها شما را طرد خواهند كرد. هيچ كس نمي تواند مانند آن آگاه ترين تو را آگاه سازد.

مردگان (هركس ميخواهد باشد ) نميتوانند بشنوند. خداي مهربان محمد را بشير و نذير فرستاده است نه جوابگوي دعاهاي مردم.

[7:188] قل لا املك لنفسي نفعا ولا ضرا الا ما شاء الله ولو كنت اعلم الغيب لاستكثرت من الخير وما مسني السوء ان انا الا نذير وبشير لقوم يؤمنون
[7:188] بگو: "من هيچ قدرتى بر نفع و ضرر خود ندارم. فقط آنچه خدا بخواهد، براى من پيش مى آيد. اگر از آينده خبر داشتم، به ثروت خود مى افزودم و هيچ آسيبى به من نمى رسيد. من هشداردهنده اى بيش نيستم و حامل خبرهاى خوب براى آنان كه ايمان دارند."

مسيح در قيامت در برابر خدا اظهار ميدارد كه خدايا من مادامي كه زنده بودم در ميان آنها بودم و از وقتي كه مردم ديگر از آنها بيخبرم.و تو فقط بر همه چيز شاهدي.اين نشان ميدهد كه مسيح و ساير مقدسين از احوال ما در اين دنيا كاملا بيخبرند و هيچ قدرتي در ضرر رساندن و يا فايده رساندن به ما ندارند.

[5:117] "من به آنها فقط چيزي را گفتم كه تو به من امر كردي بگويم، كه: "خدا را بپرستيد، پروردگار من و پروردگار شما." من تا زماني كه با آنها زندگي مي كردم در ميانشان شاهد بودم. هنگامي كه تو به زندگي من در زمين خاتمه دادي، تو بر آنها ناظر بودى. تو بر همه چيز شاهدى.

خداوند مهربان در كتاب آسماني قرآن ميگويد كساني كه ميميرند ديگر زنده نيستند.
اين كه در عالم برزخ باشند و يا نباشند مهم نيست. مهم اين است كه ديگر صداي ما را نميشنوند و هيچ وقت هم جواب مارا نميدهند. حتي نميدانند كه چه وقتي هم محشور ميشوند.

[16:20] والذين يدعون من دون الله لا يخلقون شيءا وهم يخلقون
[16:21] اموت غير احياء وما يشعرون ايان يبعثون

[16:20] و اما معبوداني را که در کنار خدا قرار مي دهند، چيزي خلق نمي کنند؛ آنها خودشان مخلوق بودند.
[16:21] ايشان مرده اند، زنده نيستند و هيچ نمي دانند که چگونه يا چه وقت برانگيخته خواهند شد.

خداي مهربان اعلام ميدارد كه آنها كه غير خدا را ميخوانند وارد آتش جهنم خواهند شد. و همچنين اعلام ميدارد كه معبودان (به جز آنها كه صالح بوده اند همانند محمد علي حسين و ...) هم سوخت جهنم خواهند بود .

دقيقا ميتوانيد در آيات زير اين مفهوم را ببينيد.

[21:98] انكم وما تعبدون من دون الله حصب جهنم انتم لها وردون
[21:99] لو كان هؤلاء ءالهة ما وردوها وكل فيها خلدون
[21:100] لهم فيها زفير وهم فيها لا يسمعون
[21:101] ان الذين سبقت لهم منا الحسنى اولئك عنها مبعدون

[21:98] شما و معبوداني که در کنار خدا عبادت مي کنيد، سوخت دوزخ خواهيد بود؛ اين سرنوشت اجتناب ناپذير شماست.
[21:99] اگر آنها خدايان بودند، عاقبتشان به دوزخ منتهي نمي شد؛ تمام ساکنان آن تا ابد در آنجا ماندگارند.
[21:100] در آنجا آه و فغان سر خواهند داد و به هيچ اخباري دسترسي نخواهند داشت.
[21:101] و اما کساني که شايسته پاداش هاي باشکوه ما شدند (مثل محمد علي حسين و ... )، آنها از آن محفوظ خواهند بود.

مفهوم شفاعت

با توجه به اين كه شرك تنها گناه غير قابل بخشش است بنابراين دقت در اين مورد خيلي ضروري است. تعداد زيادي از آيات قرآن كريم در نفي شرك است. بطوريكه محور خوشبختي در تمام قرآن شريك قرار ندادن (مقدسين و امامان –همسر و فرزندان و مال دنيا- هواي نفس)براي خداست.
اما متاسفانه كساني كه به شرك مبتلا ميشوند شركشان را به شفاعت در قيامت ربط ميدهند.اين در حالي است كه خداي مهربان در اكثر آيات قرآني استعانت و استغفار از غير خدا را نفي ميكند و آن را شرك به حساب مياورد.

خداي بزرگ در چندين آيه شفاعت را ذكر كرده است كه در بعضي از آنها شفاعت را نفي ميكند و در بعضي ديگر ميفرمايد بدون اجازه و رضايت خدا شفاعتي وجود ندارد.در آيه هاي زير خداي مهربان ميفرمايد اصلا هيچ شفيعي به غير از خدا وجود نخواهد داشت و همه شفاعتها متعلق به خداست.

[39:44] قل لله الشفعة جميعا له ملك السموت والارض ثم اليه ترجعون
[39:44] بگو: "تمام شفاعت ها از آن خداست." همه فرمانروايي آسمان ها و زمين متعلق به اوست، سپس شما به سوي او مراجعت خواهيد کرد.

[2:254] يايها الذين ءامنوا انفقوا مما رزقنكم من قبل ان ياتي يوم لا بيع فيه ولا خلة ولا شفعة والكفرون هم الظلمون
[2:254] اي کساني که ايمان آورده ايد، از آنچه به شما روزي داده ايم انفاق کنيد، پيش از آنکه روزي فرا رسد که در آن نه معامله اي در کار است، نه ارفاقي به سبب خويشاوندى و نه هيچ گونه شفاعتي. کافران بى عدالتى مى كنند.

اما در جايي ديگر ميفرمايد كه شفاعتي بدون اذن و رضايت خدا وجود نخواهد داشت.

[2:255] الله لا اله الا هو الحي القيوم لا تاخذه سنة ولا نوم له ما في السموت وما في الارض من ذا الذي يشفع عنده الا باذنه يعلم ما بين ايديهم وما خلفهم ولا يحيطون بشيء من علمه الا بما شاء وسع كرسيه السموت والارض ولا يءوده حفظهما وهو العلي العظيم
[2:255] خدا: خدايى جز او نيست، زنده، پاينده. هرگز لحظه اي بي خبري يا خواب او را فرا نمي گيرد. همه چيز در آسمان ها و زمين از آن اوست. کيست که بتواند نزد او به شفاعت برخيزد، بي آنکه با خواست او مطابقت داشته باشد؟ او گذشته و آينده آنان را مي داند. هيچ کس به دانشي دست نمي يابد، مگر به خواست او. قلمرو او آسمان ها و زمين را در بر گرفته است و اداره آنها هرگز بر او دشوار نيست. اوست باري تعالي، بزرگ.

[21:28] يعلم ما بين ايديهم وما خلفهم ولا يشفعون الا لمن ارتضى وهم من خشيته مشفقون
[21:28] او آينده و گذشته آنها را مي داند. آنها شفاعت نمي كنند، مگر براي كساني كه قبلا مورد قبول او واقع شده باشند و آنها نگران خودشان هستند.*

[53:26] وكم من ملك في السموت لا تغني شفعتهم شيءا الا من بعد ان ياذن الله لمن يشاء ويرضى
[53:26] حتي فرشتگان نيز در آسمان اجازه شفاعت ندارند. تنها كساني از جانب خدا مجاز هستند كه بر طبق خواست او و موافقت او عمل كنند.

اين دو گروه از آياتي بود كه در مورد شفاعت در قرآن كريم ذكر شده است.
اما جالب اين است كه اكثرا مقبره پرستي ها را به اين آيات ربط ميدهند و توجه نكرده اند كه اين شفاعت مربوط به قيامت است و شرط به دست آوردن آن كسب رضايت و اذن خداست.

خداي بزرگ صراحتا شفاعت را از كساني كه در اين دنيا از مقدسين خود طلب كمك ميكنندنفي كرده است.

آيه زير كاملا اين مفهوم را بيان ميكند.

[10:18] ويعبدون من دون الله ما لا يضرهم ولا ينفعهم ويقولون هؤلاء شفعؤنا عند الله قل اتنبءون الله بما لا يعلم في السموت ولا في الارض سبحنه وتعلى عما يشركون
[10:18] آنها در کنار خدا معبوداني را عبادت مي كنند كه قدرتي ندارند که به آها نفع يا ضرري برسانند و مي گويند: "اينان شفيعان ما نزد خدا هستند!" بگو: "آيا خدا را از چيزي باخبر مي كنيد كه او در آسمان ها يا زمين نمي داند؟" تجليل او را. او بلندمرتبه ترين است؛ بسيار بالاتر از آنكه به شريكي نياز داشته باشد.

همانطور كه در آيه بالا ميبينيم مشركان از مقدسين خود طلب كمك ميكنند و ميگويند كه اينان شفيعان ما هستند. خداي مهربان اعلام ميدارد كه آنان هيچ وقت شفاعت نخواهند شد و در ادامه ميفرمايد كه آيا اينان چيزي را به خدا نسبت ميدهند كه خدا از آن بيخبر است.

همچنين خدا در 6:94 ميفرمايد كه آن شريكاني كه فكر ميكرديد شفيع شما خواهند بود را با شما نميبينم. خدا ميفرمايد كساني كه غير خدا را به بهانه شفاعت ميخوانند هيچوقت مورد شفاعت قرار نخواهند گرفت و آن شفيعان در آن دنيا براي آنان پوچ از آب درخواهد آمد و غير از خدا شفيعي نخواهند داشت.

[6:94] "شما تک و تنها نزد ما بازگشته ايد، درست همان گونه که نخستين بار شما را آفريديم، و آنچه را به شما ارزاني داشته بوديم پشت سر نهاديد. شفيعاني را که شريک قرار داديد و ادعا مي کرديد که به شما کمک خواهند کرد، با شما نمي بينيم. تمام پيوندها ميان شما قطع شده است؛ شريكاني كه قرار داديد، شما را ترک کرده اند."

و اين به آن علت است كه طلب استمداد از مقدسين شرك محض است و خداي مهربان آرزوي پوچ آنان را سراب پنداشته و آن را نفي ميكند.

[30:13] معبودان آنها هيچ قدرتي نخواهند داشت تا براي آنها شفاعت كنند؛ برعكس، آنها معبودان خود را طرد خواهند كرد.

خداي بزرگ صراحتا شفاعت را از آناني كه در اين دنيا به مقدسين خود دل بسته اند نفي ميكند و ميفرمايد كه آنان هيچوقت شفيعي نخواهند داشت.
همانطور كه در اول مقاله ذكر شد موجوديت انسان خيلي راحت مال دنيا و هواي نفس و مقدسين و امامان را شريك خدا قرار ميدهد.خدا ميفرمايد كساني كه فكر ميكنند پول و ثروت و مقام آنان در اين دنيا موجب نجات آنان در قيامت خواهد بود پوچ فكر ميكنند. و در آن دنيا پول و ثروت آنان موجب نجات آنان نخواهد بود.
اين افراد در دنيا به پول و مقام دل بسته اند و آن را شريكي براي خداي خود قرار داده اند. اما خداي مهربان اعلام ميدارد كه آنان پارتي و شفيعي (پول و ثروت) كه در دنيا دل به آن بسته بودند در قيامت نفعي براي آنان نخواهد داشت.

[2:48] واتقوا يوما لا تجزي نفس عن نفس شيءا ولا يقبل منها شفعة ولا يؤخذ منها عدل ولا هم ينصرون
[2:48] آگاه باشيد از روزي که هيچ نفسى نمى تواند براى نفس ديگرى مفيد باشد، نه شفاعتى پذيرفته خواهد شد، نه غرامتى مى توان پرداخت و نه مي توان از کسي مدد گرفت.

خداي مهربان ميفرمايد كه در آن دنيا پارتي بازي وجود نخواهد داشت.و اين به آن خاطر است كه آنان آن پارتي ها (پول و ثروت و مقدسين و امامان) را در دنيا شريك خداي خود قرار داده بودند. خداي مهربان در 6:70 اين مفهوم را كاملا بيان كرده است.

[6:70] وذر الذين اتخذوا دينهم لعبا ولهوا وغرتهم الحيوة الدنيا وذكر به ان تبسل نفس بما كسبت ليس لها من دون الله ولي ولا شفيع وان تعدل كل عدل لا يؤخذ منها اولئك الذين ابسلوا بما كسبوا لهم شراب من حميم وعذاب اليم بما كانوا يكفرون
[6:70] به كساني كه دين خود را بيهوده مي گيرند و آن را مانند روابط اجتماعي تلقي مي كنند و كاملا مجذوب زندگي اين دنيا شده اند، اعتنا نكن. با اين (قرآن) به آنها تذكر بده، تا مبادا نفسي در نتيجه بدي هايي كه كسب كرده است، رنج ببرد. آن نفس جز خدا نه مولا و سروري دارد و نه شفاعت كننده اي. اگر مي توانست هر گونه غرامتي هم بپردازد، پذيرفته نمي شد. آنها از نتيجه اعمال پليد خود رنج مى برند؛ و به سبب كفرشان سزاوار نوشيدني هاي دوزخي و مجازاتي دردناك شده اند.

بنابراين كساني هم كه در اين دنيا به مقدسين و امامان خود دل ميبندند در آخرت هم هيچ شفيعي نخواهند داشت.

اما از آنجا كه قرآن كتاب كامل و دقيقي است اعلام كرده است كه شفيعاني در قيامت وجود خواهند داشت كه به اذن خدا و براي كساني كه خدا از آنها راضي است شفاعت خواهند كرد.كساني كه مرتكب شرك ميشوند اصلا شفيعي نخواهند داشت.اما چگونگي اين شفاعت را بيان ننموده است.
در هرحالت كساني كه پول و امامان را شريك خدا قرار ميدهند هيچوقت شفيع و حميمي نخواهند داشت.
آيات زير كاملا اين موضوع را به تصوير ميكشد.

[7:53] آيا منتظرند که تمام (پيش بيني هاي) آن به وقوع بپيوندد؟ روزي که چنين وعده اى تحقق يابد، کساني که در گذشته به آن اعتنا نکردند، خواهند گفت: "رسولان پروردگار ما حقيقت را آورده اند. اينک آيا شفيعانى هستند که براى ما شفاعت کنند؟ آيا ممكن است ما را بازگرداني، تا رفتار خود را تغيير دهيم و بهتر از آنچه کرديم، عمل کنيم؟" آنها نفس خود را از دست داده اند و بدعت هايشان باعث نابودى آنها شده است.

[26:97] "به خدا، که ما بسيار گمراه بوديم.
[26:98] "چگونه توانستيم شما را همتراز پروردگار عالم قرار دهيم؟
[26:99] "كساني كه ما را گمراه كردند، پليد بودند.
[26:100] "اكنون نه شفاعت كننده اي داريم،
[26:101] "و نه يك دوست نزديك.

بعضي از مردم راجع به شفاعت عقايدي دارند كه با آيات قرآني سازگار نيست.اعتقاد به اين كه كسي و يا چيزي غير از خدا ميتواند باعث بخشش گناهان و برآورده شدن آرزوهايمان شود به معناي شريك قرار دادن براي خداست.

شيطان به اين طريق ميليونها نفر در جهان اعم از مسيحي و مسلمان را به شرك كشانده است. ميليونها نفر معتقدند كه محمد عيسي علي حسين در روز قيامت پادرمياني كرده و آنان را از جهنم به بهشت ميبرند. مفهوم شفاعت در اين معنا كاملا غير منطقي است.

مثلا آنهايي كه معتقدند محمد شفاعت آنان را خواهد كرد معتقدند كه محمد در روز قيامت افراد مورد نظر خود را انتخاب كرده و از خدا براي آنان طلب بخشش خواهد كرد اگر از آنها بپرسي كه محمد چطوري تشخيص ميدهد كه آنها خدا ازشان راضي است و استحقاق شفاعت را دارند؟ در جواب ميگويند كه خدا به او ميگويد. براساس عقيده آنان شخص پيش محمد رفته و از او ميخواهد كه شفاعتش را پيش خدا بكند. محمد پيش خدا رفته و از خدا ميپرسد كه اي خداي بزرگ آيا اين شخص استحقاق آن را دارد كه من شفاعتش را نزد تو بكنم. خدا به محمد ميگويد بله. محمد هم پيش فرد برگشته و به فرد ميگويد كه بله تو استحقاق به بهشت رفتن را داريد.
اين طرز تفكر بالا راجع به شفاعت كفر محض است.و به اين طريق خدا را منشي محمد ساخته اند (نعوذ بالله).
و به اين طريق محمد را همه كاره قيامت ساخته اند. عده اي ديگر اين تكتازي در قيامت را براي ساير مقدسين با شدتي فراوانتر تعميم داده اند.به اين طريق علي براي كسي كه تا حالا نديده است و نه ميشناسد شفاعت خواهد كرد.

اين در حالي است كه خداي مهربان اعلام ميدارد كه محمد فقط رسولي است كه پيغام خدا را به مردم ميرساند نه چيز ديگري.

[13:40] اگر آنچه را که به آنها وعده مي دهيم، به تو نشان دهيم يا زندگي تو را پيش از آن به پايان برسانيم، تنها ماموريت تو رساندن (پيام) است. اين ما هستيم که به حسابشان رسيدگي خواهيم کرد.

حساب و كتاب دست خداست نه محمد و يا كسي ديگر.

ما روزي 17 مرتبه ميگوييم [1:4] ملك يوم الدين

محمد نميتواند آسيب يا سودي به كسي برساند.او فقط رسول بود.

[3:128] ليس لك من الامر شيء او يتوب عليهم او يعذبهم فانهم ظلمون
[3:128] به دست تو نيست؛ شايد او آنها را ببخشد يا آنها را براي ستمکاري هايشان تنبيه کند.

پس ما بايد در اين دنيا رضايت خدا را جلب كنيم .كساني كه در اين دنيا عمل صالح انجام ميدهند.همان عمل صالح ممكن است شفيع آنان شود. اگر همان مال و ثروت را شريك خدا قرار ندهيد و به آن دل نبنديد ممكن است شفيع و نجات دهنده شما باشد.
اگر در تربيت فرزندي صالح موثر بوده اي و مرتكب شرك نشده اي ممكن است همان فرزند صالح شفاعت شما را بكند.
در هر حالت ما در صورتي شفيع خواهيم داشت كه براي آخرت خود كاري انجام داده باشيم.و ذخيره اي اندوخته باشيم. همان ذخيره شفيع ما خواهد بود.

[53:39] وان ليس للانسن الا ما سعى
[53:39] هر انساني مسئول اعمال خويش است.

[82:19] يوم لا تملك نفس لنفس شيءا والامر يومئذ لله
[82:19] آن روزي است كه هيچ نفسي نمي تواند به نفس ديگري كمك كند، و در آن روز تمام تصميمات، متعلق به خدا خواهد بود.